Soms.. haat ik het gewoon. Mag toch wel?

Soms haat ik het gewoon allemaal. Dan haat ik het dat ik weer stress, dat ik steeds maar weer rust moet zoeken, dat de hond blaft en in de stress is, dat de kinderen niet meewerken, dat ik weer moet koken en ze toch weer zeuren dat het niet lekker is, dan haat ik het dat ik weer moe ben en weer op moet staan, dat ik weer slecht slaap, dat ik weer lig te janken omdat het allemaal weer niet gaat. Ik haat het soms dat ik weer boodschappen moet doen en weer moet gaan werken terwijl ik gewoon het liefst wil niksen, soms haat ik het dat ik van alles wil maar geen geld heb om alles te doen en dat ik kilo’s ben aangekomen en alles een strijd lijkt. Soms vind ik alles gewoon super stom en irritant en wil ik het liefst gewoon mijn tas pakken, de deur uitlopen en keihard achter me dichtgooien en wegvliegen naar Verweggistan waar alles gewoon lekker relaxed is en ik gewoon helemaal niets moet.

Soms haat ik het dat ik zo serieus ben, dat ik niet gewoon lekker m’n mond houd en lekker ga leven. Dat ik over dingen teveel nadenk en alles veel te zwaar neem. Soms wil ik gewoon klaar ermee zijn en lekker doorgaan met mijn leven en alleen nog maar leuke dingen doen. Soms wil ik al die verantwoordelijkheid gewoon helemaal niet maar wil ik als een klein kind huppelend de dag door gaan en doen waar ik zin in heb. Dat het eten gewoon klaar staat en de boodschappen zijn gedaan en ik nergens over na hoef te denken. Soms wil ik gewoon lekker met de deuren slaan, gewoon omdat het oplucht en het verder niks meer doet dan alleen maar lawaai maken maar dat het gewoon wel goed voelt. Soms wil ik gewoon niet meer zeuren over dit soort onbenulligheden want tjonge wat heb ik eigenlijk een goed leven.

Altijd positief, echt ik ben best wel een echte positieveling, maar soms ook gewoon even helemaal niet. Lekker toch, zeuren om niks. Hoe heerlijk om gewoon lekker over niks te kunnen zeuren. Waarom wachten tot er echt iets erg gebeurd om over te zeuren? Ik vind dat iedereen gewoon het recht heeft om af en toe lekker even te zeuren over niks. Om met deuren te slaan terwijl het nergens over gaat of om gewoon even lekker chagrijnig te zijn terwijl er niks is om chagrijnig over te zijn. Kijk, dat is dan wel weer het voordeel van vrouw zijn, kan ik me altijd verschuilen achter hormonen. Hoe lekker is dat, altijd een excuus. Soms is zeuren gewoon zooooooo lekker!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s