Ik ben gewoon moe.. dan wil dat hoofd niet.

Soms is het gewoon moeilijk en rot en naar. Soms denk ik het goede te doen en voelt het toch zo niet goed. Soms doe ik dingen waar ik zo achter sta.. en achteraf dan weer helemaal niet. Ik baal, voel me rot, ben chagrijnig, zit ermee in mijn hoofd.

Ik voel de spanning ineens stijgen, wat heb ik gedaan? Waarom heb ik dat zo gezegd? het voelde zo goed toen ik het deed… maar nu toch zo niet meer. Het is wat het is, kan mijn woorden niet terug nemen. De waarheid zat erin maar de felheid was niet fijn. Het hoeft niet zo, waarom doe je het dan?

Ik loop buiten, het gevoel moet weg, ik wil het niet. Ik ben rusteloos, wil niet praten, wil niks zeggen. Heb al weer genoeg stoms gezegd. Hou toch gewoon eens je mond en bemoei je lekker met je eigen dingen! Hoe moeilijk is dat nou? Stop er toch eens mee en doe gewoon alleen je eigen ding. Laat iedereen toch lekker voor zichzelf opkomen, doe het gewoon niet en laat het volgende keer zitten alsjeblieft.

Ik ben moe..mijn hoofd ratelt maar door en door. Het was een lange werkdag, een drukke rare dag. Tijd een uur verschoven dus nog eerder uit de veren. Iedereen is licht geraakt, mensen voelen zich moe en iedereen heeft gewoon stress. Bah die stomme Corona. Vandaag vind ik gewoon alles stom. Collega’s komen met nare verhalen, verhalen waar ik echt niet rustig van word. Ik steek mijn kop niet in het zand, ik let op, doe voorzichtig, houd afstand en was mijn handen, maar ik hoef al die horror verhalen niet. Die brengen me namelijk nergens. Iedereen is onrustig, voelt zich rot en bij het minst of geringste is het raak. Wat een gedoe. Vandaag ben ik het echt even zo verschrikkelijk zat. Of eigenlijk, nu op dit moment even ben ik het zo zat.

Ik ben moe en mijn hoofd zit gewoon vol. Ik haat dit gevoel maar ik weet dat het straks weer weg is. Ik trek me terug, even weg van iedereen. Ik wil alleen zijn, ik wil gewoon even niemand om me heen. Even tot mezelf komen en me om niemand anders even hoeven te bekommeren. Heb ik alweer teveel gedaan vandaag. Iedereen stresst, werken is nu niet makkelijk. Alles is niet makkelijk, maar het is wat het is. Niemand kan het veranderen. Iedereen moet er gewoon doorheen en iedereen heeft het moeilijk. Ik klaag niet, ik ben gewoon alleen even alles zat. Zo dat is eruit, weg ermee. Dat lucht op… vanavond maar vroeg naar bed en morgen weer een nieuwe dag…nee ik ben niet te hard voor mezelf, ik vind mezelf heus wel lief, maar nu gewoon even niet….nu ben ik gewoon MOE!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s