Veranderen is niet makkelijk, maar wel de moeite waard.

Soms vraag ik me wel af wat ik nou allemaal aan het doen ben. Waarom ik niet gewoon lekker verder leef en het gewoon lekker laat gaan. Er niet zo mee bezig hoef te zijn om dingen te willen veranderen en gewoon te leven en klaar.

Het zou de makkelijkste weg zijn ja, dat zeker. Het zou het allemaal op de korte termijn wel wat makkelijker maken. Waarom zo moeilijk doen dan? Ik vraag het me heel regelmatig af, zeker op de momenten dat het allemaal niet lukt en ik het gevoel heb dat het nergens naartoe gaat. Dat alle energie die ik erin steek totaal nutteloos is. Energie kost het namelijk, behoorlijk, alleen stress kost ook veel energie. Stress maakt me moe en chagrijnig en ik heb nergens zin in. Helaas heb ik dus stress, stress omdat ik niet weet hoe ik met bepaalde emoties goed om moet gaan en steeds meer weer nieuwe uitdagingen aan wil gaan in plaats van eerst eens aan de basis te werken. Dat is op zich niet heel erg en kun je een heel eind mee komen. Alleen heb ik drie kinderen, een relatie, huisdieren een baan en een huishouden. Dat zijn allemaal al uitdagingen. Uitdagingen die veel energie kosten en die ik door de stress niet heb. Precies daar zit het probleem, ik wil alles te goed doen, maar ik heb geen energie, dat stelt me teleur en dat gevoel is niet fijn. Dat geeft me stress en maakt dat ik niet goed kan ontspannen. En juist dat heb ik zo nodig om het vol te houden om alle ballen in de lucht te houden. Ik blijf dus maar in die cirkel draaien en kom er maar niet uit. Toch zou ik niets van dit alles willen missen. Ik heb dit allemaal opgebouwd en dan wil ik het graag behouden ook. Gewoon omdat ik weet dat ik het aan kan, alleen niet op de manier waarop ik het tot nu toe deed. Ik wil teveel alles goed doen en denk te weinig aan mezelf en dat is nou net wat ik zo hard nodig heb. Ik wil veel meer genieten van dat wat ik heb om me heen en dat lukt zo vaak niet omdat ik gewoon te onrustig ben door de stress.

Zal het mogelijk zijn om dit aan te pakken terwijl alles gewoon doorloopt? Is dat niet teveel gevraagd? Is het wel mogelijk om op deze manier eraan te werken en nog verder te komen dan ik nu ben? Ja natuurlijk! Ik doe het toch al! Het gaat toch al stukken beter. Ik heb al zoveel stappen genomen die de stress verminderen. Minder uren werken door nieuwe baan. Geen werk meer in vrije tijd. Me minder druk maken om het huishouden en meer tijd voor mezelf in plannen. Het is al mogelijk, ik zie ook steeds vaker momenten waarop ik me beter voel. Waarop ik minder stress heb en voel hoe het ook kan zijn. Ik ben echt al ver gekomen als ik kijk waar ik vandaan kom. Jammer alleen dat ik eerst heel diep moest zakken om het echt te begrijpen, maar goed dat is dan maar zo. Nu ben ik vanuit daar stapje voor stapje aan het opbouwen. Doordat ik nu veel meer begrijp waar het probleem ligt kan het alleen maar beter worden. Als ik maar geduld heb.. heel veel geduld.. en vooral veel aan mezelf denk.

Best moeilijk in deze gekke stressvolle tijden. Dat maakt het allemaal niet makkelijker en maakt me soms ook moedeloos. Soms laat ik mijn kop zakken daardoor en denk ik echt laat allemaal maar. Dit is wat het is, beter dan dit wordt het niet. Gelukkig weet ik mezelf op een gegeven moment altijd wel weer bij elkaar te rapen. Want één ding weet ik heel zeker, willen is kunnen!

Ik wil doorzetten en niet opgeven omdat het even tegen zit. Ik wil doorzetten want ik zie hoeveel prettiger het voelt om meer ontspannen te zijn. Hoeveel makkelijker alles is als ik gewoon relaxter ben en niet zoveel stress heb. Dat het leven voor mij gewoon leuker is en daardoor ook voor de mensen om mij heen. Ik verwacht niet dat ik een stressloos leven zal gaan krijgen waarin ik me altijd maar goed voel. Ik verwacht alleen vooral dat ik meer goede dagen zal krijgen dan slechte en meer geniet van wat ik heb, daar ga ik voor. Af en toe een slechte dag is juist goed maar meer slechte dan goede dagen? Nee dat wil ik niet meer. Ik wil niet continue teleurgesteld zijn en zo voelt het vaak wel. Ik wil ermee leren omgaan, met teleurstellingen zodat mijn leven uiteindelijk rustiger word omdat ik door minder stress minder vaak me teleurgesteld zal voelen. Ik denk dat als ik er dwars doorheen ga en echt ga herkennen wat dat gevoel is en ermee leer dealen, het een hoop stress weg zal nemen.

Ik wil niet zo vaak in mijn hoofd zitten maar veel meer momenten genieten. Ik wil veel meer voelen dan denken. Daarvoor moest ik eerst teveel gaan denken om te zien dat ik die kant dus echt niet meer op wil. Pas toen het denken heel erg werd, voelde ik dat ik dat echt niet wilde! Voor die tijd redde ik het nog net dus liet ik het maar zo. Ik moest gaan begrijpen wat het echt met me deed en hoeveel minder mijn kwaliteit van leven is door zoveel in mijn hoofd te zitten. Nu kan het alleen nog maar beter gaan. En ja, soms gaat het slechter, om mij er vooral aan te herinneren dat ik echt door moet zetten, want terug dat wil ik nooit meer!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s