Depressief

De slechte dagen worden langzaam minder slecht. Ik voel minder spanningen in mijn lijf, ben niet continue van slag daardoor, ik ben op de slechte dagen vooral gewoon moe. Ik wil het liefst slapen en me gewoon lekker terug trekken. Er zijn nog best veel dagen dat ik daar last van heb. Ik zit veel in mijn hoofd en wil het liefst gewoon lekker alleen zijn en zoveel slapen als ik zin in heb. Best lastig als je continue wel mensen om je heen hebt. Ik woon nou eenmaal niet alleen dus tja.. echt alleen zijn is lastig.

Waarom wil ik eigenlijk alleen zijn? Tja.. dat is een goede. Ik wil alleen zijn, omdat ik dan niemand enige verantwoording hoef af te leggen. Niemand die vraagt waarom ik nou alweer op die bank lig. Niemand die me aan het lachen wil maken. Ik kan gewoon lekker zo chagrijnig en vervelend zijn als ik wil, zonder iemand tot last te zijn. Iedereen, maar dan ook echt iedereen heeft last van zulke dagen, van sombere buien, van in het hoofd zitten. En toch.. toch wil iedereen altijd maar dat de ander vrolijk is. Wil iedereen de ander opvrolijken en zorgen dat ie gelukkig is. Wil iedereen altijd maar dat je vooruit gaat in het leven en dingen doet. En ik doe er net zo aan mee hoor! Echt wel. Ik betrap mezelf er ook op dat ik het bij andere doe. Stom eigenlijk want het is toch best ook gewoon lekker om een tijdje stil te staan? En als de grens bereikt is, dan komt er vanzelf wel een moment dat iemand op staat en wel stappen gaat zetten. Altijd maar vooruitgaan is niet te doen, verschrikkelijk. Word al moe bij de gedachte.

Waarom?! Waarom wil iedereen dat we altijd maar blij zijn en vooruit gaan?! En waarom mag ik niet gewoon zijn hoe ik me voel? En waarom trek ik me er blijkbaar toch iets van aan, want ook ik probeer mezelf er altijd uit te trekken. Ben met van alles in mijn hoofd bezig wat ik anders moet doen, ik moet meer gaan sporten, ik moet opstaan, ik moet minder eten. Ik ben continue in mijn hoofd bezig met alles wat ik zou moeten doen. Doe ik dat ook als ik vrolijk ben? Nee toch? Dan ben ik gewoon vrolijk en is niemand bezig om mij me depri te laten voelen, inclusief ik zelf niet. Dan mag ik gewoon vrolijk zijn.

Waarom dan wel? Waarom mag ik niet gewoon lekker depri zijn? Wat is daar zo erg aan? Waarom verwijt ik het mezelf als ik me zo voel? Waarom voel ik me opgelaten en opgejaagd? Probeer ik alles eraan te doen om vooral van dat depri gevoel af te komen? Waarom? Laat het gewoon lekker! Tja en als ik daarmee een deel van mijn leven verkloot, dan is het toch mijn leven? Niet de jouwe? Wat boeit dat een ander dan? Laat me gewoon lekker depri zijn en ga zelf wat anders doen.

En wat doe ik als een ander zich rot voelt? Dan ga ik proberen te helpen, de goede dingen zeggen. Waarom? Laat diegene gewoon lekker. Wees lekker depri. Er komt vanzelf een moment dat ze het zat zijn. Er komt vanzelf een moment dat ik het zat ben. Zo erg ben ik er niet aan toe. Ik rook niet, ik drink weinig en ik gebruik geen drugs. En al zou ik dat allemaal wel doen, dan is het toch mijn leven wat ik verkloot? En als een ander zich daarin mee laat trekken, dan is het toch zijn of haar probleem?

Het is allemaal niet zo heel moeilijk. Als iedereen nou gewoon lekker zijn eigen leven leid en zijn gevoel volgt, want hoe vaak word dat niet geroepen? Volg je gevoel! Doe dat waar je gelukkig van word! Waarom mag ik niet mijn gevoel volgen als ik er ongelukkig van word? Dan mag ik het ineens niet? Waarom niet? Het is toch mijn leven? Misschien word ik wel 90… moet ik dan 90 jaar gelukkig zitten zijn? Lijkt me dood vermoeiend. Ik moet er echt werkelijk waar niet aan denken. Ik vind het heerlijk om lekker een deel van mijn leven op de bank te hangen, in mijn eentje en lekker mijn eigen ding te doen.

Dus.. als ik me niet happy voel, laat me lekker. Ga lekker je eigen ding doen en laat mij lekker mijn eigen ding doen. Heerlijk zwelgen in mijn eentje, dat is soms gewoon zo lekker en soms ook gewoon zo vervelend. Maar ja, hoe vervelender ik het vind, hoe minder ik het ga doen lijkt me. Het moet er gewoon uit, linksom of rechtsom en dat kost tijd. Geef me lekker die tijd, dan komen er vanzelf weer dagen dat ik wel weer lekker blij ben en alles makkelijk gaat. Zo simpel is het..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s