Mijn burn out blog 1 jaar

Het zonnetje schijnt, de wind is fris maar eindelijk is het eens gestopt met regenen. Een hele lege dag ligt voor me waarin ik helemaal niets moet van mezelf maar vooral mezelf op nummer 1 mag zetten. Ik besluit vandaag met onze ochtend wandeling eens een andere wandel route te nemen. Ik loop in de richting waar ik een jaar geleden dagelijks kwam. Ik ben al lange tijd niet meer hier geweest en als vanzelf loop ik naar de brug die aan het achterliggende veld grenst. Ik blijf een tijdje staan en denk aan de tijd dat ik hier bijna dagelijks kwam. De spanning in mijn lichaam en hoofd liepen dan zo hoog op dat ik soms niet wist hoe snel ik ernaartoe moest rennen. Zodra de brug dan in zicht kwam werd ik al iets rustiger van binnen. Ik liep dan over de brug en rende het veld in. Met flinke passen bleef ik doorlopen zonder ook maar iets te zien. Ik liep net zo lang totdat ik de spanning weg voelde vloeien. Langzaam keek ik dan omhoog en zag dan pas echt de omgeving. De vogels die boven het veld vlogen en het gras wat heen en weer zwiepte in de wind.

Heel langzaam liep ik dan terug tot ik bij het bankje was. Een bankje alsof het voor mij was neergezet, uitkijkend over al dat moois. Daar kwam ik tot rust, werd mijn hoofd weer langzaam helder en kreeg ik inzichten in mezelf. Daar was de plek waar ik mezelf langzaam terug vond. Waar ik besefte dat ik veel te lang was doorgerend in het leven en aan het overleven was geweest. Daar begon ik langzaam mezelf meer te begrijpen en in te zien dat ik zo niet door kon leven, dat ik zo niet door wilde leven vooral, ik maakte daar de keuze om het roer om te gooien en niet terug te stappen in de ratrace. Ik maakte de keuze om op de ingeslagen weg door te gaan, ook al deed dat soms verdomde veel pijn en vloeide er heel wat tranen. Ik maakte de keuze om aan mezelf te blijven werken en naar mezelf te blijven kijken door de tijd ervoor te nemen. Ik maakte daar de keuze om deze blog te gaan starten en schreef daar mijn eerste verhalen.

Waarom eigenlijk een blog en niet gewoon een dagboek? Ik deed het op gevoel, ik had het gevoel dat ik dit moest doen onder voorwaarde dat ik echt dicht bij mezelf zou blijven. Ik maakte met mezelf de afspraak dat ik deze blog echt voor mezelf zou schrijven en niet voor een ander. Ik schrijf op gevoel en stel mezelf kwetsbaar op. Soms vraag ik mezelf wel eens af waarom, maar een antwoord heb ik er niet op. En juist dat is gewoon wel eens fijn, ergens gewoon eens geen antwoord op hebben. Iets doen vanuit gevoel gewoon omdat het goed voelt. Niet continue maar erover nadenken waarom ik iets wel of niet doe. Misschien komt het antwoord ooit vanzelf, ik heb geen idee. Misschien komt er ooit een dag dat ik zeg, Ah hier was het dus goed voor. Het maakt me blij om te schrijven en mijn gedachten te delen. Natuurlijk kan ik niet alles opschrijven er zijn altijd dingen die te prive zijn. Ik deel mijn strijd in de zoektocht naar mezelf en de rest houd ik voor mezelf. Hierin geef ik mezelf bloot over de weg om mezelf te vinden. Deze blog hoort bij deze weg blijkbaar, het helpt mij verder en is een stok achter de deur om verder te gaan met mijn zoektocht. Het zorgt er steeds voor dat ik ermee bezig blijf en niet mezelf op laat slokken in het drukke leven van alle dag.

Ik kom thuis na mijn heerlijke wandeling en start mijn blog op. Ik besef ineens dat ik vorig jaar rond deze tijd gestart moet zijn met mijn blog. Ik kijk terug naar mijn eerste bericht en zie daar 22 februari staan. Hoe bijzonder dat ik nu een jaar later weer terug ben gegaan naar precies die plek waar ik toen mijn eerste blogs heb geschreven. Ik had er geen idee van dat het echt nu een jaar geleden is dat ik begon met schrijven.

Ik ben er nog steeds blij mee dat ik schrijf en ja toevallig word het ook nog best veel gelezen. Het is niet mijn doel maar het is fijn als mensen herkenning kunnen vinden. Juist herkenning is zo fijn in een tijd dat het lijkt alsof de wereld onder je voeten wordt weggeslagen. Ik weet het niet of mensen er iets aan hebben, ik krijg weinig reactie, maar dat maakt me ook niet uit. Ik help mezelf ermee en dat is het allerbelangrijkste, want eindelijk sta ik eens op nummer 1!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s