Met één been op de stoep..

Ik ben aan het veranderen.. echt aan het veranderen. Heel langzaam kom ik in hele kleine stapjes in een andere wereld. Het voelt een beetje alsof ik met één been op de stoep sta en één been in de goot.. ik sta soms in de ene wereld en dan ineens weer in de andere.

De ene wereld is de wereld waarin ik me echt verbind met mezelf, waarin ik mag voelen wat ik voel, waarin ik mezelf helemaal prima vind en me gewoon gelukkig voel met dat wat er is. Meestal zijn dat de momenten waarop ik alleen ben met mezelf en mezelf alle tijd gun om gewoon te zijn en niks te moeten en me te verbinden met mezelf.

En dan is er nog de andere wereld. De wereld waarin de gewone dingen weer gedaan moeten worden. Waar dingen moeten, waar mensen oordelen, waar er druk op gelegd word. Een wereld waar ik me helemaal niet zo happy voel, een wereld waar ik niet al te vaak wil zijn.

Het gekke is, het is niet aan te duiden met een plek of een gebeurtenis. Het is niet te vertalen in als ik dit doe of dat, dan ben ik in die wereld en als ik dat doe ben ik in de andere wereld.

Het is een gevoel.. als ik in het ene gevoel zit is de wereld anders dan wanneer ik in het andere gevoel zit. Het gevoel van somberte en zwaarte. Het gevoel van oordelen over mezelf, frustratie en pijn. Dat is het gevoel waarin ik waar ik ook ben, me gewoon niet happy voel. Terwijl als ik in het andere gevoel zit, het gevoel van lief zijn voor mezelf, zonder oordeel en mild. Het gevoel van er gewoon mogen zijn, dan is diezelfde wereld zoveel fijner.

Dit maakt ook dat de enige conclusie die ik hieruit kan halen, is dat het geen zin heeft om mijn buitenwereld te veranderen. Het heeft alleen maar zin om mijn binnenwereld te veranderen. Want als ik van binnen me goed voel, sta ik heel anders in de wereld, op welke plek dan ook, dan wanneer ik me slecht voel. Als het regent en ik loop buiten, maar voel me van binnen super, dan is die regen gewoon zalig en kan ik dansen en lachen in de regen. Terwijl als ik me rot voel, maakt die regen het nog erger en voel ik me zo nodig nog rotter.

Wanhopig heb ik geprobeerd mijn buiten wereld te veranderen om me van binnen beter te voelen. Als dit maar anders is dan ga ik me beter voelen…. als dat maar anders is dan ga ik me wel beter voelen. Alleen.. het werkte niet. Ik ging me niet beter voelen, want elke keer kwam ik weer op een punt dat ik weer een zelfde soort wereld had gecreëerd waarin ik me nog steeds niet beter voelde..

Wat is het fijn om te ontdekken dat ik steeds vaker in die fijne wereld kan stappen. Dat het steeds makkelijker en beter gaat. Door elke dag te oefenen..oefeningen te doen, zoals ademhalingsoefeningen, mediaties, podcast luisteren, me begeven in de energie van mensen die hier verder in zijn, dingen die bij mij passen, waardoor ik me beter en beter ga voelen en steeds meer weet hoe ik mezelf in die staat kan brengen.

En nu snap ik ook dat ik alleen maar vanuit die staat echt dingen kan veranderen. Dat het dan pas echt beter kan worden. Dat alles om mij heen pas veranderd als ik van binnen verander.

En ja.. daar komen tranen bij vrij.. een heleboel. En nu ik durf te zien dat tranen helemaal niet erg zijn, dat het heerlijk is om alles lekker vrij te laten en ik er niet meer van in paniek raak als energie wil gaan stromen.. dat dat juist lucht en veel meer ruimte geeft voor die heerlijke gevoelens ..

En juist vanuit die heerlijke gevoelens kunnen dingen pas echt veranderen.. ik hoef ze niet na te jagen, erover na te denken. Het enige wat ik hoef te doen is me te verbinden met mezelf. Waarom leren we dat eigenlijk niet op school?! Dat zou het leven zoveel makkelijker maken..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s