Problemen…

Natuurlijk ging het helemaal niet om mij. Natuurlijk niet, zoals altijd zit er iets heel anders achter. Dat duiveltje is gewoon enorm egoïstisch, die trekt alles naar zich toe. Oh wat zou ik dat duiveltje of duivelinnetje, graag de mond willen snoeren. Wat zou ik graag een harde trap uit willen delen en zeggen, rot toch op, je maakt me alleen maar in de war. Deed ik dat maar eens, kon ik dat maar. Het is niet dat ik het niet geprobeerd heb hoor, echt wel dat ik dat gedaan heb een soort van, maar ik geloofde het zelf niet honderd procent in als ik iets zei, altijd was er toch een spoortje twijfel.. stel nou dat het wel waar is…. Tja en net als bij mijn hond, als ik het niet honderd procent zelf geloof dan werkt het ook niet.

Zucht…

Hele discussies ontstonden er in mijn hoofd, want dat is wat ik probeerde. Ga de discussie maar aan. Jammer alleen dat dit soort discussies vaak nergens toe leiden. Het is alsof ik met een peuter sta te discussiëren die zijn bord niet leeg wil eten. Kansloos dus. Dus ook hier, start ik met negeren. Ik zeg niks en het enige wat ik doe is mijn aandacht proberen ergens anders op te richten. Voorheen deed ik dat met mijn telefoon of de tv. Werkt ook hoor, op de korte termijn, alleen blijft het gevoel dan hangen en lost het niks op. Oké dat werkt dus niet. Nu ga ik wandelen, huilen en daarna wat afleiding zoeken net zolang tot ik me beter voel. Dan pas pak ik het gevoel weer op en kijk ik ernaar. Zo ben ik gewoon minder emotioneel en kan ik veel nuchterder ernaar kijken en dan actie ondernemen.

En wat denk je? Het werkt! Dit was precies wat ik gisteren deed en het werkte fantastisch! Ik heb me uitgesproken op een moment dat ik niet meer emotioneel was en er volgde een goed gesprek. Natuurlijk had ik er helemaal niets mee te maken, het ging helemaal niet om mij. Tja, ik heb mezelf weer belachelijk belangrijk gemaakt. Dat waar ik ook goed in ben als iemand een keer uit zijn slof schiet of iets in die richting. Negen van de tien keer zit er iets heel anders achter. Zit iemand met andere problemen en reageert die op een ander af, gewoon omdat dat toch makkelijker is.

Ik ben echt trots, het is me gelukt. En ja, het kostte tijd, een halve dag was ik er zoet mee maar ach, een kniesoor die daarop let. Het is gelukt en daar gaat het om. Ik heb me eindelijk gewoon eens echt volwassen gedragen en rustig erover gepraat. Ik heb de emoties lekker achterwege gelaten en kon me op het probleem wat erachter zit focussen. Samen een plan maken en samen kijken hoe nu verder. Nu alleen vasthouden dit, want ik heb altijd weer de neiging om het te laten verwateren en er niets meer mee te doen. Zo blijven we rondzwemmen en wordt er niks opgelost.

Het grappige is, ook hier zit er een probleem achter een probleem. Ik zie alleen de symptomen van stress en ja , dan is er de neiging om daar iets mee te doen. Meer roken, meer eten, meer moe. Allemaal symptomen die ik observeerde , waarbij in eerste instantie de neiging ontstaat om daar iets mee te doen. Dus riep ik, je rookt te veel, stop er eens mee. Let nou eens op je eten, je eet veel te slecht. Alleen het werkt niet, want het probleem wat er eigenlijk altijd achter een probleem zit word niet aangepakt. Eerst zoeken naar de oorzaak, die aanpakken, dan komt de rest vanzelf… net als op mijn werk. Kat in t bakkie toch? Dat kan ik!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s