Hersens kraken

Het gekke is, ik heb eigenlijk juist een beetje uitdaging nodig. Ik heb vorig jaar gezien hoe leuk het is om iets te doen wat ik eigenlijk helemaal niet kan. Zomaar les gaan geven terwijl ik eigenlijk altijd denk dat ik helemaal niet goed kan leren en theoretisch helemaal niet zo goed ben. Toch lukte het me om de klassen iets bij te brengen en zelf me in dingen te verdiepen. Ik zag dat ik het echt wel kan en ik daar helemaal niet onzeker over hoef te zijn. Het gaf me heel veel zelfvertrouwen op dat moment. Ook het weer gaan werken in het ziekenhuis, eigenlijk uit nood, liet me zien dat ik dat best nog kan. Ik dacht na twaalf jaar thuiszorg dat ik er niets meer van zou snappen in het ziekenhuis maar daar is echt niets van waar. Natuurlijk weet ik niet alles, maar eigenlijk rol ik er zo weer in en kom ik een heel eind.

Ik heb een tijd stil gestaan en in mijn comfort zone gezeten. Ik heb lange tijd niet echt uitdaging gezocht in dingen. Ik deed eigenlijk gewoon alleen maar de dingen waar ik gewoon al goed in was en verbeterde mezelf. Niks mis mee, maar op de lange termijn toch ook wel killing want op een gegeven moment is er niet heel veel meer te verbeteren en word het tijd voor iets nieuws ernaast. En nu? Wat gebeurd er nu? Nu word ik onzeker omdat ik misschien op een andere afdeling aan het werk moet. Ongelooflijk dat ik me dus toch weer mee laat slepen in die onzekerheid. Snap er nu niks meer van, maar voel me vandaag ook gewoon heel anders. Gisteren een verdenking Covid opgenomen en totaal niet onzeker. Gewoon gaan en doen. Denk er op dat moment niet eens bij na verder maar doe gewoon wat er van me gevraagd word. Dat heeft me weer even met beide benen op de grond gezet.

Ik heb gewoon teveel tijd om me er druk om te maken. Waar ik eerder opgeslokt werd door de zorg voor mijn kinderen heb ik nu gewoon veel minder te doen thuis. Ik heb veel te veel tijd om hieraan te besteden. Ik kraak mijn hersenen niet, ik daag ze niet uit dus ze worden niet moe, dus gaan ze piekeren. Ze moeten toch wat doen met al die energie.. maar ja, hoe kan ik mijn hersenen meer laten kraken? Wat kan ik doen om mezelf thuis meer uit te dagen zodat die hersenen eens lekker moeten werken en niet meer zo lopen te piekeren?

Dat is gewoon de oplossing voor heel veel problemen, niet de problemen aanpakken, maar zorgen dat ik geen energie heb om die problemen te maken. De meeste dingen die in dat hoofd zitten zijn namelijk geen problemen maar ik heb van dingen een probleem gemaakt doordat ik gewoon de uitdaging mis thuis. Ik heb veel te veel energie over omdat ik niet echt iets doe om mezelf te prikkelen.

Tja, dan het volgende probleem, wat kan ik dan gaan doen om mezelf wel te prikkelen? Als eerste… mezelf een schop onder mijn kont geven! Opstaan en gaan. Er is genoeg te doen. Als eerste een kast in elkaar zetten die ik te groot heb gekocht en er nu niet in past omdat het kozijn te groot is… en ik hem er niet doorheen krijg. Frustratie alom, maar wel de manier om mijn hersenen aan het kraken te zetten; hoe krijg ik een kast door een te kleine opening… ik zeg, genoeg voer om voorlopig bezig te zijn…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s