Jarig op 4 mei

De vlaggen halfstok, oorlogsfilms op tv, het is duidelijk, ik ben jarig. Op 4 mei 1977 kwam ik op de wereld. Een dag met een zwart randje, een speciale dag. Mijn opa heeft in de oorlog in een concentratie kamp gezeten. Mijn verjaardag draaide naast jarig zijn om herdenkingen, bloemen leggen en stil staan bij de gruwelijkheden van de oorlog. Voor mijn opa en oma een moeilijke dag, met misschien mijn geboorte een beetje als lichtpuntje. Stil staan, echt erbij stil staan kon mijn opa niet. Het was te heftig, te veel. Hij kon het niet verwerken, stopte dat stuk weg voor zijn dierbaren, het was te moeilijk.

Ik heb er eerder over geschreven, toen ik nog maar net mijn blog startte. Toen ik net pas een beetje begreep wat het in hield om emoties niet te uitten. Wat het met een mens doet en vooral wat het met de rest van een gezin doet. Het heeft zoveel invloed op een gezin en op de volgende generaties.

Ik heb erdoor geleerd dat door dingen weg te stoppen, niet te verwerken, verdriet niet te uitten, het gevoel verdoofd wordt. Als ik het niet kan voelen ga ik denken hoe ik iets moet doen. En denken is het net niet. Als ik ga nadenken hoe ik iets moet doen, doe ik net niet het juiste. Raak ik net de kern niet. Terwijl als ik het op gevoel doe, doe ik wel het juiste en geef ik mezelf en een ander wel wat het nodig heeft.

Mijn opa heeft veel weggestopt. Hij kon de gruwelijkheden echt niet aan om te verwerken, het gevoel naar boven te halen en verdriet te uiten. Het was gewoon teveel. Hij werkte hard en voedde zijn kinderen op naar wat hij dacht dat goed was. Hij gaf ze dat wat hij zelf nodig had. Hij kon het voor een deel niet op gevoel.. daardoor gaf hij ze niet wat zij nodig hadden, maar wat hij zelf nodig gehad zou hebben. Dat is een heel verschil, want ieder mens is anders en heeft zijn eigen onzekerheden.

Naar mijn idee komen er veel stoornissen voort uit onverwerkte emoties die van generatie op generatie over gaan. Bij ons in de familie gaat er van alles rond; Autisme, ADHD, Borderline, burn out… etc. Het zijn naar mijn idee onverwerkte emoties die voor problemen blijven zorgen, van ouder op kind op kleinkind. Het stapelt zich op en in tijden van etiketten worden mensen in hokjes gezet. Het zijn eigenlijk onzekerheden die gevoed zijn met onzekerheid. Niet aanvoelen wat de ander nodig heeft en dan net het verkeerde doen. Daar komen gedragsproblemen van… net als bij mijn hond, daar ging het net zo, ik voelde haar ook niet aan door onzekerheid en deed net steeds het verkeerde.

Veel dingen zijn voor mij heel duidelijk geworden in dit hele proces. Ik vind het mooi om te zien dat juist ik, die het altijd best lastig heeft gevonden om op deze dag jarig te zijn, die altijd heeft gevoeld dat er spanning heerste op deze dag, voor mezelf heb uitgevonden hoe ik met emoties om kan gaan en wat dit met mij heeft gedaan. Hoe ik verdriet, dat misschien voor een deel mijn opa en oma’s verdriet was, nu kan verwerken. Het klinkt misschien raar en zweverig, maar dat is wel hoe ik het voel. En daar gaat het om, dat ik het geloof en het mij goed doet.

Vandaag vier ik het leven, vandaag vier ik dat ik er mag zijn. Want zonder opa was ik er niet geweest.. zonder opa had ik helemaal niet geleefd. Het heeft zo moeten zijn, zoals alles een betekenis heeft. Ik ben niet meer verdrietig dat ik op deze dag ben geboren, maar trots dat ik er ben en geboren mocht worden op deze bijzondere dag. Een stukje blijheid op deze moeilijke dag die het voor hen altijd was. Als kind begreep ik het niet, was ik verdrietig om op zo een dag mijn verjaardag te moeten vieren. Nu weet ik beter, ben ik gegroeid en kan ik eindelijk trots zijn dat ik op deze dag geboren mocht worden. Al mag er nu ook eindelijk ruimte zijn voor dit verdriet, want een rare dag om jarig te zijn blijft het.

Ik vier mijn verjaardag met een lach en een traan. Ik proost op het leven en voor iedereen, vier vooral de vrijheid. De vrijheid om te mogen zijn wie je bent, neem de vrijheid om je te uitten, verdriet te laten zien en de weg voor jezelf en je dierbaren vrij te maken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s