Voor niets gaat de zon op…

Dat ik ergens positief over denk of schrijf, wil nog niet zeggen dat het ook makkelijk is om het ook echt zo te voelen. Het lijkt wel of die dingen toch nog niet gelijk lopen. Mensen zeggen vaak tegen me, oh jij bent zo positief. Jij maakt er altijd zo het beste van. Jij leert altijd zo van alles wat je mee maakt. Je haalt er zoveel uit.

Ja leuk, dat is zeker zo, maar dat betekent niet dat ik dat makkelijk vind. Dat betekent niet dat ik dat zo maar even uit mijn mouw schud. Dat kost veel tijd en energie om het ook echt zo te voelen. Dat is niet eventjes iets wat ik maar allemaal zo even doe. Ik heb soms het idee dat mensen dan een beetje jaloers zijn ofzo. Van, ja leuk bij jou gaat dat allemaal maar zo makkelijk. Jij doet dat gewoon maar even. Nou echt niet dus. Allesbehalve dat. Het kost mij veel tijd en geduld alleen ben ik wel bereid om te leren. Ik ben bereid ernaar te kijken, ik ben bereid om er energie in te steken.

Ik bedoel, net als met leren zingen. Het komt mij echt niet aangewaaid. Verre van. Ik doe moeite, ik oefen elke dag, neem er elke dag de tijd voor, ik lees er veel over ik investeer erin. En ja, dan hoop ik natuurlijk dat ik er straks de vruchten van pluk en vooruit ga.

Met mijn hond hetzelfde. Ik heb ongelooflijk veel tijd geïnvesteerd, gelezen, geleerd, boos geweest enorm verdrietig, gelukkig, ongeduldig, noem maar op. Ik heb uren en uren met haar doorgebracht om haar te leren kennen. Ik heb naar mezelf durven kijken om te zien wat ik daar kon veranderen om rustiger te worden en zo de problemen aan te pakken.

Het opvoeden van mijn kinderen, ook hetzelfde. Ik heb uren en uren met ze door gebracht. Ze geknuffeld, liefde gegeven, boos geweest, gefrustreerd, verdrietig, moe en ga zo maar door. Het is niet allemaal vanzelf gegaan. Ik heb geleerd en geleerd en geleerd. Ik heb ervaring opgedaan, tijd genomen, geduld geprobeerd te hebben. Mega miljoen triljoen fouten gemaakt. En weer geleerd van mijn fouten, al duurde dat soms best een tijd.

En dat brengt me naar mezelf. Ook ik denk dat het bij mensen soms vanzelf gaat. Ook ik zie alleen de buitenkant en niet de binnenkant. Ik kan niet zien wat de ander voor strijd levert met zichzelf, bewust of onbewust, dat maakt niet uit. Niemand heeft het makkelijk, niemand kan alles zomaar vanzelf. Niemand is altijd gelukkig, geduldig, rustig. Alleen de één laat het meer zien dan de ander.

En dat… maakt dat ik rustiger aan het worden ben. Dat ik nu tegen mezelf kan zeggen, hé iedereen doet zijn best, maar het hoeft niet meteen allemaal te lukken en goed te gaan, bij jou dus ook niet. Ik verwacht namelijk een soort van, als ik iets doe, moet ik het meteen goed doen. Ik mag niet falen, geen fouten maken het liefst. Had ik echt geen idee van. Echt niet. Maar nu ik bewust ermee bezig ben, voel ik dat dat erachter zit. Ik wil onbewust alles meteen te goed doen, waardoor ik stress opbouw. En nu ik terug kijk op alles wat ik heb gedaan zie ik dat steeds terug komen bij mezelf. Voel ik dat dat is wat me stress geeft. Daarom schrijf ik het nog maar eens een keer op;

HET IS ONMOGELIJK OM ALLES METEEN GOED TE DOEN! DAT BESTAAT NIET. DAT KAN NIEMAND, DUS JIJ OOK NIET!

Zo.. dus dat. Doe wat je altijd doet, want dat stuk mag je trots op zijn, maar wel eventjes nu met dit in gedachten erbij. Zal een hoop stress schelen.. en precies dat is wat me steeds in de weg zit, die stomme stress. Best goed op weg dus Miesje.. alleen even deze nuance erbij en de rest kan niet meer stuk!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s