Een klein beetje minder mijn best doen

Het maakt zoveel verschil. Gewoon een klein beetje minder mijn best doen. Gewoon een stapje terug nemen in de dingen die ik doe voor een ander. Dat is eigenlijk wat ik al een tijd lang doe. Alleen moet ik mezelf er nog wel zeer regelmatig aan herinneren.

Ik ben zo iemand die ontzettend graag wil dat iedereen om zich heen gelukkig is. Dus doe ik er alles aan om dat voor elkaar te krijgen. Alleen.. ik ben er allang al achter dat ik niet degene ben die een ander gelukkig kan maken. Ik kan alleen mezelf gelukkig maken. Ik kan anderen laten delen in mijn geluk, dat zeker, maar ik kan een ander niet gelukkig maken. Dat is echt waar een ieder voor zichzelf aan moet werken. Ik kan hooguit naar een ander omkijken, wat aandacht geven, een luisterend oor. Alleen kan ik niet ervoor zorgen dat iemand anders gelukkig word. En eerst zal ik zelf genoeg energie nodig hebben, om daarna te kunnen delen met anderen.

Ik schrijf het nog maar eens een keer op want echt, dit is mijn grootste valkuil. Zodra iemand roept dat ie eenzaam is, zich niet happy voelt, problemen heeft, zorgen heeft, hoppa dan maakt dat iets in me los wat meteen wil helpen. Allemaal leuk en aardig maar ik wil teveel mensen helpen. Het liefst iedereen.. tja.. en dat werkt natuurlijk niet. Ik krijg er namelijk stress van als een ander hulp nodig heeft, want ik ga zitten bedenken wat ik allemaal zou kunnen doen. Maar ja.. ik heb een gezin met drie pubers die allemaal aandacht nodig hebben, een baan een huishouden en familie en vrienden. En mezelf. Vooral mezelf. Als ik instort kan ik niemand meer helpen, schiet niet op toch.

Tja, natuurlijk gebeurde dat ook , dat instorten en gelukkig maar. Daardoor doen mijn kids het nu veel beter en ben ik uiteindelijk gelukkiger. Het was een van mijn grootste doelen, mijn kids gelukkig maken. Tja.. en hoe heb ik ze het gelukkigst gemaakt? Door ze los te laten. Door ze niet continue achterna te lopen en alles voor ze te willen doen. Door niet continue aandacht en tijd van ze te willen. Hoe heeft mijn vriend mij gelukkiger gemaakt? Door me met rust te laten en niet alles voor me te doen. Me het zelf laten uitzoeken en af en toe een knuffel te geven of een lief woordje. Het mag gewoon allemaal wel een beetje minder. Daar word iedereen gelukkiger van.

Ik heb er veel meer zelfvertrouwen door gekregen door het zelf uit te zoeken. Ik ben veel sterker door geworden door te zwemmen en zelf te zien hoe ik aan de kant kwam. Niet doordat iemand alles voor me deed.

Een beetje minder aandacht voor de ander en een beetje meer voor mezelf. Minder mensen om me heen die energie uit me trekken en meer tijd en aandacht om zelf ontspannen te worden. Het is allemaal niet zo moeilijk. Het liefste wat ik wil is een relaxed iemand naast me die er gewoon is en rustig is, geen stress heeft. Het liefst wat mijn kinderen willen is een relaxte mama die gewoon happy is. Veel meer hebben ze niet nodig. Af en toe een knuffel en wat aandacht en Voila. Dat is genoeg.

Dus lig ik maar weer eens na een heerlijke wandeling met de hond, lekker naar een muziekje te luisteren. Doe ik af en toe even wat in huis en zorg ik vooral goed voor mezelf. Hoe zalig en makkelijk het leven eigenlijk kan zijn hè.. en hoe moeilijk ik het mezelf soms maak. Ach ja.. al doende leer ik..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s