Dat stomme stemmetje in mijn hoofd.

Hé, pssstttt psssssttttttt…kijk dan, ze gaat bijten. Kijk maar, ze staat er al klaar voor. Oeeeee bijna gaat ze het doen. Mijn hart begint sneller te kloppen en het wordt warm van binnen. Ik kijk op, hé wat gebeurd hier? Waarom begint mijn hart te bonken? Dan besef ik wat er in mijn hoofd gebeurd. Ik hoorde het ergens wel, maar was niet alert. Ik kijk naar de hond. Die staat gewoon heel relaxt naast me, niks aan de hand. Ze kijkt af en toe wat rond en soms wat langer naar mijn zoon maar verder niks. Ohhhhh dat hoofd weer! Het lijkt de media wel! Die maken ook van een piepklein muggetje een olifant. Nou, mooi dat ik er niet in geloof. Ik sta op en begin af te ruimen, het vervelende gevoel neemt meteen af. Ik steek mijn tong uit tegen mijn hoofd, helaas pindakaas, deze keer win ik.

Oef, gevaar afgewend. Wat een verschil al zeg! Ik begin gevoelens steeds sneller te herkennen en kan daardoor veel sneller reageren. Precies eigenlijk wat ik bij mijn hond doe, al voor dat de paniek kan toeslaan, leid ik haar af met snoepjes en daardoor blijft ze veel rustiger. Ze heeft wel door wat er gebeurd en vaak staat ze daarna te kijken van hé, hoe kan dat nou? Er zit iemand op de bank en er is niks ergs gebeurd? Of zoiets, natuurlijk. Ik kan niet in haar hoofd kijken, maar ik kan me voorstellen dat zoiets door haar heen gaat. De grootste paniek is er allang uit hierdoor en we boeken echt vooruitgang.. maar het gaat langzaam. Hele kleine stapjes, maar beter kleine stapjes dan helemaal niks zullen we maar zeggen.

Tja en dan volgt er weer een dag waarbij ik in de ochtend meteen al voel, dit wordt weer een lastige. Ik begin alweer met huilen, zucht, en ik voel al meteen spanning in mijn lijf. Oké, een rustige dag dus houden vandaag. Beetje wandelen, beetje mediteren, beetje lezen, beetje slapen, veel meer zit er vandaag niet in. Ik weet het allemaal, maar hoe frustrerend weer als ik alles zo goed doe en me daar echt aan houd, ik toch ‘s avonds helemaal strak van de spanning sta? Hond weer constant blaffen, de spanning is te snijden en ik ben zo moe dat ik het gevoel heb wel een week te kunnen slapen. De hond kruipt zowat in me, maar ik weet ondertussen dat ik haar daarmee niet help en mezelf ook niet. Ook dochterlief voelt het al van verre en wil het liefst dicht tegen me aan zitten als ik me zo voel. Nee nee nee nee nee. Dit is niet goed, voor niemand niet en het helpt mij niet. Hup, hond achter hekje, dochter maar even naar boven achter de computer en ik even op mezelf. Ik heb ruimte nodig!

Vriend snapt het als de beste en laat me mijn gang gaan. Een flinke huilbui volgt en oh wat lucht dat op. Hij geeft me een knuffel en ik voel me een stuk beter. Ik weet dat het niet helpt als mensen ( of dieren) me zielig vinden of aan me gaan zitten kleven. Het helpt hen al helemaal niet want ze blijven daardoor onzeker. Ze nemen het gevoel teveel over en richten zich teveel op mij waardoor ze zelf onzeker blijven, precies dat wat ik echt niet wil. Behalve mijn vriend, hij staat zo stevig, is zo relaxed, dat hij precies aanvoelt wat ik nodig heb. Dat wat ik op mijn werk ook zo goed kan bij anderen. Precies dat wat mensen vaak zo waarderen. Ik laat ze in hun waarde en dat is echt het belangrijkste. Ik vind het al erg genoeg als ik zo labiel ben. Daar hoeft een ander niet ook nog de nadruk op te leggen. Dat helpt mij totaal niet verder. Grappig dat ik nu pas echt begrijp hoe fijn het is om zo iemand in de buurt te hebben.

Ik voel me meteen een stuk beter en de spanning valt weg. Ik ben doodmoe en wil eigenlijk het liefst alleen maar slapen. Wat stress al niet doet met een mens. Echt die stress is funest. Het was een lastige dag, maar ik heb me er goed doorheen geslagen, niet me er helemaal door van slag laten brengen. Dit was vandaag en morgen is er weer een nieuwe dag en het laat goed zien hoe ver ik eigenlijk al ben! Dit had ik elke dag een tijd lang en in mindere mate misschien al wel jaren. Wat fijn dat ik het nu zo goed voel en dat ermee omgaan me steeds beter lukt! Ja het zijn lastige dagen en het zijn er nog steeds best veel, maar steeds meer dagen voel ik me wel beter. En als ik zo doorga, gaat het allemaal nog veel beter worden! Zeker weten. Daar ga ik voor ..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s