Hoe ga ik om met “kritiek“ van anderen

Het is iets waar ik nog eens bewust van wordt na het zien van een programma. Hoe ga ik eigenlijk om met kritiek. Ik besef ineens dat ik daar heel erg een verandering in aan het doormaken ben. Daar waar ik eerder me continue aangevallen voelde als iemand iets over me zei of over mijn gedrag, ga ik er nu heel anders mee om.

Als mensen iets over me zeiden, voelde dat meteen als kritiek, als dat ze me afkeurden om de dingen die ik deed of zei of juist niet deed. Het voelde alsof iemand met een vingertje naar me wees en zei; dat doe jij niet goed! Het resultaat? Ik ging me overal aan aanpassen en het zo doen als zij het wilden. Of ik ging boos zitten zijn en bleef er lekker in hangen en het was vooral de “schuld” van een ander.

Er kwam een moment dat ik me er bewust van werd dat dit me helemaal geen goed deed. Ik was continue bang voor kritiek, waardoor ik alleen maar meer kritiek hoorde. En het stomme is, als ik nu terug kijk denk ik, het was toch helemaal geen kritiek? Iemand zei gewoon iets, maar dat deed toch helemaal niet af aan het feit of ze me leuk vonden of niet? Het probleem is vooral; juist doordat ik me elke keer liet raken door de emotie waarmee ze het zeiden, kon ik me bij die personen niet meer ontspannen.. en doordat ik me niet meer ontspande werd het er niet beter op.. Heel eerlijk.. ik vind het ook niet fijn om met iemand om te gaan die zich niet kan ontspannen in mijn gezelschap. Het toegeven aan mezelf dat ik moeite had met het gevoel dat het me gaf als iemand kritiek uitte.. dat was de eerste stap.

De tweede stap was, hoe voelt dat eigenlijk dat gevoel? Wat gebeurt er precies bij mij van binnen als iemand wat tegen mij zegt? Eenmaal goed zicht daarop kreeg ik steeds vaker een seintje van hé, daar is dat gevoel weer! Hierdoor was ik meteen alert, Aha, dat gevoel komt weer nu, dus even extra opletten wat er gebeurd!

Ik probeer het even rustig binnen te laten komen. Daarna filter ik het, ik filter de emoties eruit.. oké welk stukje gaat echt over mij, wat zegt deze persoon nu werkelijk? Welke boodschap krijg ik nou eigenlijk? Wat zegt diegene nou echt, zonder de emoties erbij. En echt.. negen van de tien keer is het een boodschap verpakt met de emotie van een ander met een stukje voor mij waar ik als ik wil iets van kan leren. Ik zeg kan.. want ik moet niks. Als mijn moeder mij bijvoorbeeld zegt dat ik iets in mijn huishouden niet goed doe, dan is dat iets wat zij belangrijk vind en zegt ze dat met haar emotie, niet de mijne. Ik kan dan denken, oké zij vindt dat ik mij huis beter schoon moet maken, oh jé, als ik mijn huis dus niet goed schoonmaak, vind ze mij niet meer leuk ( is natuurlijk onzin), dus ga ik heel hard alles schoonmaken, om haar blij te maken. Alleen maak ik mezelf dan blij?

Of ik kan denken.. zij vindt een schoon huis belangrijk, daarom zegt zij dit, maar vind ik dat ook belangrijk? Zij houdt van een schoon huis, maar waar hou ik eigenlijk van? Wat is er haalbaar voor mij? Neem ik haar advies mee? Of laat ik het bij haar?

Door er rustig naar te kijken en me niet mee te laten slepen door mijn eigen emoties, merk ik dat ik een heleboel weg kan strepen en er heel veel van kan leren.. als ik dat wil! Heel veel dingen vind ik namelijk helemaal niet zo belangrijk. Zij vindt een heel schoon huis belangrijk, maar wat vind ik? Ik vind het minder belangrijk. Ik doe liever leuke dingen dan dat ik de hele tijd in huis bezig ben. Dat is voor mij namelijk geen leuk ding. Oké ik hou er best van als het wat opgeruimd en schoon is, maar ook graag leefbaar. Ik leef met huisdieren en kinderen en als ik de hele dag een schoon huis wil heb ik nergens anders meer tijd voor.. en tja.. dat is het mij niet waard. Dus voor nu… zou ik het advies aan de kant gooien en het lekker laten zoals het is. En ja als ik een schoner huis wil, kan ik haar om advies vragen.

Zij kan het vinden, maar ik vind dus van niet.. dus hoef ik het ook niet als kritiek te voelen.. het is haar ding en niet het mijne. En zo zijn er zoveel dingen die gezegd worden.. sommige vind ik belangrijk genoeg om eruit te pikken.. want juist die dingen maken dat ik mezelf kan verbeteren. Nu ik het niet meer als kritiek zie, maar gewoon als een gratis tip.. waarin ik zelf de keuze heb om er iets mee te doen of niet.. jeeetje ligt de wereld gewoon veel meer voor me open. Gratis coaching, wie wil dat nou niet? En echt, het klinkt simpel maar heel vaak lukt het mij ook nog niet… maar het begin is er zullen we maar zeggen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s