Relax, We doen allemaal maar wat ..

Wat een heerlijke zin, ik ga hem ophangen. Wat is het toch waar, wat kan het toch allemaal simpel zijn.

Wat heb ik me druk gemaakt afgelopen maanden en ja, ook de jaren ervoor. Wat heb ik me druk gemaakt om zoveel kleine dingen. Zo druk dat ik het allemaal niet meer helder zag. Één keer had ik echt een niet normaal helder moment. Ik liep in het ziekenhuis door de gang en ineens dacht ik, we doen toch eigenlijk allemaal maar wat? Voeren we niet allemaal gewoon een toneelstuk op? Een toneelstuk waarin we zelf vinden dat we een behoorlijk belangrijke rol spelen? Één waarin we veel te weinig lachen? Eentje waarin ieder wel een rol heeft en wil zeggen, kijk naar mij hoe goed ik dit of dat kan? Kijk mij eens fantastisch wezen! Oh kun jij dit niet? Nou ik wel, goed hè!

Eigenlijk doet iedereen toch maar gewoon wat? Niemand weet toch echt precies waar hij mee bezig is? De één weet wat meer van het één en de ander van het ander. Maar eigenlijk weet toch niemand echt wat?

Wat heb ik toch veel tijd besteed aan denken over dingen waar ik gewoon totaal geen invloed op heb. Wat een verspilde uren die ik allemaal heb besteed aan nadenken over weet ik wat niet allemaal voor onbelangrijke dingen. Wat die van me vindt en wat die vind en wat ik allemaal wel en niet kan. Man man man. Tja en ook aan belangrijke dingen maar ja, erover denken kan ik tot ik een ons weeg er veranderd weinig aan. Wat een tijd heb ik besteed aan mensen die het totaal niet waard waren. Die mij het leven moeilijk maken en me het plezier gewoon vergalden. Waarom? Waarom liet ik dat toe? Waarom zat ik in mijn zelf medelijden lekker angstig te doen terwijl ik ook gewoon lekker kon leven? Hoe moeilijk is dat? Nou eigenlijk heel simpel.

Ik ben gewoon verslaafd geraakt aan al dat denken. En als ik er nu over nadenk dan begrijp ik echt totaal niet waarom. Wat een zonde van mijn tijd zeg. Tja, maar ja, zoals iedere verslaving kost het ook nog eens een heleboel tijd om er weer vanaf te komen. En van die kilo’s ook zeg maar, want al dat denken en zielig doen heeft me ook nog eens een zooitje kilo’s opgeleverd dat je denkt, wat moet ik ermee? Zucht.. die moeten er ook nog eens af denk ik.. naja denk ik, ik kan denken totdat ik denk dat ik een ons weeg, maar tussen denken en realiteit zit helaas nog een heleboel kilo’s. Dus gewoon niet over nadenken en stoppen met dingen in mijn mond stoppen. Simpel toch?!

Dus wat doe ik, zodra dat brein begint met denken? Knetterhard zingen. Maar dan ook echt heel hard. Zo hard dat ik al dat denken niet meer hoor. Dus als je in de auto zit en naast je kijkt en iemand knetterhard LA LA LA LA LA LA LA LA LA LA LA LA LA ziet zingen, ja hoor dan ben ik het en een lol dat ik erom heb! Opzouten met dat denken, gewoon lekker gaan!

Niks meer schrijven, zielig doen, moeilijk doen, denken. Gewoon LA LA LA LA LA LA LA LA LA LA, zo hard als ik kan. Mijn brein schrikt zich elke keer een hoedje, maar kan me niks schelen, ik denk dat ik geen medelijden heb ermee. Oh nee, LA LA LA LA LA LA, ik ga niet meer denken. Gewoon doen. Gewoon zingen , lol maken. Iedereen doet maar wat. Dus ook ik, maar dan wel met wat meer lol. Erover denken heeft toch geen zin, het gebeurd toch wel. Of niet. Tja, liever zingend ten onder dan chagrijnig , dik en ongezellig hangend op de bank denk ik dan maar. Oh nee, daar gaan we weer… LALALALLALALALALALALALLALALALA.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s