Durf ik verder te gaan?

December, de maand om terug te blikken, om te kijken wat heb ik gedaan en waar wil ik naartoe? Een jaar lang wilde ik niets veranderen. Ik wilde een jaar lang gewoon pure rust. Geen nieuwe dingen proberen, eerst maar eens mezelf goed voelen in de situatie zoals die is. Het einde van het jaar nadert.. wat wil ik? Ga ik het verlengen? Blijf ik in mijn veilige wereldje verder werken aan mezelf en vooral niets veranderen? Of laat ik het toe dat er dingen op mijn pad komen?

Het is een vraag die elke dag wel een keer naar boven komt, wat wil ik? Ben ik al ver genoeg om de poort weer open te zetten? Kan ik dat aan? Ik ben echt al een heel eind met mezelf. Het gaat echt wel heel goed, maar of ik al toe ben aan nieuwe stappen? Telkens stop ik het weer weg en beloof ik mezelf er aan het einde van het jaar op terug te komen. En als ik het antwoord dan nog niet weet? Tja.. dan is de tijd nog niet rijp vertel ik mezelf.

Ook vandaag komt weer de vraag naar boven, kan ik al meer aan of blijf ik vasthouden aan wat ik nu heb? Natuurlijk weet ik nog steeds het antwoord niet maar ineens komt er iets anders bij me op, een andere vraag. Wat heb ik nodig om verder te kunnen lopen op het pad wat ik ingeslagen heb? Hmm, dat is weer eens een andere vraag. Tja, wat heb ik eigenlijk nodig vraag ik me af. Wat zou ik nodig hebben om die poort weer open te zetten?

Vertrouwen.. niet vertrouwen dat wat je begint je ook kunt.. nee helemaal niet. Vertrouwen dat ik luister naar mijn gevoel. Dat ik mezelf niet vergeet. Dat ik blijf luisteren, ook als de nood minder hoog is om naar mezelf te luisteren. Dat ik ook dan er niet mee zal stoppen. Dat ik mezelf niet vergeet, dat is wat ik nodig heb.

Meteen komen er tranen, oei daar raak ik weer een gevoelige snaar dus. Oké.. dus ik heb vertrouwen nodig dat ik naar mezelf blijf luisteren. Ik geloof heel eerlijk dat die boodschap wel duidelijk is geworden de afgelopen twee jaar. Ik voel nu hoe erg ik het nodig heb en weet hoe erg het me helpt. Dus ja, ik vertrouw erop dat ik dat zal blijven doen.

Wat heb ik dan nog meer nodig? “Bewustwording over hoe ik over mezelf denk”. Dat ik me bewust ben van de gedachtes die ik heb over mezelf. Dat ik mezelf complimentjes geef in plaats het allemaal maar normaal vinden wat ik doe. Dat ik door anders tegen mezelf te praten veel meer kan bereiken. Niet, ik kan het toch niet, maar “Wat als ik het wel kan? Wat als het wel lukt? “ En als het niet lukt.. dat ik dan toch mild naar mezelf kan kijken. Dat ik het in ieder geval geprobeerd heb. En dat als ik het niet probeer, dat dat ook oké is, dat er dan vanzelf een moment komt waarop ik het toch weer ga proberen. Dat het nooit te laat is om dingen op te pakken en alsnog te doen. Elke dag is een nieuwe dag, wat gisteren niet lukte, lukt misschien vandaag wel en anders morgen of volgend jaar.

“Ik hoef niet snel alles te veranderen, het mag gewoon in kleine stapjes op mijn eigen tempo” zo.. die geeft rust.. het hoeft niet snel en mooi, het hoeft niet vandaag of morgen. Kleine stapjes zijn ook stapjes. Hoe meer plezier ik erin krijg, hoe meer ik vanzelf meer tijd en aandacht eraan ga besteden. Ik hoef het niet af te dwingen, laat het maar gewoon gebeuren met in het achterhoofd het vertrouwen dat alles komt op het juiste moment.

Alles gaat zoals het gaat… op het tempo wat bij mij past.. elke dag zal ik fouten maken, zal ik dingen niet kunnen, zal ik een keer niet lief zijn voor mezelf. Als ik maar mild blijf tegen mezelf, mezelf blijf motiveren om het nog eens te proberen. Mezelf ook de tijd gun om steeds weer even te genieten van een stapje zonder meteen door te lopen naar de volgende.

Dit alles heb ik eerst moeten leren om nu verder te kunnen. Ik heb het eerst moeten voelen hoe het is als ik het niet doe en heb eerst die bewustwording nodig gehad. Ben ik in alles al heel goed? Nee zeker niet! Absoluut niet. Maar ik begin het wel steeds meer te snappen. Het komt allemaal vanzelf. Ik hoef die poort niet meer stevig dicht te drukken en ik hoef hem ook niet wijd open te zetten. Ik hoef eigenlijk helemaal niks te doen, behalve dat wat ik heb geleerd blijven oefenen. Ik mag fouten maken, verkeerde beslissingen nemen en dingen proberen. Zo lang ik maar naar mezelf blijf luisteren en mezelf niet ergens totaal aan de kant zet. Aandacht blijven geven en het de tijd geven als ik het even niet weet. Oefenen oefenen en nog eens oefenen ermee.. De theorie is er, door schade en schande geleerd, nu het uitvoeren nog blijven oefenen, dan komt het allemaal vanzelf wel goed….zo…. dat lucht op!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s