Zelfvertrouwen krijgen

Ik heb het me vaak afgevraagd, wat had ik anders kunnen doen in mijn huwelijk? Het blijft een hele grote vraag, want als ik het antwoord heb kan ik ervan leren en zorgen dat ik dit anders doe in mijn huidige relatie, dat ik niet weer in valkuilen trap en het niet zie. De eerste tijd was niet de moeilijkste, alles ging wel vanzelf en we waren vooral op elkaar gericht. Natuurlijk is dat niet vol te houden. Zo werkt het gewoon niet. Iedereen heeft ook iets van zichzelf nodig en er komen dingen om de hoek kijken die roet in het eten gooien en het lastiger maken om alleen maar met elkaar bezig te zijn.

Kortom ik zie in mijn huidige relatie dingen gebeuren waar ik eerder ook tegenaan liep. Gelukkig is het nu allemaal veel minder erg en zeker nog om te buigen. Alleen als ik niet leer van wat er eerder fout ging en me niet bewust ben daarvan, zal ik elke keer weer erin trappen. Ik weet ondertussen dat de meeste dingen zich niet vanzelf oplossen. Dat er aan gewerkt moet worden en wegkijken het niet beter maakt. Het zegt niet dat een relatie dan sowieso stand houd, maar wel dat het allemaal soepeler en rustiger en fijner is als de dingen niet zo hoog oplopen. Evengoed kan er een moment komen, in iedere relatie, dat het toch niet blijkt te werken. Daar ben ik inmiddels wel rustig onder, ik ben niet meer zo naïef dat ik denk dat ik mijn hele leven deel met dezelfde persoon en een relatie persé voor altijd is. In de huidige tijd is dat niet meer realistisch, we kiezen steeds meer voor geluk.

Wat ik meeneem is dat het altijd belangrijk is om tijd voor mezelf te hebben. Ik gaf in mijn huwelijk alles weg en nam gewoon helemaal geen tijd voor mezelf. Ik was er gewoon onzeker over en dacht dat ik mezelf een soort van op moest offeren voor mijn gezin. Ik durfde geen tijd voor mezelf te vragen. Ik begrijp nu dat dat gewoon training is. Op rustige momenten, waarop iedereen relaxt is, dan juist tijd vragen voor mezelf. Ik vroeg het alleen op momenten dat ik al moe en gestresst was, tja dat was gedoemd te mislukken want dan was de rest vaak ook moe. En hoppa, daar ging mijn zelfvertrouwen, want het viel dan niet goed bij de rest. Elke keer boorde ik mezelf weer de grond in door op de minst gunstige momenten iets veel te moeilijks te vragen.

Kinderen kunnen prima even zelf spelen. Dat is gewoon een kwestie van training. De juffen op school met een hele klas, kunnen ook tijd nemen voor zichzelf. De kinderen leren op die momenten dat ze de juf niet mogen storen. Langzaam word de tijd opgebouwd en de kinderen worden er steeds rustiger van. Ze leren dingen zelf op te lossen en weten dat ze op andere momenten wel de aandacht krijgen. Zo bouwen ze zelfvertrouwen op en gaan ze zien hoe belangrijk tijd voor zichzelf is.

Thuis ben ik dit gaan toepassen door toeval en ik zie mijn kinderen er enorm door groeien. Ze worden rustiger, lossen dingen zelf meer op en geven nu zelf goed aan wanneer ze tijd voor zichzelf nodig hebben. Ook zien ze het niet meer als straf als ik ze naar hun kamer stuur, maar echt even als time out om tot rust te komen.

Ik oefen elke dag weer. Juist op de momenten dat ik eigenlijk heel fit ben, neem ik een time out. Muziekje aan, rustig even liggen en weer nieuwe energie op doen. Ik zorg dat ik wel altijd iets doe op een dag. Als ik alleen maar op de bank lig en niks doe daalt mijn zelfvertrouwen met de minuut. Ik voel me dan zo slecht, zo nutteloos, zo stom en schuldig en wordt daar alleen nog maar onzekerder van en het zorgt ervoor dat ik nog minder doe. Ik doe nu net genoeg om het aan te kunnen en me niet stom en schuldig te voelen. Op sommige dagen is dit heel weinig, op andere een beetje meer. Als ik me rot voel, maar ik heb toch een paar kleine dingen gedaan, voel ik me beter dan wanneer ik niks doe. Dat lijkt op dat moment heerlijk, dat niks doen, maar ik voel me zo schuldig daarna naar mijn kinderen en vriend toe dat het mijn zelfvertrouwen alleen maar naar beneden haalt. Uiteindelijk blijf ik dan maar in een kringetje draaien en de situatie verslechterd alleen maar.

Elke dag heb ik mijn dagelijkse routine van dingen die nou eenmaal moeten. Ik doe dit eigenlijk zonder problemen. Alleen elk extra dingetje voelt als heel zwaar soms. Toch doe ik altijd iets extra’s, al is het maar iets heel kleins. Iets waardoor ik kan zeggen, kijk ik heb toch dat gedaan, ondanks dat ik me niet goed voelde. Ik pas het per dag aan en kijk steeds hoe ik me voel en of iets niet teveel is. Mijn zelfvertrouwen groeit en mijn slechte dagen worden steeds een beetje minder slecht. Tja, en daar is het allemaal om te doen toch..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s