Ik ben niet bang voor Corona.

Ik ben niet bang om ziek te worden. Ik ben voorzichtig, echt waar, maar angst voel ik niet. Het is niet zo dat ik graag ziek zou willen worden, of denk dat ik niet ziek word, natuurlijk niet, het kan iedereen overkomen. Het is niet zo dat ik dan niet bang zou zijn, dat zal ik zeker wel zijn, doodsbang waarschijnlijk. Alleen kan ik daar nu niks mee want ik ben nu niet ziek en als ik ziek word weet ik pas of ik echt bang moet zijn of niet. Ik kan me er toch niet op voorbereiden hoe ik me dan zal voelen. Ik kan me niet voorstellen hoe het voelt om echt ziek te zijn van dat virus. Ik kan het nu niet voelen hoe het voelt en kan nu wel bang zijn maar wat schiet ik ermee op.

Hoe gek is het dan dat ik voor veel andere dingen wel van tevoren bang ben? Dat ik wel steeds bezig ben om angstig te zijn voor dingen waar ik toch nu niks kan en aan wil veranderen. Hoe kan het toch dat ik dan ineens van die hele angstige, totaal niet realistische angstmomenten heb waar ik dan soms uren of zelfs dagen in kan blijven hangen? Dat de paniek toeschiet over iets waar ik nu helemaal niks aan wil of kan doen? Dat ik alleen maar iets voel en dan meteen helemaal in de stress schiet?

Ik had dit eerder niet, echt niet, niet in deze mate. Toch denk ik dat het er onbewust wel altijd is geweest. Dat de dingen waarbij ik die gevoelens heb, dingen zijn waar ik al langer angstig voor ben maar het altijd een beetje weggedrukt heb. Dat ik altijd ervoor weggerend ben en afleiding heb gezocht. Doordat ik binnen kwam te zitten en niks meer kon is dat allemaal naar boven gekomen en voelde ik pas misschien werkelijk wat het met me deed? Het zijn gewoon triggers die er altijd zijn geweest maar nu ik ze echt voel, pas voel hoe erg het eigenlijk aanwezig is.

Het is net als bij mijn hond, zij had ook een probleem met mannen, maar dat uitte zich eerst niet zo heel heftig maar met kleine waarschuwingen die je makkelijk over het hoofd ziet om dan ineens heel heftig naar voren te komen zonder echte waarschuwing. Uiteindelijk werd het een gedragsprobleem maar dat kwam al voort uit iets wat er al zat. Het is alleen nu duidelijker zichtbaar, waardoor ik er nu makkelijker op in kan spelen.

Door het thuis zitten werden de dingen waar ik onbewust mee zit ook veel duidelijker zichtbaar. Mijn onzekerheden kwamen veel heftiger naar voren. Sommige dingen kon ik iets aan doen, anderen niet. Niet direct in ieder geval. Waarom niet? Omdat het soms gewoon niet het juiste moment is. Sommige dingen moet ik gewoon op dit moment accepteren dat ik ze niet kan en wil veranderen. Ik kan niet alleen maar de dingen doen die ik wil, ik ben namelijk niet alleen op de wereld.

Ze zeggen dan, volg je gevoel, doe dat wat je gevoel je zegt. Ja leuk, maar soms is dat gewoon niet realistisch. Ik heb er al eerder over geschreven maar het blijft toch een terugkerend iets. Het komt elke keer weer terug, keer op keer op keer. En elke keer deal ik er weer een beetje beter mee en soms ook gewoon niet. Elke keer ben ik me weer bewust, voel ik het en maak ik een keuze om het te veranderen of te accepteren.

Ik vind die paniek lastig, weet er op die momenten niet goed mee om te gaan. Ik, de nuchtere die eigenlijk helemaal niet zo bang is en vaak dingen gewoon doet.. ja ook ik heb gewoon angsten en ik weet er niet altijd mee om te gaan. Mensen zeggen vaak, jij doet het tenminste gewoon, ik durf er niet eens aan te beginnen. Ja maar achter dat soms stoere meisje zit ook gewoon een mens hoor. En elk mens heeft angsten en elk mens volgt met sommige dingen zijn gevoel niet. Omdat het niet altijd kan namelijk. Omdat andere dingen voorrang krijgen, het niet het juiste moment is. Maar ook omdat ik niet alleen leef op deze planeet maar ook graag aan een ander denk. Omdat dat voor mij namelijk net zo belangrijk is als mijn eigen gevoel te volgen. Zolang ik er niet aan onderdoor ga natuurlijk, dan moet ik wel..

Ik denk nog steeds vaak, dingen gebeuren zoals ze moeten gebeuren. Ik heb daar helemaal niet zoveel invloed op. Als ik ziek word, word ik ziek. Het zal wel een doel hebben ofzo, ik weet het niet. Eindelijk eens iets waar ik niet van tevoren bang voor ben, ook wel eens lekker toch?!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s