Ik ben… wat ik mezelf vertel

Bijzonder hoe vaak ik mezelf een etiket heb opgeplakt. Dingen als, ik ben perfectionistisch. Ik ben onzeker. Ik ben gestresst. Ik ben ontspannen. Ik ben van alles.. maar dat is toch eigenlijk best gek? Hoezo ben ik dat? Alsof het iets is wat het tot mij maakt. Maar ik ben die dingen toch niet? Ze zijn aanwezig die dingen ja, dat wel, maar ik ben het niet.

Hoe vaker ik dit binnen laat komen.. hoe meer ik het begrijp. Hoe meer ik door krijg wat deze dingen een hoop in de weg staan. Door zo te denken.. lijkt het ook of dit het eind station is. Zo, ik ben dit, dus klaar. Niks meer aan te doen, deurtje dicht en dit was het dan.

Als ik dat echt tot me door laat dringen is het eigenlijk gewoon heel erg dat ik zo al die tijd heb geleefd. Het is toch een ontzettende grote deur die ik in één keer dicht sla? Een muur die ineens ergens neer is gezet. Zo ik ben dit en dus eind station. Ik ben dat helemaal niet. Ik ben helemaal niks van dat alles.. het is alleen maar aanwezig. En waarom? Omdat ik er een naampje aan heb gegeven. Omdat ik er een betekenis aan heb gegeven. Ik voel dit, dan is het dus dat en ben ik dat dus. Zo en klaar.. dit was het. Mogelijkheden om te groeien.. nul.

Ik ben al die dingen helemaal niet. Hoe lekker is dat!! Oké… er zijn gevoelens ja.. dat klopt, dat observeer ik wel ja. En bij die gevoelens heb ik een bepaalde gedachte. En die gedachte houd me lekker gevangen. Oei oei oei. Wat zonde zeg!!

Dus als ik bij dat gevoel een andere gedachte koppel, een gedachte die wel leuk is… dan is dat gevoel helemaal niet meer zo erg. Want dan schrik ik er helemaal niet meer zo van. Want dan komt er ineens iets leuks omhoog.

Ik bedenk me dat ik dit al met heel veel dingen heb gedaan en dat het al voor ontzettend veel rust in mezelf heeft gezorgd. En waar ik eerst het hele stuk niet echt begreep over of ik iets ben of niet.. begin ik het nu echt te begrijpen. Ik voel ineens wat het betekent. Als ik al die dingen helemaal niet ben… maar er zelf een betekenis aan heb gegeven en die betekenis kan veranderen.. dan ligt de wereld echt voor me open. Dan hoef ik niet meer bang te zijn, dan kan ik eigenlijk alles doen en leren wat ik maar leuk vind. Hoe meer ontspannen ik raak hoe makkelijker ik dingen leer…

Ontspannen word ik niet door nare gedachtes en moeilijke gevoelens. Daar raak ik alleen maar gespannen van. Dus als ik al die dingen kan vangen en veranderen… dan kan ik gewoon alles.. maar dan ook alles leren wat ik wil..

Wow.. hoe vet is dat? Jeetje zeg.. dat voelt wel echt heel gaaf. En nee ik heb niet nu de ambitie om van alles te gaan doen.. maar het idee dat dat dus wel kan. Dat ik door meer ontspannen te zijn veel meer durf, veel meer kan leren, veel meer weet wat ik leuk vind en wat niet. Volgens mij voelt dat alsof ik weer kind ben en alles durf maar dan met de wijsheid van nu erbij. Zo! Dat is echt een gaaf idee. Jeetje zeg. Hier werk ik echt hard voor. Ik heb hier echt al mijn tijd en energie in gestoken om dit te leren begrijpen. Om hier te komen waar ik nu sta. Hoe vaak heb ik niet gedacht, heeft dit wel zin? Waarom verdoe ik mijn tijd hiermee? Waarom al die ontspanning oefeningen? Waarom al die nare gevoelens ophalen? Waarom al die gedachtes veranderen? Zo vaak voelde het als onbegonnen werk.. vroeg ik me steeds af, waarom doe je jezelf dit aan? Waarom besteed je hier zoveel tijd aan? En toch bleef ik het doen, ergens voelde ik dat dit de enige uitweg was. Ik bleef op dat gevoel vertrouwen ook al begreep ik er vaak niks van. En nu dus ineens wel… ineens snap ik het.

Precies dus hierom!! Om bij mijn gevoel te komen. Om mezelf te leren kennen. Om mezelf opnieuw uit te vinden. Om mezelf opnieuw op te voeden. Om nieuwe gedachtes te maken. Gewoon om alles maar dan ook alles te bekijken en mezelf af te vragen, is dit echt waar? Is dit een gedachte die me laat groeien? Of is dit een gedachte die me tegen houd? En echt… het duurde lang voordat ik het echt ging geloven, maar ik kan nu zeggen dat het is gelukt. Ik geloof het! Ik zie dat het werkt! Ik zie dat het zin heeft, ik zie dat ik me beter en beter voel. En ineens komt alles samen, voelen en begrijpen.. ineens is het er!

Alles wat mijn hoofd mij vertelde ben ik gaan onderzoeken, ben ik gevoelens bij gaan zoeken. Ben ik gaan voelen, echt voelen, hoe pijnlijk vaak ook. Ben ik gaan doorvoelen, heb ik het gevoel groter gemaakt, aandacht gegeven net zo lang tot het gevoel weg was. Elke dag weer heb ik mezelf gemotiveerd en heb ik gezegd, je kan dit wel, je doet het al. Elke negatieve gedachte heb ik een positieve bij bedacht, net zo lang tot ik het geloofde.

En nu… nu durf ik te zeggen, ik BEN al die dingen niet, ik heb ze zo gemaakt en daardoor ben ik gaan denken dat ik dat was.. Dus als ik ze niet ben en zelf iets kan maken..dan kan ik dus alles worden wat ik wil… als ik het maar bedenk. Hoe gaaf is dat???? Wow! Als dit geen motivatie is om door te gaan, dan weet ik het ook niet meer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s