Onzin in mijn hoofd

Ik loop naar buiten, voel me moedeloos. Het gaat je nooit lukken gaat het door mijn hoofd. Je kan dit niet en het zal je toch nooit lukken. Ik laat mijn schouders hangen. Nee het gaat me nooit lukken, ik weet het, ik geef het op. Laat maar zitten allemaal. Ik zal me nooit beter dan dit gaan voelen en de hond zal daardoor ook nooit zich beter gaan gedragen. Laat maar allemaal zitten ik ben er klaar mee, ik ben te moe van al dat vechten. Ik ga het niet eens meer verder proberen. Ik heb er geen zin meer in, geen energie meer voor, het is wat het is. Ik zal hier mee moeten dealen. Ik zal de rest van mijn leven moe blijven en stress voelen. Ik zal me nooit beter gaan voelen want ik kan het niet. Ik kan het gewoon niet.

Ik voel spanning in mijn lichaam en word alert. Ik loop met mijn hoofd naar beneden merk ik en dat hoofd voert een heel gesprek. Ik sta even stil en luister er naar. Wat is dit voor onzin vraag ik me af? Hoezo kan ik dit niet? Ik let even een tel niet op en meteen zulke gesprekken? Hoezo dan? Moet ik nou echt de hele tijd waakzaam blijven ofzo? Moet ik nou echt de hele tijd opletten? Kan het nou nooit eens gewoon rustig zijn daarboven?

Het lijkt wel of twee van mijn kinderen ruzie maken. Het geeft precies hetzelfde gevoel, de moedeloosheid die altijd over me heen kwam als de strijd weer begon.. het idee dat het nooit over zou gaan. Ook dat bleek onzin, het is wel degelijk over gegaan. De tijd heeft geholpen en tja wat nog meer eigenlijk? Ik denk gewoon het geen aandacht eraan besteden en meteen de kop indrukken zodra het begon. Dingen apart met ze doen, ze zo min mogelijk de kans geven om bij elkaar te zijn. Het is vanzelf over gegaan.

Zal dat met mijn hoofd ook zo zijn? Zal het vanzelf over gaan als ik het gewoon de kans niet geef om zoveel na te denken? Op wat voor momenten heb ik dit dan? Uhm… als ik moe ben voornamelijk.. dan heb ik het niet door dat er een heel gesprek gevoerd wordt daarboven. Als ik moe ben ben ik niet alert. Dus als ik moe ben dan heb ik dus vooral afleiding nodig en slaap. Zorgen dat ik de kans niet krijg om na te denken. Ja dat is het. Afleiding heb ik nodig. En alleen op momenten dat ik me goed voel en sterk de tijd nemen om naar mijn hoofd te luisteren. Tja en vooral veel slapen.. slapen slapen en nog eens slapen. Zoveel als ik kan.. gewoon om te voorkomen dat ik zo moe word.

Ik recht mijn rug en grijp in. Stoppen! Nu! Natuurlijk komt het goed, zijn jullie nou helemaal gek geworden?? Alles komt altijd goed. Oké niet alles, maar dit zijn dingen die gewoon opgelost kunnen worden! Ja het kost tijd en geduld. SO be it. Niet zeuren, je kan dit en gaat dit oplossen. Het gaat al zoveel beter. Je gaat echt nu niet afhaken hoor. Het gaat niet gebeuren. Dit gaat echt nergens over. Er liggen mensen dood te gaan en jij zeurt over zoiets onbenulligs? Over een hoofd dat praat en je zielige dingen aanpraat? Ga toch weg zeg, wat een onzin.

Ik recht mijn rug en loop vastberaden naar binnen, zo dat heb ik voor elkaar, wegwezen met die onzin. En nu oortjes in en muziek aan en niet meer zeiken. Lekker vroeg naar bed maar weer en morgen gaan we er gewoon weer voor. Ik het niet kunnen? Wat een onzin zeg.. Ha Ha Ha

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s