Ben ik niet te lui?

Elke dag heb ik ze wel.. van die momenten dat ik denk, moet je niet iets gaan doen? Moet je niet van je luie kont afkomen en aan de gang gaan in huis ofzo? Moet je je niet eens nuttig gaan maken?

Oh zo veel momenten dat ik me daarna waardeloos voelde. Dat ik tegen mezelf zei, sufferd.. ga eens wat doen, je ligt hier maar! Maak je toch eens nuttig, doe iets.. en dan stond ik op en sleepte mezelf door het huis, om maar iets te gaan doen. Want ja.. op de bank liggen is onzinnig en brengt je nergens.

En toch… toch had ik ergens steeds dat gevoel van.. dit is wat je nodig hebt. Geef er maar aan toe, het is oké.. het leek maar een heel zacht stemmetje die dat tegen me zei maar toch.. toch voelde het wel goed.

Nu ik erop terug kijk besef ik ineens dat beide goed is geweest. De stem die zei dat ik van de bank af moest komen, dat ik iets moest gaan doen, die had echt gelijk. Want met alleen maar liggen huilen en helemaal niets doen kwam ik nergens. Oké, het was nodig, voor een tijdje, maar daarna moest het ook weer klaar zijn. Het stemmetje dat me verteld dat het oké is om lui te zijn, klopt ook. Ook daar voel ik bij dat dat is wat ik nodig heb.

Eigenlijk heb ik nu wel een soort van balans gevonden in beide. Ik doe de dingen die ik moet doen, zoals het huishouden en af en toe met vrienden afspreken en werken natuurlijk.. maar ik ben ook lui en neem veel tijd voor mezelf. Alhoewel ik het niet meer lui wil noemen.. ik noem het tijden van ontspanning om mijn lichaam tot rust te brengen en de stress te verminderen, want stress zit er nog steeds genoeg van binnen.

Waar ik voorheen lui was, lag ik vooral doelloos op de bank, tv aan, telefoon in de hand en een glas wijn op tafel. Ook lekker, alleen dat bracht me helemaal nergens. Als ik nu lui ben, mediteer ik, schrijf ik, luister ik naar muziek of naar podcasts. Luister ik naar verhalen waarin ik veel dingen herken, waarin er stukjes bij mezelf op hun plek vallen of ben ik bezig met zangoefeningen zodat ik niet de hele tijd naar dat gekakel in mijn hoofd hoef te luisteren en waarbij ik ook heerlijk kan ontspannen.

Mijn luiheid van nu heeft dus echt zin, het brengt me ergens. De momenten dat ik tv kijk en op mijn mobiel zit te scrollen zijn er ook nog, natuurlijk wel.. maar zoveel meer tijd zit er in mijn persoonlijke groei en vooral in het leren ontspannen.

Dus ja… van buiten ziet het er misschien lui uit.. maar van binnen gebeurd er een heleboel. En dat… dat gaat me straks veel verder brengen. Dat voel ik aan alles. Ik heb dit nu nodig. Ik heb het nodig om volledig te kunnen ontspannen zodat ik straks weer echt verder kan bouwen aan een leven dat bij mij past. Zodat ik straks de angst voorbij durf te gaan en dingen durf te doen die ik nooit durfde. Zodat ik vanuit die rust mijn leven weer op kan bouwen. Ik doe net genoeg om me niet schuldig te voelen voor al die uren… en ik heb genoeg tijd over voor mezelf. Ik zeg.. helemaal prima zo.. voor nu dan.. want ja.. ik leef NU.. en morgen? Morgen zien we wel weer verder..maar dromen zijn er nu genoeg.. want wat is een mens zonder dromen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s