Spanningen

De spanningen zijn overal voelbaar. De hond loopt gestresst rond en de katten rennen door het huis. Het is weer zover… het voelt alsof het uit mijn poriën komt aan alle kanten. Ik knetter gewoon van de elektrische lading. Ik laat het maar gebeuren ook al voelt het nog zo vervelend. Ik weet dat nu niks helpt. Beter gewoon rustig afwachten en proberen dat hoofd een beetje in bedwang te houden.

De hele week gaat het al op en af. Ik voel gewoon de spanning langzaam opbouwen. Ik mediteer en doe de zelfhypnose iedere keer weer om steeds weer bij mezelf te komen, maar binnen no time voel ik weer de onrust. Shit shit shit wat is dit irritant zeg, jakkes. Ik weet dat ik er doorheen moet. Dat alles wat ik doe echt gaat helpen op de lange termijn. Dat ik me straks nog vrijer en blijer ga voelen… alleen nu nog even niet.

Ik ga naar bed, zet m’n koptelefoon op en hoop dat ik in slaap val. Ik ben doodmoe, energie level is de hele week al erg laag. Er komt weinig uit mijn handen. Ik laat het maar, doe het minimale en wacht op betere tijden.

Ik val snel in slaap en word vroeg wakker. Ik voel eindelijk iets meer rust. Ik besluit meteen op te staan en naar beneden te gaan. Even naar buiten, rekken en strekken. Ik voel al mijn spieren kraken en zuchten. Ik ga liggen op de bank en begin meteen weer met een zelfhypnose. Langzaam voel ik de rust meer en meer terug keren. Het hele onrustige raakt meer op de achtergrond. Ik voel me vrolijk en blij.. nog iets te vrolijk.. ook weer wat richting hyper, maar oké. Het is weer eens wat anders dan dat hoofd wat stomme dingen verteld.

Ik loop naar buiten met de hond. Ze kijkt me met een schuin oog aan.. hoe staat het er vandaag voor, zie ik haar denken. Arm beest, die moet ook maar steeds schakelen met dat vrouwtje van haar naast zich.

Ik loop verder en voel me steeds rustiger en blijer. Dan ineens stroomt het zelfvertrouwen door me heen. Ik heb het weer geflikt. Het is me weer gelukt! Yes!!! I did it Again!

Ik voel me gewoon zo trots en blij. Dit is precies wat ik nodig heb, dat zelfvertrouwen dat ik het gewoon prima zelf kan. Niet meer denken dat ik het allemaal niet kan. Ik kan het wel! En juist die trots en blijheid echt voelen is zo belangrijk. Zien wat ik gepresteerd heb en daarvan genieten.

Het voelt zo lekker.. deze beloning is het weer allemaal waard geweest. Door dit te voelen weet ik weer waar ik het allemaal voor doe. Heerlijk! Ik laat me mooi niet omver gooien, no way. Mij krijg je er niet onder.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s