Een gevoel van weerstand

Ik voel het overal.. mijn hele lijf protesteert, overal voel ik de stress uitslaan. Ik ben heerlijk aan het zingen, dus ik snap niet goed waar het vandaan komt. Het gevoel is ondertussen bekend, het is een gevoel van weerstand. Ik begin steeds meer gevoelens te herkennen en ga ermee aan de slag. Waarom? Omdat ik me beter wil voelen.. en tja.. voor niets gaat de zon dus als ik iets wil bereiken zal ik er wel iets voor moeten doen.

Wat is er aan de hand? Waarom voel ik die weerstand nu? Ik sta zo lekker te zingen, ik zit er lekker in. Dan merk ik mijn gedachten op. Gedachten die continue aanwezig zijn maar waar ik niet altijd aandacht aan besteed. Toch heb ik geleerd er soms even naar te luisteren om te kijken wat ze me vertellen. Heel vaak vertellen ze negatieve dingen zonder dat ik het door heb ben ik al achter. Dan lijkt het alsof ik niks denk, maar ondertussen word me van alles ingefluisterd wat me stress geeft.

Nu ik dit gevoel van weerstand herken, check ik meteen mijn gedachten. Wat vertellen ze mij waardoor ik zo in de weerstand ga? Ik ga er met mijn aandacht naartoe en ja hoor.. ik hoor het direct. Ze zetten me onder druk. “Je moet nu toch wel zelf een liedje kunnen zingen, waarom doe je dat niet? Je kan het gewoon niet! Mee zingen, heel leuk maar ga nu eens zelf wat zingen en neem het eens op. Hup kom op, doe het!” Ik heb genoeg gehoord. Dit is dus waar mijn lijf op reageert en ik dus geen idee van heb. Gek is dat toch? Dat ik me daar dus gewoon niet bewust van ben?

Waarom moet ik haast hebben? Waarom moet ik zelf een liedje kunnen zingen? Ik heb het een paar keer geprobeerd, maar dat gaat zo geforceerd dat het me alleen maar onzeker maakt. En juist daardoor komen deze gedachtes naar boven. Waarom zou ik mezelf onder druk moeten zetten? Het komt toch gewoon vanzelf wel? Ik heb helemaal geen haast ermee. Ik geniet elke dag van de zangoefeningen die ik doe en het “mee zingen” gaat steeds beter, dat is het aller belangrijkste.

Ik roep mijn gedachten een halt toe en beloof ernaar te kijken. Nu ga ik eerst dit liedje zingen en daarvan genieten. Later kom ik er wel op terug.

Ondertussen staat mijn lijf in de stress modus en zal ik daarmee ook aan de slag moeten. Ook dat is iets wat ik heel moeilijk vind. Ik raak van die stress zo van slag dat niets meer lukt. In plaats dat ik er gewoon bij ontspan en wacht tot het overgaat, ga ik juist ertegen vechten. En tja.. dat vechten maakt het echt niet beter, dat is wel duidelijk. Oké nou kom maar op, ga ik eerst dat aanpakken.

Ik ga er rustig naartoe met mijn aandacht en laat alles er zijn zoals het is. Ik adem rustig door en wacht en wacht.. net zo lang tot het gevoel weg is. Niet gek dat ik heel wat uren van de dag kwijt ben aan dit soort dingen. Niets gaat nog vanzelf.. alles moet ik stapje voor stapje oplossen. Dat kost veel tijd, maar alles beter dan terug naar af. Ik voel me zoveel beter hierdoor.

Ik voel de stress gedurende de avond nog een paar keer terug komen. Deze keer besluit ik zonder meditatie het aan te pakken. Dat wat me eerder niet lukte, gaat nu ineens wel! Yes yes yes. De gedachtes laat ik even voor wat het is. Die pak ik later aan. Dit kostte alweer genoeg energie.

Het klinkt zo stom, zo simpel.. maar dat is het voor mij niet. Ik ben gewend om op een andere manier te reageren, wegrennen, wegkijken en vooral niet kijken waar het vandaan komt. Daar ben ik zo aan gewend dat ik nu helemaal moet resetten. Maar jeetje wat voelt dit zoveel fijner zeg! Zo heerlijk om de stress op deze manier aan te pakken en te onderzoeken. En echt…Ieder zijn ding. Als het maar werkt. Dat is voor iedereen verschillend hoe ermee om te gaan. Voor mij blijkt dit echt goed te werken en dat is precies wat het is. Wat past bij mij? Waar voel ik me goed bij?

Ik zou ook kunnen gaan bewegen als een gek om het weg te krijgen. Ook dat heb ik geprobeerd, en zeker werkt het ook. Alleen het probleem daarbij was dat ik niet leerde waar het dan vandaan kwam. Ik leerde niet de oorzaak van de stress aan te pakken waardoor de stress steeds terug blijft komen. Want wat nu als ik weet waar het aan ligt en juist de bron aan kan pakken? Zodat ik helemaal geen stress hoef te krijgen en als ik het wel krijg, ik er bij kan ontspannen? Dat is toch veel lekkerder dan alleen maar symptomen bestrijden?

Ik ga er rustig even weer voor zitten na een goede nacht. Wat was er nu daadwerkelijk gebeurd? Wat vertelde mijn hoofd mij? In dit geval is het weer het stukje “ te snel” willen gaan besef ik. Te veel haast hebben en vooral “ moeten” van mezelf. Ik zag namelijk allemaal filmpjes langs komen op een Facebook site die ik volg over zingen. Iedereen zet daar hun vorderingen op.. super leuk, maar ik voelde me toch weer onder druk gezet. “Ik zou dat toch ook moeten doen want de rest doet dat ook”. Nou mooi dus niet! Ik doe het op mijn tempo, wanneer ik het wil en eraan toe ben. Nu zou ik echt zeggen, waar gaat het over? Het is toch juist de bedoeling dat ik dit doe om te ontspannen en niet om er stress van te krijgen? Mag ik het dan toch alsjeblieft op mijn eigen manier en tempo doen? Maar dit is dus wat er gebeurd en waardoor ik vaak met dingen afhaak. Ik wil ze te graag, te goed doen en zet mezelf onder druk. En tja.. dan haak ik vaak af.

En toch ben ik blij dat het gebeurde.. weer een hoop geleerd.. weer wat zelfvertrouwen erbij.. weer wat herkent en erkent. Gaat lekker zo zeg ik… maar dat mag ook wel want ik doe echt heel erg mijn best hiervoor. Ik steek er veel tijd en aandacht in.. mag het resultaat er dan zijn? Ik zou zeggen van wel… en alles.. maar dan ook alles wat ik nu leer, zal me straks, naast dat ik me beter zal voelen, me beter doen zingen.. en dat.. dat is mijn allergrootste wens.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s