Omgaan met gedachtes

Ik lig op de bank. Na twee drukke avonden op het werk lig ik vandaag maar weer eens voor Pampus op de bank. De laatste tijd lig ik weer vaker en slaap ik ook weer meer.

Waarom wil ik zo graag liggen vraag ik me af? Wat maakt dat ik zo weinig energie heb om bezig te zijn? Mijn gewicht is er niet heel blij mee. Ik groei en groei en ben zwaarder dan ik ooit was. Toch geef ik er aan toe al blijf ik mezelf motiveren om wel een paar dingen te doen elke dag.

Als ik er zo eens mijn gedachten over laat gaan dan lijkt wel of mijn hoofd altijd achterloopt. Alsof mijn lijf altijd eerst iets doet en mijn hoofd het pas later begrijpt. En dat meerdere kanten op ook nog. Als mijn lijf in hogere versnelling gaat, dan doet mijn hoofd later pas mee en komt ook later pas tot stilstand. Wat betekent dat er nog een heleboel energie in mijn hoofd zit terwijl ik al rustig lig. En wat gebeurd er dan.. dan ga ik juist malen als ik rustig lig. Dan voelt mijn hoofd nog alsof het in een draaikolk zit en vliegen de gedachtes om mijn oren.

Dat was eerder de reden om dan maar door te blijven rennen. Want gedachtes die zijn eng. Die slepen me mee en maken iets vele malen groter dan het is. De enige remedie daartegen is dus afleiding. In plaats van ermee te leren omgaan, bleef ik dus of in beweging of ik zette de tv aan of zat op mijn telefoon. Alles om maar dat hoofd stil te krijgen.

Ik bedenk me ineens dat het ook vaak is bij mensen die afvallen. Ze doen er alles aan om de kilo’s kwijt te raken, alleen hun hoofd loopt nog achter. Als ze niet even pauzes inlassen om hun lijf regelmatig stil te zetten en hun hoofd ook tot rust te laten komen, dan zal dat hoofd nog blijven spoken en vertellen dat ze nog dik zijn of niet goed genoeg of whatever dat hoofd allemaal voor onzin verteld. Bij mensen met Annorexia gebeurd dat ook. Ook hun hoofd blijft doormalen en maakt alles vele malen groter en erger. Als ze dan daarnaar blijven luisteren dan blijven ze in dat kringetje rond cirkelen. Het is niet alleen het lijf wat inspanning en ontspanning nodig heeft, maar ook het hoofd.

Alleen.. hoe moeilijk is het om er niet naar te luisteren? Als dat hoofd op toeren draait dan is het toch ook verdomde moeilijk om daar rust in te krijgen? Om er niet naar te luisteren. Om het gewoon te laten draaien en het te laten gebeuren? Alsof je in zee in een mui zit en je mee laat voeren zonder te verzetten? Hoe moeilijk is dat niet?

Vandaag voor het eerst had ik het gevoel even te pakken. Lag ik op de bank, gingen er allemaal gedachtes door mijn hoofd en liet ik me meevoeren zonder ertegen te strijden. Zonder mezelf te vertellen dat ik niet mocht denken. Zonder mezelf eruit te willen trekken. Ik liet het gewoon gebeuren en het was oké. Wow! Dat voelde echt lekker. Het lijkt erop dat ik het langzaam begin te begrijpen. En ja ik snap nu ook dat om iets te begrijpen juist het worstelen zo goed is. Alle kanten alles op proberen. Pas als ik alles geprobeerd heb lukken dingen me. Niet doordat ik ergens iets lees en dat toe ga passen. Nee, gewoon door het te doen. Elke dag weer gewoon te DOEN! Gewoon te gaan liggen en proberen. Er is geen goed of fout en vanzelf kom ik dan wel tot een conclusie. Het heeft geen zin als een ander me verteld hoe ik het moet doen en dat ik me moet laten meevoeren. Het is allemaal leuk, maar ik moet zelf alle kanten op bewegen en fouten maken om te voelen wanneer ik het dan goed doe.

En ja, ik kom steeds meer tot de conclusie dat alles gewoon goed is zoals het is. Dat alles gaat zoals het gaat. Dat alles zin heeft en dat ik overal van leer. Dat alles oké is zoals het is, ook al voelt het totaal niet zo.

Ik doe, ik probeer, ik ga links rechts vooruit achteruit en ja.. dan kom ik ergens. Elke keer weer. Het is goed. Het is oké. Nu mijn hoofd nog dat laten geloven. Denk niet dat dat ooit echt gaat lukken, maar hoe vaker het lukt.. hoe beter.

Ja dat hoofd heeft even voorrang. Pas als die echt rustiger is geworden dan pas ga ik weer verder met mijn lijf. Mijn hoofd staat nog teveel in de denkstand dus teveel bewegen werkt niet. Dan krijg ik dat nooit onder controle. Ergens ertussen in uitkomen zou fijn zijn. Genoeg beweging voor het lijf en mentaal rust vinden. Ik zeg, ik ga ervoor.. als ik er klaar voor ben dan hè. Nu nog eventjes niet..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s