Als je doet wat je altijd deed, krijg je wat je altijd kreeg

Ik ben gevallen en weer opgestaan, . En nee, niet één keer, maar een heleboel keren en ik zal het nog vele malen vaker doen. Alleen deze keer heb ik besloten om na het vallen eens wat rustiger op te staan. Kleine stapjes en eens niet zo snel te willen. Deze keer is alles anders. Deze keer grijp ik mijn kans om het echt anders te gaan doen. Om echt wezenlijk iets te veranderen. Om mezelf opnieuw uit te vinden. Deze keer wilde ik niet de oude worden, wilde ik niet meer daar komen waar ik was, maar wilde ik het opstaan gebruiken om eens echt naar mezelf te kijken. Wat vind ik fijn aan mezelf? Wat maakt me blij? Wat geeft me stress? Waar word ik echt gelukkig van? Deze keer ben ik door de modder gegaan, ben ik erin weggezakt, maar ook weer opgestaan.

Deze keer blijf ik de tijd nemen, blijf ik kleine stapjes zetten, blijf ik bewust van iedere stap, van ieder gevoel, van elke sensatie. Vraag ik mezelf elke keer af, wil ik hier meer van? Smaakt dit naar meer? Of ben ik hier wel klaar mee? Deze keer doe ik alles anders. Deze keer ga ik niet meer mee in de hectiek van het leven en laat ik me niet meer van mijn pad af trekken. Deze keer zal ik alles voelen wat ik voel en daar naar blijven luisteren, ook al is dat nog zo moeilijk. Deze keer geef ik niet op, blijf ik vallen en opstaan omdat ik weet dat het me naar de juiste weg zal leiden. Deze keer ga ik niet meer voor zekerheid maar voor mezelf. Deze keer ga ik mezelf zo blijven zoeken, steeds weer opnieuw. Tot ik steeds beter weet wie ik ben, waar ik van hou en waar ik gelukkig van word. Deze keer laat ik me niets meer wijs maken door anderen, door wie dan ook. Deze keer zal het me lukken om stevig met beide benen op de grond te blijven staan en me niet meer om te laten duwen. Deze keer zal ik pas stappen zetten als ik een heel duidelijk ja voel en zal ik me ontdoen van die dingen waar ik een heel duidelijk nee voel. Voel ik het niet duidelijk? Dan blijf ik geduldig wachten. Wachten tot het antwoord wel duidelijk is. Eerder loop ik niet door.

Ik wil geen twijfel meer, geen dingen doen omdat het me zekerheid geeft. Ik wil die kant op gaan waar mijn gevoel me heen brengt, zonder me door anderen te laten voorschrijven wat ik moet doen. Ik wil niet meer iets doen omdat een ander zegt dat het goed voor me is, of iets niet doen omdat het misschien eng is. Ik heb liever wat langer geduld en blijf wat langer staan totdat ik wel zeker weet wat ik wil of wat ik niet wil. Ik wil voelen zonder angst en wil beslissingen nemen met de kracht van een orkaan die me heel duidelijk laat weten of ik er goed aan doe of niet.

Alles wat ik nu doe, brengt me steeds verder daarnaartoe. Het komt niet vanzelf, ik werk hard aan mezelf. Ik blijf de tijd nemen, schuif andere dingen ervoor opzij, zet mijn leven een beetje stil, om te kunnen luisteren naar alles wat er daarbinnen gefluisterd wordt. Om mezelf een stem te geven, een stem waar ik niet naar durfde te luisteren, een stem die te ver weg was om echt goed te kunnen horen. Die stem mag steeds duidelijker worden en zo lang dat nog niet zo is, blijf ik rustig staan en heb ik geduld. Net zo lang tot ie vanzelf duidelijker word.

Dit is wat ik wil en wat ik ga doen. Wat ik eigenlijk al een hele tijd doe, maar nu heel duidelijk van binnen voel. Dit is mijn weg, dit is mijn pad, dit is mijn stem. En ja, die mag er zijn! Ik wil niet meer doen wat ik altijd deed, omdat ik niet meer wil krijgen wat ik altijd kreeg…. want dat… is echt verleden tijd!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s