De helden van de zorg

Zondagochtend zeven uur. Ik rijd naar mijn werk. Ik denk na over de afgelopen weken. Mensen vragen ineens veel vaker hoe het nu is op mijn werk in het ziekenhuis. Ineens hebben ze interesse in dat wat ik al vijfentwintig jaar met veel liefde doe en vinden ze me een held. Ik ben ook nog zo eerlijk om te vertellen dat wij niet zo veel te doen hebben. Dat wij het eigenlijk veel rustiger hebben dan normaal. Dat alleen de stress wel hoger is. Ja dat snap ik, zeggen ze dan, het is natuurlijk ook eng om ziek te worden. Om met mensen te werken die dit virus hebben, überhaupt om in het ziekenhuis te zijn. Je zult wel bang zijn! Ja ik ben best wel bang, zeg ik. Vol begrip kijken ze me aan, ja ik ben best wel bang, dat ik ingezet zal worden op de Corona afdeling bij de volwassenen en dan misschien fouten maak. Fouten maak vragen ze? Ja ik zou bang zijn om iets te missen want de volwassen zorg is voor mij lang geleden. Huh? Hoe kun je daar nou bang voor zijn? Ik zie ze afhaken, de interesse is weg en ze begrijpen het niet meer.

Ik klets op mijn werk met collega’s erover. Iedereen blijkt bang voor hetzelfde en we begrijpen elkaar, stel we worden daar ingezet en we weten niet alles. Stel dat we een fout maken en dat ten koste gaat van de gezondheid van een mens. Stel er overlijd iemand omdat ik niet goed heb opgelet. Dat is namelijk de zorg, een grote verantwoordelijkheid over het leven van een ander. Niemand blijkt angst te hebben om ziek te worden, nee hoor op de kinderafdeling lopen ouders rond die het kunnen verspreiden, kinderen kunnen ziek zijn, afstand houden is onmogelijk tijdens de zorg voor het kind. Ouders houden hun kind vast terwijl wij onze handelingen doen. Onbeschermd welteverstaan. Wij hebben niet genoeg materiaal om ons te beschermen, dus gebruiken wij de spullen alleen als iemand positief getest is. Zelfs als iemand verdacht is mogen wij geen goede mondkapjes gebruiken want die zijn er te weinig. Toch blijven wij rustig en doen ons ding, de kinderen hebben ons nodig.

Nee ik maak me daar niet druk om, verleen met veel liefde zorg aan iedereen. Probeer er samen met mijn collega’s toch iets van te maken. Ik ben alleen maar bang dat we dingen moeten doen waarvoor we ons niet bekwaam voelen en collega’s met mij. Anderen verklaren ons voor gek, maar dit is wat het is. We zijn namelijk zuinig op de mensen waar we voor zorgen, want hun gezondheid ligt voor een deel in onze handen. En ja, dat is een hele verantwoordelijkheid.

Het voelt fijn om met collega’s erover te praten, over onze angsten. Zij begrijpen het, de buitenwereld niet. Wij vinden onszelf totaal geen helden, maar doen gewoon ons werk. Het is jammer dat het allemaal maar voor lief wordt genomen, terwijl gezondheid het allerbelangrijkste is wat er is. Alles gaat dicht, de economie staat onder druk, iedereen is bang, want als het om gezondheid van de mensen zelf gaat, dan komt er grote angst naar boven. Logisch, want nu voelt iedereen de dreiging zelf en dat is heel wat anders dan wanneer het ver van het bed is.

Ik krijg die erkenning allang in mijn werk. Ik doe het namelijk met veel liefde en krijg er gelukkig vaak waardering voor terug, van de kinderen en van de ouders. En waarom? Omdat ik mijn werk met liefde doe. Ik voel de mensen aan en geef ze wat ze nodig hebben. Ik doe een arm om ze heen als ze verdrietig zijn omdat hun kind ziek is. Ik maak een broodje als ouders bijna omvallen en vergeten dat ze er zelf ook nog zijn. Ik kom even extra met ze praten als ze het nodig hebben. Ik leid het kind af na een vervelende handeling zodat het weer kan lachen. Ik doe mijn best omdat ik dat fijn vind. Ik word er namelijk beter van als ik mijn werk op die manier doe. Het maakt mijn werk een stuk leuker en echt, dat gevoel is met geen geld van de wereld te koop. Dat is het gevoel dat ik krijg als ik dat doe waar ik blij van word en daarmee ook nog een ander kan helpen. Want alleen mezelf helpen, echt, dat voelt toch een stuk minder leuk…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s