Kerst stress

En dan is het kerst.. een andere kerst dan anders, voor iedereen. Wij zitten nog steeds in quarantaine dus zullen we het met ons gezinnetje gezellig moeten maken.. Drie pubers in huis, een mama die nog wankel is en nog steeds niet helemaal beter.. het recept voor.. Stress.

Eerlijk gezegd begrijp ik er niet veel van. Hoezo zou ik nu stress voelen? Ik hoef vandaag helemaal niks.. en toch.. toch voel ik stress.

Om moedeloos van te worden vind ik het. Wanneer is het nou eens klaar met dat gedoe? Ben er zo zat van.. tja.. zat of niet, ik zal ermee moeten dealen. Ik voel me net een puber. Het ene moment is alles oké, het andere weer helemaal niet. Ondertussen weet ik het wel, als ik het voel dan trek ik me beter even terug. Het heeft gewoon geen zin om leuk te gaan zitten doen als ik me gewoon niet leuk voel. Om het minste of geringste voel ik het er al weer in schieten. Ik wandel, ik mediteer en ik huil. En als er anderen zijn.. dan lach ik. Want wat heb ik eraan om een ander hierin mee te trekken? Het is toch ook gewoon niet uit te leggen? Wie snapt dat nou?

De muren komen op me af, maar ik weet dat ik ermee zal moeten dealen. Ik ben al tien dagen thuis en het enige wat ik kan doen is af en toe een klein rondje om lopen. Heel fijn als je last van stress hebt.. not. Maar ik kan me er nog zo druk om maken, het helpt niet. Het is wat het is, ik zal ermee moeten dealen. Ik voel me niet goed genoeg voor iets anders en ik zal het ermee moeten doen. Dus trek ik me elke keer weer even terug. Het is niet gezellig, maar nog ongezelliger is het als ik erbij moet zitten en leuk moet gaan zitten doen terwijl ik me niet zo voel. Meer dan ooit snap ik m’n pubers.. bah wat is het toch ook lastig als alles zo wiebelt van binnen.

Feestdagen zijn gewoon helemaal niet zo leuk. Mensen voelen zich eenzamer dan ooit als ze iemand zijn verloren. Mensen voelen zich schuldig als ze die dag niet leuk doen. Er ligt gewoon veel te veel druk op. Juist die dag “moet” het leuk zijn.. tja, het recept om de stress lekker te verhogen.

Mijn hoofd maakt het drama nog veel groter dan het is. Natuurlijk.. zoals altijd. Zo fijn om te horen wat dat brein me allemaal verteld..not.. Dochterlief trekt als een magneet naar me toe en claimt me helemaal.. waar het me normaal lukt om haar uit te leggen dat ik ruimte nodig heb, raak ik nu alleen maar meer geïrriteerd. Hoe geïrriteerder ik ben, hoe meer ze aan me kleeft. De hond idem. Ik voel de stress toenemen, ik heb ruimte nodig! Geef me ruimte en rust! Alsjeblieft.

Ik weet nu weer even des te meer het belang van alles wat ik doe. Het belang van de stress verlagen.. de emmer leeg scheppen. Zo lang die emmer teveel gevuld blijft, zal het niet veranderen. Zullen dit soort dagen en vele andere dingen er continue voor zorgen dat de emmer overloopt. Ik ben er echt klaar mee om zo snel van slag te zijn. Ik ga me echt niet laten vertellen dat dit is wat het is en dat het toch nooit beter zal worden, wat mijn brein me nu aan het vertellen is, no way! Het is nu gewoon even moeilijk met alles wat er gebeurd en een nog steeds niet fit lijf. Dat is nu eenmaal zo.. maar toch ga ik me niet uit het veld laten slaan, echt niet. Schuldig voelen heeft al helemaal geen zin, erover zeuren ook niet. Dus hoppa dame, je kan het. Pak het weer op, doe wat je wel kan doen en houdt vertrouwen dat het echt alleen maar beter gaat worden, hoe ver weg dat nu ook mag lijken….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s