Angsten onder ogen komen

Ze zeggen het zo vaak, je moet je angsten onder ogen komen. Ja leuk, maar ik ben helemaal niet bang, dacht ik altijd. Wat een onzin, waar zou ik bang voor moeten zijn en waarom zou ik er wat aan doen?

Dat mijn angsten, die ik wel degelijk had, zoveel “schade” aan zouden richten had ik echt nooit maar dan ook nooit kunnen verzinnen. Dat ik bij toeval dit ontdekte al helemaal niet. Ik was er gewoon niet mee bezig, niets meer en niets minder. Ik was gewoon vaak moe en had wel stress om de kleinste dingen ja, maar waarom? Tja.. geen idee en had ook niet het idee dat ik er iets mee kon/ moest. Na mijn val moest ik wel met mezelf aan de slag omdat ik alleen nog maar kon huilen en down was. Toen ontdekte ik per ongeluk een manier om mijn angsten te voelen, er bewust van te zijn wat mijn angsten zijn en daardoor er iets mee kunnen. Eigen angsten herkennen maakt dat ik mezelf veel meer onder controle heb. Dat ik veel meer leiding heb over mezelf en daardoor veel rustiger ben. Zijn de angsten daardoor helemaal weg? Nee zeker niet, ik kan ze alleen beter controleren.

Ik zie het net als bij mijn hond, zij heeft haar onzekerheden( waar angst achter zit) . En nee ze zijn niet zomaar weg. Onzekerheid betekent ergens niet bekend mee zijn. Niet weten wat het doet en daar bang van worden. Door te zorgen dat ik de eerste tekenen van onzekerheid bij haar herken, kan ik haar beter begeleiden. Ik kan ervoor zorgen dat ik door haar direct bij het eerste teken af te leiden of even rustig te gaan staan en kalm te worden, of weg te lopen als het een grote trigger is, ze niet verder erin doorschiet waardoor ze haar emoties onder controle houd en ze daardoor ziet dat het eigenlijk helemaal niet zo eng is. Door dit elke keer te oefenen krijgt ze meer vertrouwen in zichzelf en ziet ze dat er niks gebeurd.

Eigenlijk is dat precies hetzelfde wat ik doe. Zodra ik de onzekerheid nu voel, kan ik gelijk even stil staan, een paar keer diep ademhalen en rustig kijken wat er nou precies aan de hand is. Door dit te trainen heb ik al een heleboel meer zelfvertrouwen gekregen. Door het te trainen voel ik steeds meer dat ik op mezelf kan vertrouwen, dat ik niet eraan voorbij ga maar er juist aandacht aan geef.

Alleen moeten die angsten wel eerst duidelijk worden. Ik kwam erachter toen ik alle spanning die ik telkens opbouwde eruit ging rennen en daarna rustig op een bankje ging zitten. Alle energie was eruit en mijn geest was helder. Ik concentreerde me op mijn ademhaling en hoppa, ze kwamen als vanzelf steeds boven drijven, elke keer weer kreeg ik precies dat in mijn hoofd wat ik nodig had en kon ik daardoor weer verder werken aan mezelf. Door steeds te bewegen, waardoor er ruimte komt en daarna stil te staan bij mijn gevoel kan ik het gelijk aanpakken zonder dat het te groot wordt. Het maakt dat mijn goede dagen beter en rustiger worden, ik veel meer weet wat mijn triggers zijn en daar dan extra aandacht aan besteed en dat mijn slechte dagen minder heftig voelen.

Slechte dagen zijn er om vooruit te komen, dat heb ik ondertussen wel geleerd. Zonder slechte dagen heb ik ook niet de drive om verder te werken aan mezelf. En ja, slechte dagen zijn moeilijk en vervelend maar ze brengen me steeds verder en verder.

Ik ben trots, mijn hond gaat super vooruit en ja ik ga ook super vooruit en soms even niet.. en soms duurt vaak te lang, maar alles beter dan stilstaan.. Het allerbelangrijkste is dat er tenminste iets gebeurd en dat dat iets de goede kant op gaat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s