Dansen in de regen

Het is weer zo een dag. Ik voel het meteen als ik ( veel te vroeg) wakker word. Spanning overal, tranen die weer hoog zitten. Mijn hoofd gaat meteen bij het wakker worden los. Zie je, daar ga je weer, word je weer wakker met spanning. Wanneer is het nou een keertje klaar? Waarom heb je dat toch? Wat is er mis met jou? Waarom laat je het toe? Doe er iets aan. Zucht.. hele gesprekken op de vroege ochtend, ik heb er echt geen zin in.

Ik ga eruit zeg ik. Ah blijf nog even liggen, toe. Doe niet zo ongezellig. Nee ik ga eruit! Teveel spanning, sorry maar als ik blijf liggen word t m niet vandaag.

Zucht, de ene dag gaat dit gewoon vanzelf en hoef ik niet veel moeite te doen. Andere dagen is de spanning veel groter en kost het me veel meer moeite. Ik moet mezelf echt toespreken en streng zijn, juist op die dagen. Ik vind het vermoeiend, mezelf elke keer maar weer toespreken. Soms laat ik het ook, vind ik het wel best zo, maar meestal is dat einde van de dag. Als de dag al zo begint, en ik moet dus nog uren door… dan moet ik mezelf wel toespreken. Doe ik dat niet dan hol ik weer achteruit. Dan gaat het alleen maar slechter en slechter en gaat mijn zelfvertrouwen weer met sprongen achteruit.

Oké, dit wordt weer een lastigere dag, het is oké, daar leer je juist van. Je kunt dit, je hebt het al zo vaak gedaan. Er komen weer betere dagen, doe gewoon rustig aan, wees een beetje lief voor jezelf, maar doe wel iets. Kom op, je kan dit. Zo praat ik tegen mezelf en kom ik meestal aardig de dag door. Oke, tot het moment dat ik echt te moe ben en het me niet meer lukt om mezelf te motiveren. Dan heb ik in ieder geval wel mijn best gedaan. Ik bedoel in het begin was een doekje over de tafel halen nog teveel. En nu doe ik al zoveel meer!

En dan besef ik ineens, deze dagen, waar het niet vanzelf gaat geven me zelfvertrouwen. Juist omdat ik mezelf moet laten zien, dat ik mezelf aanmoedig, motiveer, lief ben op de juiste momenten. De lat mag zeker lager liggen dan op goede dagen, maar niets doen is geen optie. Niets doen brengt me ergens waar ik echt niet meer heen wil. Ik wil vooruit, ik wil meer zelfvertrouwen hebben. Dat krijg ik door op slechte dagen mezelf juist te laten zien. Juist dan kan ik me aan mezelf bewijzen.

Door mezelf elke dag toch opdrachten te geven en de lat steeds een stukje hoger te leggen, ben ik waar ik nu ben. Heb ik al steeds weer een beetje zelfvertrouwen opgebouwd.

Ik bedoel als ik over een horde moet springen die op een hoogte staat waar ik makkelijk overheen kan en ik spring erover krijg ik ook niet echt zelfvertrouwen ervan. Juist als de horde hoger staat en het lukt me.. juist dan groeit het! En zo is het hier ook. Zo moeilijk te begrijpen is dat toch niet? Uhm.. nee.. maar mijn hoofd verteld me toch vaak wat anders. Ja duhhhh natuurlijk! Die probeert je om te kegelen.. niet naar luisteren dus. Gewoon doorgaan zoals je doet, dan kom je verder, niet door naar dat hoofd te luisteren..

Daarom zijn slechte dagen zo goed! Daarom brengen ze me vooruit. Aahhhhhhhhhh nu begrijp ik het. Oh man, hoe simpel kan het soms zijn. Ik voel meteen nog meer motivatie. Dit kan ik, dit is wat ik wil. Dit is wat ik nodig heb. Ik kan wachten tot een ander me aanmoedigt of erdoorheen helpt.. alleen als ik het zelf doe is het zoveel beter. Ik ben er namelijk altijd! En nee, het hoeft niet snel, ik heb alle tijd. Ik wil juist ook van deze weg genieten. Van elke stap die ik zet. Ik hoef niet op mezelf te wachten en alleen ik kan mezelf echt helemaal aanvoelen. Een ander zit er vaak toch net een beetje naast, of gaat te snel, en hoppa weg is het weer. Ja het is wel moeilijker om mezelf elke keer op scherp te stellen.. ja het duurt vast een stuk langer maar hé mijn zelfvertrouwen groeit wel echt enorm! En nu kan ik dit overal inzetten. Podium, here I come!! Ik ga daar ooit alleen staan en zal daar staan zingen. Alles wat ik nu leer gaat me daarbij helpen. Al duurt het nog jaren, het gaat me lukken! Met alles wat ik nu weet en de motivatie om daar echt te willen staan.. weet ik gewoon zeker dat het me ooit gaat lukken. Veeeeeeeeel oefenen..kleine stapjes.. niet te snel willen, niet laten ontmoedigen, vertrouwen houden.. dan moet het lukken.

Dit is ook wat er met mijn hond gebeurd. Juist de slechte dagen kan ik laten zien dat ik de leiding heb. Dat ik degene ben die haar erdoorheen helpt. Die haar leiding geeft en haar laat zien wat ze moet doen. Juist alle slechte dagen brengen ons verder en door de slechte dagen worden de goede dagen beter.

Oké, het klinkt raar dat ik nu pas het hele geheel echt begin te snappen. Het grootste deel zag ik al wel, dat ik door slechte dagen juist vooruit kwam, maar echt helemaal begrijpen of misschien helemaal voelen hoe dat nou precies zat deed ik nog niet. Nu valt het kwartje! Zomaar ineens. Uren heb ik mezelf “waarom” vragen gesteld. Over echt van alles en nog wat en dus ook hierover. Alleen ik kwam er nooit niet uit.. door te denken. Het gebeurde vaak vanzelf dat de kwartjes vielen op momenten dat ik juist even ontspande en allemaal vallen ze echt op het juiste moment en geen seconde eerder. Niet ernaar jagen maar wachten tot de antwoorden vanzelf naar me toe komen en erop vertrouwen dat ze echt op het juiste moment komen. Ontspannen ontspannen en nog eens ontspannen .. dat is de sleutel tot heel veel informatie in mijn hoofd.

Oké, kom maar op slechte dag. Ik ga dit rocken. Ik kan dit! Ik zal eens even laten zien met wie je te maken hebt! HA! Echt niet met de eerste de beste hoor. Echt niet, vergeet het maar. Dit word mijn dag, ik ga weer lekker verder groeien! Zo! De groeten met je negatieve gezeur. Daaagggggggg. Ik ga lekker dansen in de regen..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s