Boos

Ik was er best heel goed in. Lekker naar alles om me heen wijzen en alleen maar kijken wat de ander fout deed. Lekker boos zijn op een ander, zonder het te zeggen. De ander negeren die eigenlijk gewoon geen idee had wat ik nou bedoelde. Ik ben mijn mond steeds meer gaan houden omdat ik toch niet gehoord werd. Maar waarom niet? Omdat ik niet duidelijk genoeg ben! Ik zeg wel dat ik iets zat ben, maar ik voel het niet genoeg, dus het komt gewoon niet over dus ben ik maar steeds minder gaan zeggen.

Mijn hond heeft het me perfect laten zien. Zij had allang door dat dat het probleem was en heeft daar heerlijk van geprofiteerd. Niet omdat ze me niet leuk vond, maar gewoon omdat dat zo werkt. Mensen lopen over je heen als je zelf niet goed voelt waar de grenzen liggen, dat is gewoon de natuur. Dus tja, ik kan ergens wel iets van vinden in mijn hoofd, maar als ik het niet genoeg voel van binnen, kan ik net zo goed m’n energie sparen en mijn mond houden. Wat ik dus ook lange tijd deed.

En dan kom ik er nu achter dat dat eigenlijk net zo erg is. Shit zeg. Maar hoe pak ik dat nou aan dan? Waarom kan ik die boosheid niet echt voelen? Waarom stop ik dat ergens ver weg? Mag ik van mezelf niet boos zijn?

Ik besluit er eerst maar eens over te lezen, dat werkt altijd goed. Tja en dan.. dan maar eens leren mijn boosheid te voelen. Net als al die andere gevoelens die ik weg heb gestopt ga ik me nu ook maar hier op richten en daarmee oefenen. Gewoon doen wat ik steeds doe, voelen voelen en nog eens voelen. De tijd nemen ervoor en niet ervoor weglopen als ik boos ben maar me gewoon uiten. Tot op zekere hoogte natuurlijk, ook daar zijn grenzen..

Jemig wat ben ik lange tijd stom geweest zeg. Ik heb alleen maar naar het gedrag van anderen gekeken en totaal niet naar mezelf. Ik nam gewoon de tijd niet om mezelf eens goed te bekijken. Te leren van mijn eigen gedrag. Ik wees lekker naar de ander en oh wat vonden de mensen mij zielig. Alleen.. dat wil ik helemaal niet. Ik ben niet zielig en wil ook niet als zielig gezien worden. Daar werd ik alleen nog maar ongelukkiger van. Daardoor voelde ik me echt niet beter. Tja, als ik dat niet wil dan zal ik mijn eigen gedrag toch echt moeten veranderen.

Ik kan wel blijven wijzen en zeggen, kijk hem eens boos zijn. Zie je wel hij heeft het niet onder controle. Oh zij wil helemaal geen aandacht aan mij besteden en ziet mij niet meer staan. Oh zij vraagt helemaal niet hoe het met mij gaat. Oh hij belt mij helemaal niet dus interesseer ik hem zeker niet. En ga zo nog maar even door.

Ik ben echt blij dat ik naar mezelf heb leren kijken. Dat ik mezelf eens goed onder handen neem in plaats van alleen maar energie te besteden aan wat een ander wel of niet doet. Dat ik mezelf heb durven te leren kennen en mezelf een schop durf te geven. Dat ik boos op mezelf durf te zijn en durf te voelen. En ja, dat gaat met vallen en opstaan. Soms vind ik mezelf ook echt gewoon zo niet leuk. Waarom zou een ander me dan wel leuk vinden? Waarom zou een ander met mij dingen willen doen terwijl ik helemaal niet gezellig ben? Waarom zou een ander steeds vragen hoe het met mij gaat als ik alleen maar klaag over mezelf maar geen adviezen aan wil nemen? Als ik niet eens open eerlijk naar mezelf durf te kijken? Iedereen heeft al genoeg problemen met zichzelf en zijn leven, waarom de problemen van anderen ook nog eens continue aan moeten horen?

Ik luister naar alles en iedereen, maar ook dat mag ik wel eens wat vaker zat zijn. Even luisteren prima, maar niet tot in den treuren. Ik mag echt leren wat vaker een grens te trekken. Oké, ik heb geluisterd en nu is het klaar en gaan we over tot de orde van de dag. En ja, ik mag wat vaker boos zijn op mezelf en een grens trekken als ik weer eens zielig zit te doen. Ik ben namelijk totaal niet zielig, dus klaar ermee. Dit is wat het is en het leven is niet alleen maar leuk. Iedereen maakt fouten, doet domme dingen en zegt soms wat stoms. SO be it. Vind iemand mij niet leuk? Jammer dan, er leven genoeg mensen op aarde die me wel leuk vinden.

Zo, genoeg tijd van mijn leven verspild aan het zielig zijn, nu gaan we gewoon eens normaal doen en genieten. Ik heb tenslotte maar één leven en wie weet hoe lang die maar duurt. Geen tijd te verspillen! Soms is het leven leuk en soms gewoon niet. Soms voel ik me goed en soms niet. Geen drama meer van maken, gewoon leuke dingen blijven doen ook al heb ik geen zin en gewoon weer eens vaker die kont van die bank af gooien. Vanzelf gaat het niet dus zal ik toch echt zelf de slingers op moeten hangen… En ja, eindelijk doe ik dat ook. En daar ben ik trots op.. ook al duurde het 43 jaar. Beter laat dan nooit zullen we maar zeggen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s