Te serieus leven..

Als ik moe ben kan ik gewoon weinig hebben, vind ik niks leuk en heb ik echt zin om de brui te geven aan dat hele “aan mezelf werken”. Ik vraag me dan echt af waar het allemaal goed voor is en vind ik het veel te veel tijd kosten allemaal. Zodra ik er weer een nachtje goed over slaap weet ik weer waar ik het allemaal voor doe..

Het duurt lang, heel lang, maar dat is toch eigenlijk helemaal niet zo gek? Als ik jarenlang teveel zou eten zou het ook lang duren voordat de kilo’s eraf zijn. Hoe zou het zijn als ik van de ene op de andere dag wakker zou worden met een slank lichaam? De ene dag nog veel te zwaar en de volgende dag slank.. het klinkt heel leuk, maar dat is het niet.

Dan zou ik er niks voor hebben gedaan, dan zou ik er totaal geen moeite voor hebben gedaan en vreet ik alles er zo weer aan. Dan zou ik totaal niet hebben geleerd wat de consequenties zijn van mijn gedrag. Dan zou ik het gewoon weer opnieuw doen en weer doodongelukkig in een te zwaar lichaam zitten. In mijn hoofd zou er niets zijn veranderd en ik zou er niets minder om eten.

Dat is met dit precies hetzelfde. Als ik te snel weer terug zou gaan, zou ik gewoon weer de “oude” worden en zou ik gewoon weer doorrennen, rennen naar de volgende burn out. Mijn gedrag zou helemaal niet zijn veranderd. Het zou helemaal niet werken, dat heb ik eerder gezien. Heb ik het nu zo slecht? Echt niet! Ik heb gewoon een prima leuk leven hoor. Ik denk alleen wat meer na over mijn gedrag en schrijf het op. Ik voel mijn grenzen en moet vaker nee zeggen. Is dat zo erg? Willen we stiekem niet allemaal eens wat vaker nee zeggen? Hoeveel mensen zitten er nou echt te wachten om weer op de zoveelste suffe verjaardag te zitten met dat blokje kaas en plakje worst? Denk je lekker weekend te hebben, heb je weer van die verplichtingen. Wie zit daar nou echt op te wachten? Volgens mij maar heel weinig mensen. Ik doe er al weinig aan. Mijn eigen verjaardag vier ik niet meer op die manier. Mijn vriendinnen geven ook niks, maar we geven elkaar een gezellige borrel ergens of een lunch. We gaan samen lekker een keertje op pad en dat is dan ons cadeau en verjaardag ineen. Hoe heerlijk! Zo doe ik dat met meerdere vriendinnen en we genieten er allemaal veel meer van want zo spreken we elkaar nog eens echt tenminste. Alleen de kinderverjaardagen ontkom ik niet echt aan, maar goed, misschien kunnen we daar ook nog eens iets op bedenken.

Grenzen voelen we allemaal, dat is toch ook niet gek? Niet voelen is juist gek! Als puber mocht ik heus ook wel lekker gaan stappen en de volgende dag voelen dat ik over mijn grenzen was gegaan. Oei dan voelde ik me echt niet tof, maar wat zou het? Ik had een leuke avond gehad en daar ging het toch om? Grenzen voelen dat is helemaal niet zo erg. Terug kijken op het leuke en accepteren dat daarna even de pas op de plaats komt. Iedereen moet bijkomen van prikkels, werken en drukte en dus ook van leuke dingen want dat zijn ook een hoop prikkels.

Soms denk ik wel eens, wat zeik ik nou zeg, ga gewoon lekker feesten en zo vaak mogelijk lekker weg, wat maakt het uit? Je leeft maar één keer. Achter de geraniums zitten kan altijd nog toch? Doe je ding en ga gewoon, zeur niet zo. Ga lekker over je grenzen, dan leef je tenminste. Slaap je het ergens wel weer bij maar heb je tenminste wel genoten toch?! Doe niet zo moeilijk je hebt er toch geen last van?!

Uhm.. tja.. wel dus

Ik heb daar dus wel last van blijkbaar. Ik doe veel leuke dingen en ja, dat kan best nog iets meer worden. Alleen ben ik nooit een echt feestbeest geweest, ik voel me daar dus niet goed bij en heb er dus wel last van..het past gewoon niet bij mij als persoon. Ik doe feesten op mijn manier, wat wel bij mij past. Helaas gaat er nu gewoon nog teveel energie naar dingen die echt niet nodig zijn. Jammer genoeg ben ik nog steeds te veel bezig met mezelf bewijzen hoe goed ik dingen wel niet kan.. kijk eens hoe geweldig ik bezig ben met mijn burn out, fantastisch hè dat ik dat allemaal zo kan over denken. Kijk op mijn werk eens hoe hard ik werk, fantastisch toch hoe ik bezig ben. Kijk eens naar hoe ik mijn huis op orde houd ondanks dat ik me niet altijd lekker voel. Kijk eens hoe ik aan iedereen denk. Kijk eens hoe goed het is dat ik zo snel alweer aan het werk ben gegaan. Jeetje knap hoor. Super zeg. Tsssssss dat dus.

Jammer dat ik alles zo goed wil doen dat ik veel van mijn energie daaraan verspil. Energie die ik veel beter kan gebruiken om leuke dingen te doen en om te relaxen.

Doe ik dat dan niet? Tuurlijk wel.. maar nog te vaak de neiging om het leven te serieus te nemen. Een stapje minder zetten is ook prima, echt waar. Ik hoef echt niet alles altijd maar goed te doen, of in ieder geval goed willen doen. Ook daar zitten grenzen aan… zucht.. nu ze nog gaan voelen op het goede moment en niet pas als ik weer eens uitgeput op de bank lig.. ach ja. Ooit! Ooit komt het vast goed. Toch?!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s