Overleven is moeilijker dan leven

Ja ik wil ook graag wat rustiger worden. Jij mediteert toch? Ja zeg ik, dat doe ik inderdaad. Ik doe ook ademhalingsoefeningen. Oké, kun je me wat sturen? Ik wil ook echt wat rustiger worden en mij zou het ook vast wel helpen. Natuurlijk wil ik dat, geen probleem. Kijk maar of er iets tussen zit wat voor jou goed voelt.

Nee hoor, daar kan ik niet naar luisteren, vreselijk die stem. Nee die praat raar, dat vind ik ook niks. Nee hoor, ik kan echt niet stil zijn een paar minuten, dat ga ik echt niet doen. En dat ademhalen? Nee hoor, niks voor mij. Nee hoor, ik kan dat allemaal niet, dus laat maar allemaal want dit is niks voor mij.

Je kunt ook gewoon meerdere malen per dag even rustig inademen, je adem vasthouden en nog rustiger uitademen. Als je dat meerdere keren per dag even 1 a 2 Minuten doet dan zul je al verschil voelen. Nee hoor, dat kan ik ook niet, dat doe ik allemaal niet. Uhm oké.. maar je kunt iets wel leren als je echt wat wilt veranderen. Ik kon het ook niet, heb het ook in stapjes geleerd.. nee hoor, te veel gedoe, daar heb ik geen zin in..

Oké prima.. wat jij wilt. Ik doe mijn ding, doe jij waar jij je goed bij voelt.

Het blijft lastig. Het zien worstelen van andere mensen.. Ik weet hoe moeilijk het is. Ik vind het nog steeds zelf moeilijk op mindere dagen. Ondanks dat als ik de lastige dagen vergelijk met een jaar geleden, ze nu niks meer voorstellen. En toch blijft het nog steeds wel een beetje lastig dat wisselen in emoties elke keer. Ik voel ze nog steeds en kan me er nog steeds niet altijd heel goed bij neerleggen en bij ontspannen. Soms wel.. soms niet. Komt vanzelf.. ik ben echt op de goede weg. Hoe meer ontspannen ik ben, hoe minder last ik ervan zal hebben. Dus oefen ik en oefen ik en oefen ik elke dag maar door. Het is net als leren gitaar spelen of zingen.. elke dag eventjes oefenen geeft meer resultaat dan 1 x in de zoveel tijd heel lang oefenen. Zo is het ook met ontspannen.. elke dag ermee oefenen al is het maar vijf minuten is beter dan elke maand een uurtje.

Ik zie mensen om me heen onderuit glijden en weer opkrabbelen, en weer onderuit glijden en weer opkrabbelen.. alleen zie ik even zo vaak dat zodra ze weer een beetje opgekrabbeld zijn, ze stoppen met alles, want het gaat weer goed.. en precies dat is nou juist de valkuil. Dezelfde valkuil die ik heb. Zodra het goed gaat, heb ik de neiging om te denken, zo klaar ermee, het is goed zo. Je bent klaar. Ik weet ondertussen alleen dat het zo niet werkt. Dat heb ik allemaal al ondervonden. Ook ik moest steeds weer op mijn bek gaan.. voordat ik wilde luisteren.

Dus houd ik zoveel mogelijk mijn mond.. het heeft geen zin om anderen te vertellen wat ze kunnen doen, als ze het eigenlijk niet willen. En het heeft ook geen zin, als ze naar me toe komen om te vragen en ik geef wat weg van de dingen die mij helpen, om ze daarin te pushen. Ik kan alleen maar aan mezelf werken.. ik kan alleen maar mezelf veranderen. Niet een ander. Het hoeft niet.. ieder vind zijn eigen weg wel.

En toch zou ik alle mensen willen behoeden voor dat echte donkere gat.. dat gat waar je echt niet heen wil. Alleen weet ik ook, dat gat is vreselijk, maar alles wat ik ervan heb geleerd is goud waard. Dat stuk gun ik echt iedereen. Daardoor heb ik echt de drive gevonden om aan mezelf te blijven werken.. want dat gat.. daar wil ik nooit meer heen! Alleen het kan ook zo anders.. het hoeft niet zo radicaal.

En toch.. blijf ik het moeilijk vinden om te zien dat mensen aan het overleven zijn. Dat ze maar keihard door worstelen en niet echt de diepte in gaan en ook niet omhoog komen. Ze zitten ergens op een plek waar ze proberen het hoofd boven water te houden met alle kracht die ze hebben. En dat kost zoveel energie. Dan maar beter loslaten.. naar beneden glijden en bij de bodem weer afzetten en naar boven zwemmen..

Waarom kiezen toch zoveel mensen voor het hoofd boven water houden? Waarom zijn zoveel mensen toch vooral bezig met overleven in plaats van leven? Het is niet nodig.. het kan zo anders .. en dat andere is zoveel minder moeilijk. Geeft zoveel meer voldoening, zoveel meer blijdschap. Zoveel meer rust. En nee, het leven hoeft niet veranderd te worden, de mens zelf mag veranderen. Mag vaker een adempauze nemen.. vaker voelen hoe die zich voelt en daarnaar handelen.

Ik veranderde mijn hele leven en toch hielp het allemaal niks. Ik moest veranderen.. van binnen. Rustiger worden in bepaalde situaties. Leren te ontspannen in situaties die ik lastig vond, die me veel stress gaven. Niet meer overleven… maar voelen dat ik leef. Voelen dat ik iets moeilijk vind. Voelen dat ik tijd nodig heb. Het de tijd geven.. mogen falen.. ontspannen ontspannen en nog eens ontspannen. Ademhalen ademhalen en nog eens ademhalen.. langzaam leren dat het oké is, rustiger worden zodat ik de juiste beslissingen kan nemen.

Het klinkt zo moeilijk.. zo alsof het onmogelijk is.. alsof er ik weet niet wat voor gedaan moet worden om dat te bereiken.. maar het is niet moeilijk..het kost alleen tijd.. tijd en geduld. Overleven is veel moeilijker dan leven. En toch.. kiezen we met z’n allen vaker voor het eerste.. gek toch?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s