Onzeker zijn we allemaal

“Maak jezelf nou maar niks wijs, jij kunt het toch niet, je gaat het nooit leren, jij kan dat niet, nu niet en nooit niet, wat dacht je nou? Dat jij dan kan leren??? Ben je gek ofzo? Jij gaat dat nooit kunnen.”

Ik schrik op, ik voel de onrust van binnen en heb geen idee wat er is. Moet ik iets gaan doen? Maar ik heb gewoon geen zin! Ik wil vandaag gewoon niks meer doen.. de onrust blijft en ik besluit maar weer eens te mediteren. Hoe gek toch, net was er niks aan de hand en ineens is dat gevoel er. Of voelde ik het eerder niet? Was het er al langer en voel ik het nu pas? Ik kijk naar mijn hond.. ze ligt dichtbij me en kijkt alert.. Aha.. dat is haar manier om aan te geven dat er iets is.. het was me nog niet opgevallen dat ze dat weer deed.

Ik sluit mijn ogen en meteen zijn ze er weer.. die tranen.. waarom dan? Wat is er aan de hand? Dan hoor ik een stemmetje praten tegen mezelf..ik hoor al die gemene dingen die het zegt. Wat is dat nou weer? Het was me nog niet opgevallen.. ik had het gewoon helemaal niet gehoord.. maar nu, overduidelijk. Oei.. daar word ik stil van. Dus onbewust wordt mij van alles ingefluisterd .. niet heel gek dat ik onzeker word! Dat is toch niet te doen? Niet heel raar dat ik zo onzeker ben vaak.. als dat de hele tijd in mijn hoofd zit. Dan is het niet heel gek dat ik daar geen zelfvertrouwen van krijg. Wat raar toch dat ik het niet eens meer hoor dat dat gebeurt… ben ik er zo aan gewend dat het me niet eens meer opvalt?

Rustig luister ik naar de meditatie over triggers. Ontspannen bij de dingen die ik voel, dat is wat ik hiermee leer. Dat alles er mag zijn maar dat ik er niet van in de stress hoef te raken. Juist die stress zorgt ervoor dat mijn hoofd op hol slaat. Rustig door ademen en ontspannen. Ik word er steeds beter in. Ik ben trots dat ik het gevoel heb herkent en het juiste heb gedaan. Ik gooi de tranen er maar weer eens uit en dan komt er ruimte. Ik besef ineens iets. Ik heb me als kind gewoon zelf verteld dat ik bepaalde dingen nooit zou kunnen. Ik zag mensen om me heen die veel zelfvertrouwen hadden en alles leken te durven. Ineens besef ik dat dat ook maar een houding is of dat ze eraan gewerkt hebben om daar te komen. Dat het misschien soms zo lijkt alsof ze vol zelfvertrouwen zitten, maar dat iedereen last heeft van onzekerheden en angsten. Dat iedereen dingen spannend vind. Ik heb er alleen bij bedacht dat ik dus nooit bepaalde dingen kan bereiken, want dat zit nu eenmaal niet in me. Ik heb dat zelfvertrouwen niet.

Heel helder zie ik het voor me.. het is klein begonnen en ik ben ervan overtuigd geraakt dat ik sommige dingen niet zal kunnen bereiken. Tel daarbij op dat ik op momenten ook gefaald heb.. zoals blijven zitten op de havo, me niet prettig voelen in de academie en het opgeven. Zodra het even moeilijk werd en het niet lukte, gaf ik op. “Zie je wel, je kunt het niet” leek mijn brein me te zeggen. “Ik zei toch dat je het niet kunt? Blijf maar lekker klein, dat is beter voor je”.

Dat ik ook heel veel wel heb bereikt, dat vergat ik maar even. Gelukkig maar dat ik ondertussen beter weet. Ik heb voor de klas gestaan en ja daar heb ik uiteindelijk gefaald. Is dat gek? Nee natuurlijk niet! Ik had nog nooit les gegeven en kreeg totaal geen hulp. Ik heb het er aardig goed vanaf gebracht, onder de omstandigheden! En elke keer als ik iets niet durf, denk ik aan die tijd. Kijk, toen deed je het ook gewoon en ja uiteindelijk zat je onzekerheid in de weg, maar dat is toch niet zo gek? Je moest het allemaal zelf maar uitzoeken. Je wist niet eens wat je les moest geven! Maar je deed het wel. Je stond er wel.. weg met die overtuiging dat jij niet kan leren!

Het heeft me goed gedaan, mezelf bewijzen en anders te gaan denken. Kijken naar wat er goed ging en waarom iets niet lukte. Dat niet alles meteen falen is als het even niet lukt.

Ik weet nu wel beter, iedereen heeft onzekerheden. Iedereen vind het soms moeilijk om bepaalde dingen te doen. Maar ook is iedereen in staat om meer zelfvertrouwen te krijgen. Iedereen kan dat! Ja ook ik… het enige wat ik ervoor hoef te doen is dingen proberen. Gewoon ervoor gaan en niet te streng voor mezelf zijn. Ik mag dingen fout doen, ik mag falen, ik mag hulp nodig hebben. En vooral mag ik kijken naar wat wel lukt, wat wel goed gaat en dat continue naar mezelf herhalen. Onzekerheid is ook iets moois, het zorgt ervoor dat ik blijf groeien, dat ik meer en meer kan leren als ik wil, omdat er altijd meer te leren is. Het mag alleen wel gewoon leuk blijven, ik moet me er wel goed bij blijven voelen. Als dat niet zo is, dan mag ik gewoon een stapje terug doen en het even laten voor wat het is. Dat is allemaal oké.. wie weet heb ik gewoon even wat meer tijd nodig en lukt het later wel.

Door niets te proberen houd ik mezelf klein. Door negatief te zijn, houd ik mezelf klein.. en wordt die spanning in mijn lijf alleen maar groter! En dat… is nou juist precies wat ik niet wil…

Mijn Doel voor 2021? Gewoon proberen! Gewoon DOEN! Niet bang zijn om te falen of het niet te kunnen of er niet aan toe te zijn. Ik heb al zoveel geleerd, ik kan het aan. Blijven stilstaan bij wat ik voel en luisteren naar wat ik tegen mezelf zeg. Soms even een stapje terug doen is ook oké. Zo zal ik steeds meer vertrouwen in mezelf gaan krijgen. Lief zijn voor mezelf en durven, dan komt het vanzelf allemaal goed. En als het niet goed komt? Dan komt er wel weer iets anders en komt het toch wel goed….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s