De perfect slechte moeder.

Het liefste wat ik wil is mijn kinderen het allerbeste meegeven. Ik wil dat ze altijd gelukkig zijn en dat ze altijd de goede keuzes maken. Ik wil dat ze nooit nare dingen meemaken en alleen maar een fijn leven hebben. Ik wil de beste moeder zijn voor ze die altijd relaxt is en tijd voor ze maakt en altijd geduldig is.

Helaas…Sprookjes bestaan niet.. jammer joh. Daarvoor moet ik toch echt naar de Efteling. Het echte leven is geen sprookje en zal het ook op deze manier nooit worden. Als ik er goed over nadenk is dat juist wat ik niet zou moeten willen. Wat ik geleerd heb, is dat ik pas echt het mooie van dingen zie als ik eerst de andere kant gezien heb.. de lelijke kant. Als ik dat heb gezien, waardeer ik de mooie kant pas echt. Waarom zou ik dan zo een fantastische perfecte moeder willen zijn? Waarom jaag ik het onmogelijke na, terwijl dat helemaal niet het beste is voor mijn kinderen?

Het grappige is dat mijn kinderen hartstikke sterk zijn. Dat ze eigen beslissingen nemen en sterk in hun schoenen staan. Dat ze hun leven leiden zoals zij dat willen, ongeacht of ik daar nou altijd blij mee ben of niet. Het zijn geen pleasers die altijd maar doen wat ik wil. Prachtig toch! Daar mag ik toch trots op zijn? Waarom ben ik bij elke fout die ik maak toch gestresst of het mijn kinderen niet schaad. Nee, ik ben daar echt niet de hele dag mee bezig en ik denk dat ik best op zich relaxt met ze ben, al vinden zij soms van niet, maar ja, daar zijn ze pubers voor. Maar er zijn best wel regelmatig momenten dat ik me daar druk om maak. Dat ik bang ben dat ik dingen fout doe. Dat ik mezelf schuldig voel omdat ik van hun vader ben weggegaan. Dat ik met mijn vriend ging samenwonen terwijl hun dat misschien wel helemaal niet zo erg wilden. Dat ik werk en niet altijd thuis ben bij ze. Ik ben al zo vaak bang geweest om het fout te doen, net zoals iedere andere ouder denk ik. Toch heb ik ze juist geleerd dat je je hart moet volgen om zelf gelukkig te zijn. Dat je beslissingen mag nemen op basis van je eigen gevoel. Dat je voor je eigen geluk mag gaan.

Nu ik zelf al een tijd aan het worstelen ben met dingen zie ik pas dat het juist goed is als ik dingen “fout” doe. Dat het voor hun veel prettiger is dat ik niet de “ perfecte” ouder ben. Dat mijn kinderen sowieso wel van me houden omdat ik ze wel altijd liefde geef. Zo zien ze nu alvast hoe ze het in ieder geval niet willen en hoeven ze daar zelf niet meer over te worstelen. Eigenlijk doe ik het juist goed als ik dingen niet goed doe.. Tijdens mijn burn out heb ik me zo vaak al schuldig gevoeld omdat ik geen energie meer had voor ze om dingen te doen. Ik vaak met mezelf bezig was en me niet op hun focuste. Toch heeft het ze alleen maar sterker gemaakt, het maakt dat zij veel meer zelfvertrouwen hebben omdat zij ook eens de sterke moesten zijn en niet altijd maar de “ zwakkere”. Ik zie ze juist daardoor groeien en zelfstandiger worden en steviger in hun schoenen staan. En ja, af en toe worstelen ze ook flink met zichzelf, zeker weten, maar daar zijn het ook pubers voor. Ze krijgen nu ook de tijd om te worstelen zonder dat ik er elke keer met mijn neus boven op zit en bang ben dat ze niet gelukkig zijn. Ik worstel ook het liefst in mijn eentje namelijk. Ik wil helemaal niet dat iemand dan met mijn neus boven op me zit en bang is. Ik heb dat worstelen nodig.

Daar waar ik juist soms bang was om een slechte moeder te zijn, ben ik misschien hierdoor wel een hele goede moeder geweest. Door voor mezelf te kiezen en alleen verder te gaan hebben mijn kinderen juist mee gekregen en geleerd om met gevoelens om te gaan, ook als deze gevoelens soms niet leuk zijn. Ze hebben geleerd ermee om te gaan en gezien dat dat gewoon oké is. Zo lang ik mijn kinderen liefde blijf geven en ik er voor ze ben als ze me echt nodig hebben, kunnen zij prima ook voor zichzelf zorgen en leren zij veel meer dan wanneer ik de perfecte moeder zou zijn.

Tjonge, moeilijk hè dit…man man. Dat ouderschap valt nog niet altijd mee zou ik zeggen. Duurde Ff voordat ik dit snapte, maar goed, beter laat dan nooit.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s