Leven

Een weekendje weg met z’n twee. Heerlijk ik heb er zin in. Met enige regelmaat plannen we weekendjes in om samen weg te gaan. Het idee vind ik altijd zalig. Lekker even samen bijkomen. Genieten van de rust en het even niets moeten. Nieuwe dingen ontdekken en echt tijd voor elkaar maken.

En toch.. toch vind ik het elke keer weer lastig. Hoe leg ik dat nou uit? Ik begrijp er zelf niet eens echt iets van. Ik kan me gewoon niet echt lekker ontspannen. Is het een soort van angst? Angst voor nieuwe dingen? Waar komen we terecht? Is het wel leuk? Gaat de ander het wel leuk vinden? Hoezo heb ik dat toch zo erg?

Zal het weer teveel met pleasen te maken hebben? Het idee dat de ander het misschien niet zo leuk vind? Ik ben heel snel tevreden en mij maakt het niet zoveel uit waar je me neer zet. Op één of andere manier heeft mijn partner altijd wel ergens iets op aan te merken. En nee, niet alleen mijn partner van nu, maar ook mijn vorige partner. Als ik met vriendinnen ga heb ik hier helemaal geen last van. Wat is dat toch? Ben ik ergens bang voor? Het lijkt wel zo en juist door die angst gebeurd het ook. Hebben ze altijd op en aanmerkingen. Is dit of dat niet goed. Mijn stress wordt daardoor alleen maar groter en groter en ja ik weet het, dat werkt echt averechts.

Wat is er toch met mij aan de hand? Wat kan ik doen om dit beter te krijgen? Wat maakt nou dat ik er stress van krijg?

Ik kom er gewoon niet achter. Nog niet in ieder geval. Ik begrijp het niet en hoe meer ik het probeer te begrijpen hoe minder het lukt. Het frustreert me en ik wil het gewoon zo graag snappen. Zal er een dag komen waarop het kwartje valt? Waarop alles samenvalt en ik eindelijk begrijp wat er echt gebeurd? Er zijn al heel wat kwartjes gevallen dus wie weet valt het kwartje hiervan ook wel op een dag.

Geduld geduld geduld. Blijkbaar is het nog niet zover. Blijkbaar moet ik nog steeds door dingen heen werken of dingen gewoon de tijd geven en geduld hebben tot het vanzelf gebeurd. Ik denk vooral het laatste. Me er gewoon niet teveel mee bezig houden. Gewoon genieten van dat wat wel is en rustig wachten tot ik meer duidelijkheid krijg over de rest. Ik vrees dat er niets anders op zit.

Toch vermijd ik het allemaal niet. Ik blijf gaan want ook al voelt het misschien niet helemaal top, ik wil wel gewoon blijven leven. Blijven genieten van elke dag. Leuke dingen blijven doen en gewoon leven. Als ik alles maar uit de weg blijf gaan uit angst dat ik me misschien niet zo goed voel, dan is het leven toch niets meer waard? Er zijn altijd dingen die gewoon wel goed gaan. Waar ik wel ontzettend van geniet. Als de eerste stress gezakt is dan geniet ik ook zeker wel weer. Ik moet er gewoon even doorheen, het is wat het is. En ja als het kwartje ooit valt dan kan ik in ieder geval niet zeggen dat ik tot die tijd niet heb geleefd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s