Omgaan moet moeilijke dingen

Ik hoor het overal zeggen, volg je hart, doe wat je hart je ingeeft. Zorg dat je altijd je gevoel volgt dan ligt de wereld voor je open. Ja leuk, ik kan best stoer zijn in de dingen die ik echt wil. Waar ik echt van binnen voel; JA! Dit wil ik. Heel eerlijk? Dat is ook niet zo heel moeilijk. Zo lang ik dingen doe die ik leuk vind, is die weg helemaal niet zo moeilijk. Oké, hooguit het voelen dat ik het echt wil, ja dat kan soms lastig zijn als er dingen in de weg zitten.

Maar hoe zit het dan met de dingen die ik niet wil en toch krijg? Daar heb ik geen keuze in, die krijg ik gewoon op mijn bordje, alsjeblieft, deal er maar mee. Ik kan nog zo hard roepen, NEE, dit wil ik niet! Tja, joh, jammer dan zeg maar. Jammer voor jou, deal er maar mee. Succes!

Ik kan twee dingen doen, kiezen op elkaar en mezelf erdoorheen slaan. Oké.. heb ik geprobeerd, maar wat als het dan heel lang duurt? Ik bedoel, een paar dagen kiezen op elkaar dat lukt best.. maar wat als het voor lange tijd is? Dat is echt een stuk moeilijker.. Ga er maar aan staan.

En dan ben nu ik zo blij met alles waar ik aan gewerkt heb. Ik lig hier, ziek te zijn. Voel me echt nog niet lekker. En ergens voel ik me ook wat benauwd. Wat gaat me nog te wachten staan? Waar gaat dit naartoe? Dat zijn de eerste dingen waar mijn hoofd mee komt. Natuurlijk! Dat stomme hoofd ook! Altijd maar negatief lopen denken. Nou heel jammer voor jou. Heel jammer dat ik de afgelopen maanden keihard gewerkt heb aan dat negatieve denken. Dat ik keihard gewerkt heb om te durven voelen, om angst recht in de ogen aan te kijken. Toen was er niets acuuts. Er was niets waar ik acuut angst voor had. Het was vooral oude angst waar ik aan werkte. Waar ik al aan gewend was geraakt. Dat was niet bedreigend want het was iets wat al bij me hoorde.

Ik heb zoveel geoefend.. dat ik nu gewoon de vruchten ervan kan plukken. En dat is fijn! Want dit is nieuw, dat gekke virus. Nee ik ben heus niet heel bang, echt niet, maar ergens voel ik toch iets van, tja.. wat gaat er nog komen? Wat kan ik verwachten. Wat ben ik blij dat ik die angst meteen al durf aan te kijken, meteen bij zijn staart durf te pakken voordat ie groter word. Wat ben ik blij dat ik dat allemaal geoefend heb en er nu de vruchten van kan plukken. Want wat als ik me mee zou laten sleuren door die angst? Zoals eerder steeds met dingen gebeurde?

En nee, echt niet dat ik alles zomaar meteen kan en meteen goed mee om kan gaan, echt niet, maar het gevoel dat ik in ieder geval weet hoe ik dat kan doen, geeft me wel rust. Ik heb een plan, een leidraad. Ik kan iets doen.. en dat is zoveel beter dan geen idee hebben wat te doen.. die heb ik al te vaak gehad. Oh ja en door schade en schande ook wel op hetzelfde uitgekomen, alleen met een diep dal eraan vooraf.. voordat ik daar kwam waar ik nu eigenlijk zoveel sneller al ben doordat ik weet wat ik met die angst kan doen.

Echt, ik heb nog een lange weg te gaan, maar wat voelt het toch een stuk lekkerder met een gebruiksaanwijzing erbij.. dan als een kip zonder kop maar iets te doen. Het duurde even.. maar nu heb ik tenminste wel wat in handen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s