Verdrietig zijn

Is het erg om dingen mee te maken? Is het erg om pijn te voelen? Om verdriet te hebben? Is het een schande om om hulp te vragen? Om mensen nodig te hebben? Is het erg om het soms even niet meer te weten? Om het soms niet alleen te kunnen? Is het erg om eenzaamheid te voelen? Om te denken dat alles ellende is? Om negatief te denken? Is het erg om het gewoon soms allemaal even niet te kunnen?

Overal kom ik dezelfde woorden tegen, je moet positief denken, jezelf altijd doelen stellen, altijd vooruit willen, jezelf omhoog trekken, de lat hoog leggen. Altijd de juiste keuzes maken door naar je hart te luisteren. Door je dromen te volgen, door alleen maar die dingen te doen die goed voor je zijn. Altijd gezond eten, niet roken en niet drinken. Je huis netjes op orde hebben. Altijd goed voor jezelf zorgen. Zo ben en blijf je een stabiel mens.

Is dat wat ik wil? Een stabiel mens zijn? Is dat echt wat ik wil?? Wil ik alleen maar goede keuzes maken? Mijn hart volgen? Altijd de juiste dingen kiezen? Hoe gek het ook klinkt, maar ik zeg nee. Nee dat wil ik niet. Nee dat ga ik niet doen. Ik ga niet mee in al die dingen. Waarom niet? Het klinkt echt gek, want echt het is niet makkelijk om te voelen dat ik niet helemaal de juiste keuzes heb gemaakt. Het is niet makkelijk om te weten dat ik eigenlijk iets anders wil dan dat ik nu heb. Het is niet makkelijk om steeds maar weer het verdriet te voelen op zwakke momenten. Het is niet makkelijk om steeds maar weer een andere richting te kiezen, een richting waarvan ik heel stiekem weet dat het niet de juiste is, maar toch ervoor ga.

Dat klinkt toch belachelijk?! Als je toch weet waar je naartoe moet, dan ga je toch meteen? Wie wil er nou huilen en verdrietig zijn? Wie wil er nou niet zijn hart volgen? Oh ja geloof me, ik vraag het me ook echt regelmatig af.. als ik weer zwak en emotioneel ben. Waarom stop ik er dan niet mee? Waarom ga ik niet voor dat wat ik echt wil?

Omdat uitstel geen afstel is! Omdat iets zoveel mooier en lekkerder is als je het niet meteen krijgt. Als het langer en langer duurt. Nee niet eeuwig nee. Die snap ik ook nog wel. Alleen het is gewoon niet zo dat dat wat mijn gevoel zegt alleen maar goed is. Ja het is de makkelijkste weg, maar niet altijd het bevredigendst.

Ik bedoel, als ik zin heb in sex, en meteen hoppa naar het hoogtepunt toe werk is het best lekker toch? Maar wat als ik het uitstel? Wat als ik niet meteen krijg wat ik wil, maar het geduld heb om het voorspel zo lang mogelijk te laten duren? Om eerst alle kanten op te gaan om dan uiteindelijk dat te krijgen wat ik wil? Is het dan niet veel en veel lekkerder? Oké te lang wachten is ook niet goed, die snap ik ook, maar liever wachten dan iets meteen krijgen wat gewoon niet helemaal klopt.

En ondertussen geniet ik gewoon wat ik wel heb. Haal ik alles eruit wat erin zit. Ook al is het voor mijn gevoel een omweg, juist in die omweg zitten hele mooie waardevolle dingen. Geniet ik zoveel ik kan en ja, heb ik het soms moeilijk. Alleen.. het moeilijk hebben zorgt er toch ook voor dat ik voel dat ik leef toch?! Wat nou als alles altijd maar klopt, als alles altijd maar goed loopt. Dan waardeer ik de dingen toch helemaal niet zo erg dan wanneer ik eerst voel hoe het niet moet?

En nog wat, verdriet is toch ook helemaal niet zo erg? Het heeft toch ook mooie kanten? Ik bedoel als ik verdrietig ben, troosten mensen me, helpen mensen me erdoorheen. Als ik huil en ik ben alleen, vind ik dat eigenlijk ook gewoon best lekker. Als het maar wel binnen de perken blijft. Ik bedoel, ik heb ook tijden gehad dat ik voor mijn gevoel alleen nog maar kon huilen, en nee dat is het zeker niet. Nu is het wat beter te behappen. Ik huil nu regelmatig maar voel me daarna altijd weer beter. Ik doe heerlijk muziek aan, zing hard mee en jank lekker. Heerlijk toch. Even een intiem moment met mezelf is dat. En nee, zielig ben ik verre van. Ik leef gewoon en ja dan huil je soms, zo is dat nu eenmaal.

Nee, vervelende dingen zijn niet leuk. De hele weg weer naar het fijne toe is een zware weg.. maar als het dan lukt.. jeetje zeg dat is pas kicken!! Daar krijg ik een boost van. Het is echt door de zure appel heen bijten om bij de zoete kern te komen, maar beter dat dan er nooit komen toch?! Liever door al die gevoelens heen gaan dan meteen maar altijd voor het veilige kiezen. Dat lijkt in eerste instantie het best, maar nee het is te makkelijk voor mij.. ik neem toch liever de omweg.

En ja, hoe meer ik hiermee bezig ben, hoe meer ik mijn doel voor ogen krijg. Hoe meer ik erin ga geloven dat het me echt gaat lukken. En lukt het toch niet? Dan heb ik toch van de hele weg genoten. Heb ik alles maar dan ook alles eruit gehaald wat erin zit. En ja als het niet lukt, mag ik echt wel veel potjes huilen.. maar gefaald heb ik dan niet in ieder geval, want ik heb het geprobeerd. Ik heb alles gedaan wat in mijn mogelijkheid lag en daar gaat het om. Ik heb er het beste van gemaakt. Ik heb geleerd, ik ben er sterker van geworden. Alles beter dan het bij voorbaat al niet proberen.. nee heb ik.. ja kan ik krijgen.. als ik ervoor ga.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s