Alles is liefde

Ik hou ervan, dit soort uitspraken. Waarom? Omdat ze me laten doordenken. En aangezien ik goed ben in denken, dat heb ik ondertussen wel bewezen met al mijn gepieker, vind ik dit soort doordenkers heerlijk. Ze houden mijn hoofd bezig waardoor ik niet kan piekeren. Zalig toch?!

Oké alles is dus liefde. Mensen zijn liefde, dieren zijn liefde, materialen zijn liefde, gedragingen zijn liefde, problemen hebben is liefde. Sorry, maar dat klinkt best gek toch?

Dat mensen liefde zijn dat is niet heel moeilijk want veel mensen staan graag voor een ander klaar en geven graag liefde maar er zijn natuurlijk ook mensen die helemaal niet zo leuk zijn. Mensen die vervelend doen, boos doen, irritant doen en zo door. Zijn die mensen dan ook liefde voor mij?

Dieren zijn liefde, maar dieren zijn ook extreem gevoelig en denken niet na. Een dier reageert uit instinct en doet wat zijn gevoel zegt. Leuk als dat allemaal leuke dingen zijn, maar wat als een hond bijvoorbeeld uitvalt naar andere honden of naar mensen. Is het dan nog liefde? Hoe kan dat goed zijn voor mij? Hoe kan dat liefde zijn?

Materialen zijn liefde, als ik materialen om me heen heb die ik mooi vind, dan zijn ze liefde want het maakt me blij. Wat als ik spullen om me heen heb die me niet blij maken? Spullen die ik niet mooi vind? Is dat dan nog liefde?

Gedragingen zijn liefde. Dus als ik lach, is dat liefde, als ik gelukkig ben, is dat liefde. Maar wat als ik depressief ben? Is dat dan ook liefde? Als ik burn out ben, is dat dan liefde? Als ik ziek ben, is dat liefde?

Problemen hebben is liefde. Problemen hebben is liefde?? Hoe dan? Als ik problemen heb, voel ik me toch niet goed? Hoe kan dat liefde zijn?!

Als ik een label plak op alles wat mooi en leuk is, dat dat liefde is .. en al het andere is geen liefde, zou dat dan niet eerlijker zijn?! Is dat dan niet wat het is? Ik ben al lange tijd overtuigd dat dat niet zo is. Ik voel aan alles dat dat niet zo is. Alleen hoe breng ik dat onder woorden? Hoe kan ik aan mezelf uitleggen dat een depressie liefde is voor mezelf? Hoe kan ik uitleggen dat burn out zijn liefde is voor mezelf? Hoe kunnen problemen liefde zijn voor mezelf? Hoe kunnen dieren als ze problemen veroorzaken liefde zijn voor mezelf? Hoe kunnen spullen die ik niet mooi vind, liefde zijn voor mij?

Omdat het allemaal spiegels zijn. En spiegels zijn waarschuwing lampjes. Zij willen alleen maar zeggen, hallo, hier zit een zwakke plek, geef er aandacht aan. Ik bedoel als ik een auto heb en er zitten zwakke plekken in de auto, dan vind ik het toch ook fijn als er een lampje gaat branden? Dan is het toch goed dat ik gewaarschuwd wordt? Het wil alleen maar iets zeggen zodat er naar gekeken kan worden. En precies dat.. is iets wat ik vaak niet durfde, want ernaar kijken betekend vaak ook dat ik me verdrietig voel of dat het pijnlijk is. Maar nooit zo pijnlijk als het continue herbeleven! Dat is nog veel en veel erger. Één keer goed door het gevoel heen en oké, misschien nog een paar keer is vele malen minder erg dan het continue herbeleven! De lampjes blijven namelijk knipperen als ik het probleem niet oplos en ze zullen alleen maar harder gaan knipperen als ik er niks mee doe.

