Vertrouwen

Ik lees een stuk van iemand die een boek heeft geschreven. Het gaat over een oefening die erin staat die je kunt doen om uit je depressieve gedachten te komen. Hij schrijft dat als je jezelf twee keer per dag voor de spiegel verteld dat je goed genoeg bent, dat je van jezelf houdt, dat je het wel kan enzovoort, je leven veranderd. Dat je van je depressieve gedachten af komt en die stem in je hoofd meer en meer naar de achtergrond verdwijnt. Ja ja denk ik.. het zal. Ik heb er geen zin in. Waarom zou ik stom voor een spiegel gaan staan en dat elke dag doen? Dat is toch stom?! En nee depressief ben ik ook niet.. ja heb wel soms nog van die gedachten maar oké, heeft niet iedereen die?

Een paar dagen later lees ik een interessant boek. Het gaat erover dat je heel veel dingen, zoals adhd, depressie, verslavingen etc niet hebt maar doet. Ik volg hem al een tijdje op Social Media (Edwin Selij) en ben van hem onder de indruk. En ja, ook ik heb al lang door dat ik veel dingen niet heb maar doe. Ook in dit boek staat een zelfde soort oefening. Dertig dagen lang twee keer per dag in de spiegel kijken naar je linker oog en jezelf vertellen dat je ertoe doet, en dat je van jezelf houdt. Hij zegt dat het je leven veranderd.

Zucht.. echt waar? Zal het dan toch waar zijn? Zal ik het dan toch eens proberen? Het voelt raar, klinkt stom en eigenlijk wil ik het niet echt doen. Maar oké, ik ben met mezelf bezig en als ik dingen niet uitprobeer dan weet ik ook niet of het werkt. Het werkt toch ook als ik een ander motiverend toespreek? Waarom zou het dan niet helpen als ik mezelf motiverend toespreek? Kwaad kan het zeker niet. En ik heb nog genoeg lastige momenten en lastige dagen waarin ik toch weer mee getrokken wordt in die gedachten die meestal niet echt motiverend zijn.

Ik besluit het te proberen en zo vaak als ik kan zeg ik tegen mezelf, ik houd van mezelf, ik ben goed genoeg, ik mag er gewoon zijn, ik ben gewoon prima zoals ik ben. Ik zeg het keurig in de spiegel, kijk naar mijn linker oog ondertussen en lach me rot. Wat sta ik hier nou eigenlijk te doen?? Naja, niemand ziet het. Baad het niet dan zal het zeker ook niet schaden.

Ik loop buiten, heb heerlijk gezongen maar slecht geslapen. Ik voel me moe maar verder prima. Ik ben enthousiast over het zingen, het lukt steeds beter. Oké, niemand hoort me, dus wie weet is het helemaal niet goed, maar dat is dan maar zo. Als ik er maar plezier in heb. Dan zomaar ineens uit het niets komt dat zware gevoel over me heen. Begint die stem weer tegen me te praten, je kan het helemaal niet, je bent niet goed genoeg, je gaat het nooit leren, je denkt dat je het kan maar je kan het helemaal niet. Ik ben even in de war, nee toch gaan we weer! Heel even geef ik wat ruimte en hoppa, daar gaan we weer. Dan sla ik keihard terug. Alle dingen die ik me de afgelopen dagen heb verteld gooi ik er hard tegenaan. Ik heb geoefend, dat kan ik echt voelen. De woorden die ik eerst zo gek vond, klinken nu super goed. Ik smijt ze in mijn hoofd en overschreeuw de andere stem. Ik blijf ze als een mantra opnoemen en…. het werkt. Het werkt gewoon. Het oefenen heeft zin gehad..

Ik voel me heel gek. Hoe kan dit nou? Eerder deed ik dit ook wel, maar deze keer hadden de woorden veel meer effect. Zal het echt door het oefenen komen? Doordat ik de woorden steeds herhaal dat ik ze meer ben gaan geloven? Ik weet het niet, maar het maakt me ook niet uit. Dit is super. Als dit is wat het doet na een paar dagen al dan weet ik wat me te doen staat! Nog meer oefenen oefenen en oefenen.. het heeft dus echt zin blijkbaar. Dat geeft weer wat meer vertrouwen en precies dat… is wat ik nog miste.. het vertrouwen. Ondanks alles wat ik al heb gedaan, miste ik nog een stuk vertrouwen. Juist omdat ik toch elke keer weer omver gesmeten wordt door mijn eigen gedachten.

Het komt dus echt allemaal vanzelf. Precies op de momenten dat ik het nodig heb. Wow. Dat vind ik echt gaaf..ik ga het steeds meer zien en voelen. Ik hoef verder niets te doen. De dingen komen steeds meer vanzelf naar me toe, als ik maar de rust blijf opzoeken en mezelf blijf motiveren zodat ik de juiste dingen tegen mezelf zeg en niet onbewust allemaal verkeerde dingen roep. Hmmmm dit bied veel perspectief. Hier kan ik iets mee.

Net als bij het mediteren helpt het om het elke dag te oefenen, zodat ik het kan inzetten op moeilijke dagen en het beter werkt, zo is het ook met deze woorden opzeggen. Het lijkt stom en zinloos, maar nu ik heb gevoeld dat het werkt, al na zo korte tijd, ben ik nog meer gemotiveerd. Ik hoef het niet meteen te geloven.. dat geloof komt vanzelf. Ik moet het gewoon DOEN!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s