De kleine dingen die het verschil maken

Oké.. ik mag af en toe wel even mijn verwachtingen bijstellen. Hoe graag ik ook wil, ik zie wel in dat hele grote veranderingen er uiteindelijk niet echt in gaan zitten. Oké, misschien op de hele lange termijn wel, maar voor nu is het vooral belangrijk dat ik de kleine veranderingen blijf zien en daar ook tevreden mee ga zijn. Niet tevreden in de zin van, het is goed zo, nu ben ik klaar. Nope.. zeker weten van niet. Klaar wil ik namelijk nooit zijn, ik vind groeien veel te leuk. Alleen realistisch mag ik wel zijn, want ik heb nog steeds een druk gezin, een baan en een soort van sociaal leven. Ik leef niet in een hutje op de hei met alleen de vogeltjes om me heen en lucht om van te leven. Dus tja… dan is het logisch dat ik niet ineens een heel zen leven kan leiden.

Nee, ik wil tevreden blijven zijn dat ik iets doe en mijn best doe vooral om het beter voor mezelf te maken. Dat kleine dingetjes veranderen en ik daardoor me vaker beter voel. In het begin waren de stappen soms best groot. Daar voelde ik van binnen echt de veranderingen. Daar voelde ik echt de switch die ik maakte van binnen en dat dingen op zijn plek vielen.

Nu zijn het vooral de kleine stapjes die het hem doen. De kleine dingetjes die zijn veranderd en waar ik aan wil blijven werken. Ik wil me ervan bewust blijven, zodat ik heel langzaam steeds een beetje meer verander. Veranderen in de zin van, minder stress, betere keuzes maken en minder vaak moe zijn. Gewoon wat vaker simpelweg gelukkig zijn. En nee, ik was niet ongelukkig, alleen kon ik niet zo goed met gevoelens omgaan omdat ik ze niet echt goed begreep.

Nu begrijp ik veel beter dat ongelukkig zijn op sommige momenten gewoon normaal is. Het is niet altijd allemaal maar leuk. Dingen zijn soms gewoon moeilijk, soms voel ik me gewoon onzeker of bang of whatever. En nu loop ik er niet meer voor weg, althans, ik doe mijn best om dat niet te doen. Ik ben er bewuster mee bezig en geniet meer van kleine dingen. Oh ja en vaak ga ik ook nog gewoon de mist in maar ja, ik blijf een mens hè.

Mijn leven is niet enorm veranderd, maar van binnen zijn er wel dingen anders en daardoor kan ik het beter handelen als het even minder gaat. Ja natuurlijk blijft het moeilijk en op moeilijke momenten weet ik soms ook niet wat te doen, maar ik weet wel dat het ook weer voorbij gaat. Dat er weer betere momenten komen. Dat ik gewoon afleiding mag zoeken op moeilijke momenten, om ze door te komen en dat ik er dan later wel op terug kom, als ik wat rustiger ben. Dat vertrouwen begint steeds meer te komen.

Ja ik ben nog steeds moe en ja ik ren soms nog steeds en ja soms ben ik te gehaast. Maar steeds vaker is dat niet zo. Steeds vaker neem ik tijd voor mezelf. Ook als ik het druk heb, of juist misschien dan, neem ik rust momenten om even op adem te komen. Ga ik even op de wc zitten en adem ik in en uit. En ja, als ik iets heb gedaan, mag ik van mezelf even pauze nemen voordat ik aan het volgende begin. Ook al zijn het maar een paar minuten pauze, het is beter dan geen pauze te nemen. Ook is mijn to do lijstje drastisch verminderd. Ik heb een veel korter lijstje, waardoor ik rust in mijn hoofd heb en me veel beter voel.. en ja, nu haal ik het met gemak en doe ik soms dingetjes extra wat dan weer zelfvertrouwen geeft.

Al die kleine dingen maken echt verschil. Het lijkt niet zo, maar van binnen voel ik me echt beter daardoor en ervaar ik minder stress. En nee, ik voel dat niet de hele tijd maar wel als ik me er niet aan hou, dan voel ik het verschil. En nee.. daar naar terug, dat nooit meer! Eventjes oké.. dat hoort er soms bij, maar niet meer elke dag. No way!

En toch… toch had ik deze hele zoektocht niet willen missen. Ik had mezelf nooit zo goed begrepen als ik niet onderuit was gegaan. Als ik gewoon alleen maar beter voor mezelf was gaan zorgen omdat een ander het zou zeggen of ik het ergens in de boeken had gelezen, had ik nooit geleerd wat ik nu allemaal heb geleerd over mezelf. Al het worstelen is het waard geweest om te weten te komen wat ik nu allemaal weet. En ja, dat heb ik helemaal aan mezelf te danken. Omdat ik wilde.. omdat ik gewoon gelukkig wilde zijn moest ik eerst weten wat het is om ongelukkig te zijn. Om dingen meer te waarderen moest ik eerst weten wat het is om het niet te hebben. En jeetje waar hebben we het over? Het leven is zo goed hier. Ik kan echt maar weinig klagen wat dat betreft.

Het is goed zo. Alles is het waard geweest. Geen stap had ik willen missen.. want nu kan ik pas echt mezelf zijn, omdat ik nu ook weet hoe het is om mezelf niet te zijn. En nee, dit zal echt niet de laatste keer zijn dat ik omval. Want daar waar ik kan staan, kan ik dus ook omvallen, net als ieder ander. En ook dan kom ik wel weer overeind, zoals dat elke keer weer gebeurd. En ook dan zal ik dingen hebben geleerd die ik nu nog niet weet. Zo gaat dat nu eenmaal. Daarom nu dan maar extra genieten van alles wat wel goed gaat….het kan zomaar weer anders zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s