Flow schrijven

Ik doe mee aan een challenge. De eerste opdracht is om te flow schrijven. Ik krijg een aantal vragen en de bedoeling is om maar gewoon te schrijven wat er in me opkomt. Dit is natuurlijk wat ik al twee jaar doe. Ik schrijf altijd vanuit rust en verbinding met mezelf. Vaak heb ik geen idee wat ik schrijf en lees ik achteraf dingen dat ik denk, oké.. heb ik dat echt geschreven? Daardoor al zoveel over mezelf geleerd en vooral wat een potentie er in mezelf zit door gewoon steeds de rust in mezelf te zoeken. Nou beginnen dan maar.. eens zien wat er vandaag allemaal uit me komt.

Hoe voel ik me? Ik voel me rustig, afwachtend, ik voel nog stress in mijn lichaam. Stress die nog tijd nodig heeft om op te lossen. Wel al zoveel minder dan eerder. Stress die er al lang zit, misschien al wel heel mijn leven, wie zal het zeggen. Ik voel dat het er zit maar vooral voel ik de rust die ik in me heb. De rust dat ik weet dat het oké is, dat het nog tijd nodig heeft dat ik gewoon nog niet zover ben. De rust dat ik nu weet wat ik kan doen om die stress steeds meer weg te krijgen. De rust dat dat niet vandaag hoef en ook niet morgen. De rust dat het oké is zoals het nu is. Dat ik dit nu nodig heb. Dat ik elk stapje nodig heb, dat als ik te snel ga het ook niet goed voelt. Ik voel de rust dat ik dit kan, dat ik zoveel heb geleerd dat ik niet meer bang hoef te zijn voor deze stress in mijn lichaam, in mijn spieren. Alles is zoals het zou moeten zijn en dat voelt gewoon heerlijk fijn. Ook als het nog lang niet goed is, als ik nog zoveel werk kan verrichten. Juist dat voelt fijn, dat er geen einde aan komt. Dat er altijd iets zal zijn om aan verder te werken, nog meer in ontspanning te komen, langzaam alles eruit te laten komen. Alsof ik een cadeautje voor me heb liggen en dit heel langzaam uit mag pakken.

Wat is er mogelijk? “Oneindig veel” is het eerste wat in me opkomt. Er is oneindig veel mogelijk. Het enige wat ik niet inzag is dat er pas dingen mogelijk zijn als andere dingen worden afgesloten. Dat als ik het hele level heb gehaald ik pas door kan gaan naar het volgende level. Dat de dingen die ik eerst mag leren en overwinnen ook overwonnen en geleerd moeten worden voordat ik verder kan. En vooral, dat ik me eerst in een situatie die er is helemaal oké voel. Dat ik het niet buiten mezelf moet zoeken maar in mij zelf. Dat ik eerst de rust kan vinden in mezelf, ook als is de situatie nog zo moeilijk, dat ik daarna pas de volgende stap kan voelen. Rust vinden in dat wat is, er oké mee zijn, het gebruiken om zelf sterker en rustiger te worden. Niet te wachten tot het voorbij is en dan weer verder gaan met leven, maar van elk moment een leer moment maken en dat vooral ook zien. Als onder een koude douche gaan staan en zo ontspannen dat de douche niet meer koud voelt. Dat het gewoon prima is zoals het is. Dat is de truc, dat is precies de weg die ik mag nemen om echt te kunnen voelen wat en wanneer ik de volgende stap kan zetten.

Hoe voelt de potentie van dat alles mogelijk is in het lichaam? Hmmm dat voelt heerlijk, warm, zalig, rustig. Het voelt als een dans, een dans die ik zou willen kunnen dansen. Een dans waarbij gevoel me verteld wat te doen. Een dans die zo warm en zalig voelt, alsof de zon erop schijnt, alsof alles goed en heerlijk is. Alles komt terug in de dans. De mooie, de moeilijke, de verdrietige dingen. Alles krijgt een plek. Een dans die gevoeld wordt, die meebeweegt met de muziek alsof ze samen één zijn. Die dans begin ik steeds meer te begrijpen, steeds vaker te voelen. Steeds meer en meer begin ik te begrijpen hoe ik die dans zou kunnen dansen. En soms… is die dans er ook zomaar ineens, om hem daarna weer kwijt te zijn. Alleen weet ik nu dat als ik weer de rust zoek in mezelf ik vanzelf weer in de flow kom. Hmmmm heerlijk… die momenten waarop het lukt voelen zo fijn. Er is gewoon zoveel mogelijk, wat een heerlijk idee. En juist dat ook voelen, voelen wat er mogelijk is. Voelen welke stappen ik heb gezet, voelen wat het me heeft geleerd en vooral ook genieten van elk momentje dat het lukt. Dat het goed voelt, dat ik iets heb geleerd. Dan is de weg ineens geen struggle meer maar een uitdaging. En dat voelt zoveel fijner.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s