Moe moe moe

Even samen weg. Eventjes met z’n tweetjes ( oké en de hond) eropuit om toch nog een beetje vakantie gevoel te hebben. We zijn allebei moe. Ondanks de twee weken vakantie die achter ons liggen zijn we nog steeds heel erg moe.

We doen niet veel meer dan wandelen, slapen en in bad liggen. We hebben gewoon geen energie meer over om nog allemaal gekke dingen te doen. Het is goed zo voor ons allebei. Heel stiekem is het misschien maar goed ook dat onze andere vakantie niet door is gegaan. Op een drukke boot met veel mensen is leuk, maar als je moe bent en stress in je lijf dan is alles snel te veel.

Het zijn heftige jaren geweest en dat heeft zijn weerslag op ons allebei. Daar waar mijn vriend zo relaxt was toen ik hem leerde kennen, heeft hij ondertussen ook een heleboel geïncasseerd. Voor het eerst zie ik van dichtbij wat dat met een mens doet. Je kunt nog zo sterk zijn, nog zo vrolijk en positief in het leven staan en toch kan het soms allemaal teveel zijn.

Het valt niet mee om moeder te zijn en daarnaast een baan te hebben. Het valt niet mee om een huishouden draaiende te houden, kinderen op te voeden, te werken een relatie op te bouwen en een scheiding te verwerken. Het valt niet mee als het mentaal niet meer gaat om toch door te gaan. Toch nog dat draaiende te houden wat nodig is. Het valt niet mee om een vriendin te hebben die mentaal zo aan de grond zit. Het valt niet mee om naast een baan je vriendin te steunen bij het opvoeden en het huishouden. Het ís niet makkelijk! Ja we hebben het gedaan maar nu zijn we moe. We hebben echt rust nodig.

Hoe moeilijk is het om zoveel te voelen, om te voelen waar je allemaal bang voor bent en onzeker over bent? Het is moeilijk om je leven weer op te bouwen als alles eng is en je continue die heftige emoties hebt en elk dingetje voelt. Het ís niet makkelijk om daardoorheen te moeten gaan. Hoe moeilijk is het om je leven weer op te bouwen en samen het leuk te houden? Het ís gewoon echt heel erg veel. We zijn allebei moe. Ja ons leven is weer wat stabieler geworden. Alles loopt redelijk en de grootste hordes zijn denk ik wel genomen.

Het is nu tijd om uit te rusten. Om samen ons leven echt op te gaan bouwen door eerst de rust erin te krijgen. Geen nieuwe dingen, geen beslissingen, geen gekke dingen doen. Even gewoon helemaal niets.

Dat is de conclusie tijdens onze dagen weg. We hebben tijd nodig om op adem te komen en ja dat lijkt gek als je al zo lang bezig bent en rustig aan doet. Ja dat lijkt gek, maar het is wat het is. Die rust was nodig om uit die depressieve stand te komen. Nu is de rust nodig om te kunnen genieten wat we hebben en niet weer meteen door te stomen. Het gaat niet, we kunnen het niet het is even klaar. Eerst alles wat nu loopt verder op de rails kijken en dan pas weer rustig verder. Hoe lang dat gaat duren? Geen flauw idee. Zo lang als nodig is. Dat is zeker.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s