Ik kijk terug op alles wat ik heb meegemaakt en ik besef dat ik uit liefde voor mezelf een heleboel goed heb gedaan en ja, ook een heleboel niet. En die dingen waar ik niet begreep dat het uit liefde gebeurde.. die blijven terug komen. In allerlei vormen. Net zo lang tot ik bij het gevoel durf te komen en er echt aandacht aan durf te geven.

Ik heb het uitgemaakt met relaties uit liefde voor mezelf maar ook voor de ander. Ik was op dat moment niet zover dat ik de problemen aan kon pakken. Ik voelde dat de ander niet klaar was voor de relatie en ik zelf ook niet. Samen hadden we te weinig sleutels om de problemen te overwinnen. Dan is het toch juist liefde om elkaar te laten gaan? Dan hou ik toch juist van mezelf en de ander om te zeggen, we stoppen ermee want we doen elkaar alleen maar pijn? Op dat moment was de kennis er gewoon niet om er aan te kunnen werken.

Ik heb opleidingen niet gedaan omdat ik niet kon omgaan met onzekerheid en met angst. Ik durfde dingen niet te leren omdat ik niet wist hoe ik met deze gevoelens om kon gaan. Ik wist gewoon niet hoe en daarom ging ik het uit de weg en zette ik weer een stap terug. Ik heb mensen ontweken of gepleased omdat ik niet wist hoe ik met dat gevoel om moest gaan dat zij me gaven als ze boos waren.

Is dat erg? Nee! Ik was er op dat moment gewoon niet aan toe om dat te doen. Ik had nog niet genoeg in mijn rugzak zitten om ermee om te kunnen gaan.

Ik wil graag werken aan al mijn zwakke plekken. Ik wil graag dat ik sterk en gezond ben, dat ik me goed voel en dingen wel durf. En nu ik meer en meer begrijp hoe ik daar bij kan komen zie ik dat problemen die zich maar bleven herhalen steeds milder worden. Steeds meer afzwakken. En ja soms komen ze ineens weer terug en ik geloof er in dat dat alleen maar is om te checken of het wel echt oké zit of dat er toch nog iets is wat ik mag leren. Ik kan namelijk niet alles in één keer begrijpen. Soms heb ik daar meer ondergrond voor nodig. Ik bedoel een kleuter kun je ook niet uitleggen hoe de politiek werkt. Of tenminste, hij zal er niet veel van begrijpen omdat hij basis mist daarvoor.

Ik zie nu ook dat ik eerder niet gefaald heb maar dat ik gewoon toen nog niet zover was om het helemaal te begrijpen, dat mijn rugzak niet genoeg gevuld was. Dat ik herhaling nodig heb om het echt te snappen. Dat ik soms meer basis nodig heb om dingen op zijn plek te laten vallen. In mijn geval is dat op dit moment gevoel. Leren omgaan met gevoelens en er niet bang voor zijn. Leren dat ik iets mag voelen maar er niet meteen iets mee hoef. Leren dat ze er mogen zijn en ik ze niet weg hoef te drukken. Leren dat ik ook op andere momenten eraan kan werken zonder in de situatie te zitten. Leren dat alles er mag zijn. Leren dat uiteindelijk alles liefde is. Want als ik heel ben en de zwakke plekken durf te blijven aanpakken.. zal ik rijden als een zonnetje. Pas dan kan ik echt genieten, kan ik echt het leven leven zoals voor mij bedoeld is.. Ik zit gewoon levenslang op school en mag leren. Ik mag ook falen want er komt altijd wel weer een herkansing. Ik kan alleen maar op dat moment het beste ervan maken met alles wat in mijn rugzak zit en leren zodat ik de volgende keer sterker in mijn schoenen sta.

Dit alles geeft me zoveel meer rust nu ik dit snap. Een hele knoop is uit mijn lijf aan het gaan. Alles voelt anders. Onwennig.. raar.. veel lichter.. maar ook aan dat gevoel moet ik wennen. Leren ontspannen dat ik me anders voel nu. Ik zeg nu voorzichtig, kom maar op met de rest .. ik kan het aan.. en als ik het niet kan, dan leer ik het.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s