Ik zeg JA! Ik ga het doen…

Soms voel ik me zo stom.. moest ik nou echt door heel deze Shit heen om in te zien dat ik dingen niet deed gewoon omdat ik wat onzeker was? Dat ik mezelf gewoon tegen hield, alleen maar omdat ik bang was het niet goed te doen? Gek toch dat ik eerst zo diep moest zinken, om te begrijpen wat onzekerheid doet met me en dat weg stoppen helemaal niet nodig is? Dat als ik gewoon eerlijk ben en om hulp durf te vragen ik helemaal niet zo angstig hoef te gaan zitten doen. Dat ik vooral het mezelf helemaal niet zo moeilijk hoef te maken en alles helemaal niet zo goed hoef te doen?

Ik hou er toch ook van om anderen te helpen? Ik verwacht van anderen toch ook helemaal geen perfectie? Ik vind het juist prachtig als iemand zijn onzekerheden durft te laten zien en zich laat helpen door de mensen om hem heen.

Gek hoe iets zo kleins kan uitgroeien tot iets zo groots. Het totaal niet meer in mezelf geloven, het continue luisteren naar die stomme stem in mijn hoofd die totaal de waarheid niet spreekt. Het niet meer luisteren naar mijn gevoel omdat ik bang was dat ik er dan meteen iets mee moest. Het niet durven verlangen naar dingen, niet durven vragen om hulp. Het denken dat ik zelf niet meer kan bereiken dan dit en er ook niet aan durven werken.

Ik zorgde liever voor anderen, hielp liever een ander verder dan mezelf. Want dat.. is een stuk makkelijker dan zelf door die barrières heen gaan en zelf om gaan met onzekerheid.

Wat is er mis met kleine stapjes? Met aanvaarden van hulp? Met durven onzeker te zijn? Wat is er mis mee om iets te willen leren en dat spannend te vinden? Helemaal niets toch? Wat is er mis mee om soms dingen helemaal niet leuk te vinden, het liever anders te willen zien? Helemaal niks toch? Het durven voelen dat dingen zijn zoals ze zijn..zonder ze meteen te willen veranderen, dat helpt me verder! De rest zorgt alleen maar voor stilstand en achteruitgang.

Dus ja..in 2021 ga ik het anders doen.. ik ga nog steeds met liefde voor een ander zorgen maar ook zelf stappen zetten. Ik ga verder met leren zingen en me aanmelden voor een cursus. Ja.. in kleine stapjes… eerst maar eens een online cursus. Welke.. daar ben ik nog niet helemaal uit maar dat komt wel goed. ( tips zijn welkom). Dat zien we later wel verder.. maar ik ga het DOEN. En nu ik het heb opgeschreven kan ik niet meer terug..Dussss…En ja ik vind het doodeng. En ja, ik zal echt nog momenten krijgen waarop ik zal denken, waarom doe je jezelf dit aan.. maar ik weet nu het antwoord…

Omdat het leven soms gewoon heel lastig is. Omdat de dingen niet altijd zo gaan als ik wil en er genoeg moeilijke dingen gebeuren.. en de enige remedie om daardoorheen te komen is iets doen waar ik helemaal in op kan gaan. Iets doen om die nare stomme rottige gedachtes uit dat hoofd te krijgen. Of in ieder geval er niet de hele tijd mee bezig te zijn. Afleiding helpt gewoon het aller allerbeste. En nee, niet ervoor weglopen, dat ook weer niet. Er moet ook tijd zijn om er juist wel even mee bezig te zijn.. maar niet continue.

Ik weet nu als geen ander het belang van hobby’s en beweging. Zonder dat zat ik hier niet zoals ik hier nu zit. En ja, de weg ernaartoe is lastig.. maar alles beter dan blijven hangen in somberheid. Dus ook al voelt het echt nog niet altijd allemaal stevig en zal ik echt nog genoeg moeilijke momenten krijgen.. toch ga ik het doen. Ik ga niet meer wachten op het juiste moment zoals ik eerst van plan was.. het juiste moment is er namelijk nooit..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s