Stress om Corona..

De dag begint, zoals altijd zet ik het nieuws even aan en drinken we een kop koffie. Er is nog maar één onderwerp waar het over gaat en dat is Corona. In welk gesprek ik ook terecht kom, op welke zender ik mijn radio of tv zet, alles gaat maar over één ding. Mijn vriend die meegaat in alle complot theorieën, mijn werk zich voorbereid op nog meer crisis in het ziekenhuis. Collega’s die filmpjes en plaatjes naar elkaar sturen maar die ook in gesprekken wel angstig zijn over wat ons te wachten staat. De hele wereld draait nog maar om één ding.

Als we er even op uit gaan merk ik dat ik toch wat gestrest ben. Ik heb wat spullen nodig dus we gaan toch even een winkel in, wel met voorzorgsmaatregelen en afstand houden. Mijn vriend merkt aan me dat ik er niet helemaal bij ben en vraagt me wat er is. Tja, ik voel gewoon stress, ik weet niet zo goed hoe ik daarmee om moet gaan. Hij vraagt waarom ik dan stress voel. Tja, omdat ik hier niet zou moeten zijn. Ja maar je bent toch voorzichtig? Laat je niet zo meesleuren door alles.

Ja makkelijk gezegd, maar ik ben daar nog niet altijd even goed in. Ik moet er gewoon even een modus in vinden, maar hoe dan?

Ik loop een eind buiten met de hond en weet het antwoord, ik heb gewoon tijd en ruimte nodig om aan de situatie te wennen. Ik heb ruimte nodig om voor mezelf te bedenken hoe ik ermee om moet gaan. Ik moet voor mezelf een modus vinden waarbij ik dat doe wat voor mij goed voelt en niet omdat een ander het me op legt. Ik heb tijd nodig om te kijken wat er belangrijk is en wat niet, om te filteren wat er allemaal binnen komt. Ik heb informatie genoeg verzameld en wil mijn eigen plan trekken. Ik wil me niet op laten leggen door een ander dat ik het niet moet geloven, of dat er iets achter zit. Ik wil me niet op laten leggen door de media dat we allemaal maar slecht zijn. Zij laten alleen maar negatief nieuws zien. Zij laten de mensen zien die wel naar buiten gaan en niet de mensen die allemaal wel netjes binnen zitten, zij laten alleen maar de mensen zien die dood gaan en niet de mensen die genezen.

Ik heb genoeg gezond verstand. Ik werk in de zorg en weet waar ik op moet letten. Ik weet wat belangrijk is en wat ik beter wel en niet kan doen. Ik wil me niet gek laten maken door niemand niet, alleen heb ik wel even de tijd nodig om zover te komen. Ik heb de rust en de ruimte nodig om tot mezelf te komen en vanuit gezond verstand te leven.

Ik beperk de media en als mijn vriend komt met zijn theorieën luister ik amper. Ik hou mezelf lekker bezig met dingen waar ik blij van wordt en probeer nieuwe dingen uit. Ik sta in de keuken en maak nieuwe gerechten. Ik werk in de tuin en rommel in huis. Ik luister muziek en lees een boek. Ik wandel met de hond en geniet van de stilte. Langzaam kom ik steeds meer tot mezelf, maar dat kost gewoon tijd. Ik voel al steeds minder onrust en ben al goed bezig geweest. Alleen kost het even tijd om in de goede modus terecht te komen.

Ik vond het alweer stom van mezelf dat ik me zo mee liet slepen. Wat een onzin, ik heb die tijd gewoon nodig om te wennen aan een nieuwe situatie. Gewoon normaal, het zou toch pas gek zijn als ik dat niet had?!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s