Meer focus, meer energie

Ik raak mezelf nog steeds dagelijks kwijt. Whoop ben ik weer aan het rennen, stressen, wil ik weer teveel tegelijk en alles te snel. Klinkt als heel heftig maar zoals alles vergroot ik graag uit om het goed te kunnen onderzoeken. Wat gebeurd er eigenlijk op die momenten? Ik sta te koken en hoppa, daar gaat mijn bloed sneller stromen, mijn hart sneller kloppen en weg aandacht voor wat ik aan het doen ben. Ben ik aan het stofzuigen, ga ik steeds sneller, hectischer en voel ik ineens hoe ontzettend moe ik ben.

Wat gebeurd er? Wat is er op die momenten aan de hand dat ik na een tijdje ineens door heb, hier gaat iets niet helemaal lekker? Ben ik ineens doodmoe, voel ik alle energie weg trekken en chaos in mijn hoofd?

Het level waarop dit nu gebeurd is niet te vergelijken met twee jaar geleden. Toen kostte alles me zo ontzettend veel energie dat ik gewoon eigenlijk niks kon. Nu kan ik alweer een aardig normaal leven leiden en toch heb ik deze momenten gedurende de dag nog heel vaak. Het enige verschil is, ik ben er nu alert op. Ik voel het nu dat het gebeurd. Ik weet nu dat dit al mijn energie vreet. Ik weet nu dat mijn emmertje met energie nog steeds best snel leeg is en ik er zuinig mee moet zijn.

Wat gebeurd er op die momenten? Ik denk dat ik het ondertussen aardig begin te begrijpen maar misschien komt er tijdens het schrijven nog wel meer. Wanneer ik geen focus heb verlies ik mezelf in mijn hoofd in mijn gedachten, ik ga verkeerd ademhalen door vaak stress gedachten. Ik haal dan geen adem vanuit mijn buik, maar vanuit mijn borst. Hierdoor ben ik veel sneller uitgeput, gaat mijn hart sneller kloppen en word ik chaotisch.

De focus verliezen betekent energie verliezen in een razend tempo. Het put me in no time uit en daardoor verlies ik nog meer concentratie. Alles kost me gewoon veel meer moeite en daardoor voel ik me continue moe.

Ik begin steeds meer te zien dat dit precies het onderliggende probleem van alles is geweest. Ik deed thuis alles te snel, zonder aandacht, zonder liefde. Ik had zoveel op mijn to do lijstje, zoveel op mijn schouders dat ik nergens meer van genoot. Het lijstje werd langer en langer en ik raakte meer en meer uitgeput. Het vervelende, dit zit gewoon in mijn systeem gebakken ondertussen. Ook al is het al lang niet meer nodig, mijn lijf reageert nog steeds hetzelfde omdat het het ondertussen zo gewend is. Dus ook al is de druk er allang af, zodra ik die dingen moet doen, schiet ik als vanzelf in die stress modus. Ik moet mezelf dus weer helemaal opnieuw opvoeden en mijn lichaam iets anders leren.

Precies dat is het probleem. Niet de hoeveelheid werk meer, dat is ondertussen al echt veranderd, maar mijn lichaam zit nog in de oude modus. Ik ervaar dus nog steeds vaak die stress die helemaal niet meer nodig is en ben daardoor vaak heel moe.

Het mooie is, door al het werken aan mijn gevoel ben ik er veel alerter op. Krijg ik veel sneller al als vanzelf een signaal als mijn lichaam weer in die stress reactie schiet. Door heel veel keren in te checken op een dag hoe ik me voel en daar ook gehoor aan te geven door bijvoorbeeld even een kleine pauze te nemen of even een paar keer diep te ademen, gaat het nu steeds vaker vanzelf en krijg ik een seintje. Het jammere is alleen nog dat ik het seintje pas krijg als ik er al helemaal in zit. Het mooiste zou zijn als ik er niet eens in kom.. dat zou veel energie schelen!

Hoe kom ik zo ver dat ik er helemaal niet in kom? Allereerst blijven voelen en steeds inchecken. Dat is echt mijn redding. In plaats van maar door en door gaan, steeds eventjes bewust zijn, even adem halen even een minuutje stil staan of wat ik dan ook nodig heb. Waar ik eerst lange tijd van ieder dingetje moest bijkomen, gaat het nu vaak al steeds sneller.

Wat kan ik nou nog meer doen behalve voelen? Hoe kan ik die focus beter krijgen? Oefenen oefenen en nog eens oefenen. In ieder geval niet te lang iets doen. Rustig aan iets beginnen en met aandacht iets doen. Mijn to do lijst zo maken dat ik het zeker kan halen. Dat geeft weer vertrouwen. Ik denk dat dat echt de ingrediënten zijn. Ik ben me vooral nog steeds bewust dat ik per dag niet teveel in moet plannen maar de dingen die ik doe met aandacht en liefde doen. En vooral in rust ergens aan beginnen en niet als ik al moe ben.

Ik denk dat ik aardig goed bezig ben. Als ik zo maar door blijf gaan, zal het steeds makkelijker gaan. En ja veel dagen lukt het nog helemaal niet, maar dat komt wel. Als ik al moe ben van werken of wat dan ook, dan is het ook gewoon moeilijk. Ik besef dat ik niet meer dan mijn best kan doen en ook mag accepteren dat het op sommige dagen gewoon helemaal niet lukt en dat het ook nooit helemaal perfect zal gaan. Dat is oké, dat hoeft ook niet, maar oh wat is het zoveel lekkerder om die focus wel te hebben en me zoveel energieker te voelen. Ik blijf mezelf trainen. Elke dag weer. Ook op dagen dat ik het super moeilijk vind. Ik blijf inchecken, mezelf niet teveel opleggen, genoeg opladen en vooral heel veel voelen en goed ademhalen. Zo lang ik dit maar blijf doen, kan het alleen maar beter worden. Als ik zie waar ik vandaan kom en waar deze dingen me gebracht hebben..Dan kan het niet anders dan dat ik me beter en beter ga voelen. Meer focus.. meer energie. Klinkt als muziek in mijn oren…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s