Soms nemen emoties de overhand.. erg of niet?

Als ik ergens voor ga, dan ga ik er ook voor. Dan geef ik veel, soms teveel. Het is goed dat er soms dagen zijn, dat ik weer volledig mezelf vergeet en ik weer even voel hoe het is om mezelf voorbij te lopen. Om teveel te willen en daardoor mezelf eigenlijk vergeet. Dat ik dingen doe die dan weer net niet bij me passen en niet bij mij horen.

Soms is het wel eens nodig, dat zeker. Alleen ik voel me er niet goed bij als ik doorschiet, als ik te fel ben en te emotioneel reageer. Ik verwijt het mezelf niet, want soms gebeuren dingen nu eenmaal en heb ik mezelf even niet in de hand. Daar is op zich niets mis mee, alleen het voelt niet goed voor mezelf. Ietsjes minder mag ook wel.

Ik vind het vervelend dat ik ermee zit, want ik heb wel echt een punt bespreekbaar gemaakt. Ik heb echt eens duidelijk laten zien wat er mis gaat en welke mensen er de dupe van zijn. Ik heb het voor ze opgenomen en een statement gemaakt waar velen over klagen maar niemand zijn mond over durft open te trekken. Uiteindelijk leren we daar allemaal van en is het meer aangekomen dan alleen het softe gepraat. Nu kwam het echt binnen bij de anderen en is het heel erg duidelijk geworden. Ik heb er veel mee bereikt denk ik, maar dan nog.. voel ik me er dus niet heel goed bij. Dat stukje ligt bij mezelf. Hoe kan ik daar mee omgaan? Zonder dat anderen hoeven te roepen dat het oké was wat ik deed? Hoe kan ik hierin mezelf helpen en ermee in het reine komen. Er is namelijk niets ergs gebeurd en ik heb vooral gereageerd op het gedrag van de mensen om mij heen die niet door de beugel kon. Dan is het toch oké dat ik fel uit de hoek kom? Waarom heb ik er dan zoveel moeite mee om eens goed de waarheid te zeggen?

Ik die juist altijd ervoor sta dat eerlijkheid je verder brengt, dat mensen het veel fijner vinden als je eerlijk bent dan wanneer je achter de ruggen om praat. Ik die alleen maar de vinger op de zere plek leg, alleen daarbij wat fel uit de hoek kwam. Hoe erg is dat? Hoe erg is het als een ander daardoor eens wakker geschud wordt en zich bewust is van zijn eigen gedrag? Waarom vind ik dat nou zo moeilijk?

Het past niet bij mij om zo te doen. Het voelt gewoon niet zo prettig om op die manier te communiceren. Alleen maak ik er nu voor mezelf een veel groter ding van dan het was en heb ik eigenlijk gewoon echt het juiste gedaan. Ik heb zelfs nog het terug gekoppeld en aangegeven dat ik te fel was en voor dat stukje mijn excuses aan wilde bieden. Wat had ik nog meer kunnen doen dan? Niets toch? Ik sta nog steeds achter dat wat ik deed, want het was hoognodig.

Het is toch oké, dat ik hier over nadenk en het niet zomaar naast me neer leg? Dat ik zie wat het toch met mij doet en kijk naar wat er wel goed ging en uit voort is gekomen en kijk naar wat ik anders had kunnen doen. Het is toch oké om soms even over grenzen te gaan als dat nodig is om een ander te helpen? Het is toch oké om er nog bij stil te staan en mijn eigen gedrag te evalueren en te beseffen dat ik inderdaad misschien dingen iets anders had aan kunnen pakken?

Ik heb mijn statement gemaakt en nu trek ik me terug. Nu mogen ze het verder zelf weer gaan oplossen en bemoei ik me er niet meer mee. Het was namelijk mijn pakkie aan niet eens, niet mijn verantwoordelijkheid. Het is goed om voor een ander op te komen, maar ik moet beseffen dat ik niet altijd voor een ander op kan komen. Dat een ander ook moet leren voor zichzelf op te komen. Dat anderen ook hun verantwoordelijkheid moeten pakken die hiervoor aangewezen zijn om dat te doen. En nee dan gaat het niet altijd zoals ik dat graag zou zien maar daar moet ik dan maar mee dealen. Dat is dan zoals het is.

Lastige dingen blijven gewoon lastig, dat is wat het is. Ik ben trots op mezelf dat ik durf, dat ik de waarheid niet uit de weg ga en op durf te komen voor een ander. Ik ben ook gewoon trots en zie wat het mij wel oplevert. En ja, dan moet ik ook even door dat rotte gevoel heen omdat ik niet alles zo heb gedaan als ik zou willen. Dat is namelijk makkelijk te bedenken maar in het echte leven komen er emoties bij en ja, dan kunnen die weleens de overhand nemen. Heel menselijk toch?! Zou het van een ander accepteren, zeker als die ander zijn excuses zou aanbieden als er vanuit emotie dingen feller eruit komen dan bedoeld .. dus waarom dan niet van mezelf? Precies.. dus bij deze, afgehandeld en klaar, genoeg uitgeplozen en doooorrrrrr

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s