Hoe krijg ik meer zelfvertrouwen?

Ik doe nog steeds teveel met mijn hoofd. Ik ben nog steeds te veel bezig om alles in mijn hoofd te verklaren voor mezelf. Ik probeer maar steeds om mezelf alles uit te leggen hoe dingen precies in elkaar zitten. Dat is erg vermoeiend merk ik, het zou heerlijk zijn als ik gewoon lekker zou leven zonder overal maar steeds over na te denken.

Toch gaat het echt wel al beter. Wat ik vooral merk is dat de dingen waar ik over nadenk ook wel echt dingen zijn die me verder brengen. In plaats van in mijn hoofd te piekeren over iets wat iemand gezegd heeft of te piekeren hoe ik bepaalde dingen kan zeggen of doen, denk ik nu veel meer na over wat het met me doet als iemand iets zegt en wat ik anders zou kunnen doen. Ik denk nu niet meer vooraf veel na maar wel achteraf.

Uiteindelijk zal ik vanzelf wel in het midden uitkomen ga ik vanuit. Er was een tijd dat ik alleen maar vooraf dacht nu denk ik veel achteraf.. ergens zal ik wel in het midden uitkomen ga ik vanuit. Het is echt al veel minder geworden dan een paar maanden geleden. En vooraf over dingen nadenken doe ik echt nog maar weinig en dat komt mede omdat ik schrijf. Ik weet nu dat ik er iets mee doe en er later naar zal kijken. Ik kijk dan vooral wat is er gebeurd? Hoe heb ik gereageerd en wat zou ik anders kunnen doen? Eigenlijk hetzelfde als wat mijn leerlingen doen op het werk. Ook zij zijn nog aaa het leren en hebben feedback nodig. Ook zij denken overal nog veel na over elke handeling omdat ze nu eenmaal nog in opleiding zitten en het nog niet in de vingers hebben. Pas als ze echt meters hebben gemaakt en meer ervaring krijgen zullen ze het meer als vanzelf gaan doen en steeds minder na hoeven denken. Dat is ook maar wat ik mezelf voorhoud. Ik ben gewoon nog aan het leren en dan is het prima om nog veel na te denken en te bedenken wat dingen met me doen. Dit zal vanzelf meer gaan slijten en ik zal vanzelf rustiger gaan leven zonder steeds maar over alles na te denken. Alleen al door het op te schrijven geeft me dit rust. Ik ben de laatste tijd vaak bezig geweest of ik nog wel door wil gaan met mijn blog. Of ik niet eens ermee moet stoppen en meer gewoon bezig moet zijn met leven. Op sommige momenten zeg ik volmondig ja. Dan denk ik hup, stop maar het is genoeg zo. Gelukkig heb ik geleerd om niet meteen beslissingen te nemen maar het even te laten rusten. Elke keer komt er tot nu toe nog weer uit dat ik het toch nog nodig heb voor mezelf. Ik vind het prettig en het helpt mij. Ja ik denk daardoor wel meer na over dingen maar blijkbaar heb ik dat nog nodig en dat wordt ook al steeds minder en ik zet al vaker grenzen voor mezelf. Wie zegt mij dat ik moet stoppen? Ik ben daar altijd nog degene die dat beslist. Ik heb al een paar keer opmerkingen erover gehad en dat heeft me dan wel weer even aan het denken gezet. Toch besluit ik elke keer weer dat ik nog niet eraan toe ben om nu te stoppen maar ik ben er wel meer alert op dat ik niet continue ermee bezig ben in mijn hoofd.

Ik denk dat het langzaam zal doodbloeden uiteindelijk. Dat ik steeds vaker periodes niet meer zal schrijven en het langzaam minder zal worden en ik er dan de stekker uit trek. Wel wil ik graag blijven schijven, alleen in welke vorm dat weet ik nog niet. Ik ben er nu nog niet aan toe, het geeft me nu nog teveel houvast en ik vind het gewoon prettig om van me af te schrijven en om naar mezelf te kijken naar welke dingen mij nog een rot gevoel bezorgen. Nu ik het namelijk voel kan ik er iets mee, maar het is natuurlijk niet zomaar over. Het kost tijd en geduld om te kijken waar het gevoel vandaan komt en wat ik ermee kan doen.

Voor nu is dat meestal zo dat ik ergens een rottig gevoel over krijg, ik dan probeer uit te zoeken wat mij dat gevoel heeft gegeven en te voelen wat het echt met me doet. Daarna kijk ik of ik kan achterhalen waar het vandaan komt dat ik me zo rot voel over iets wat bijvoorbeeld een ander heeft gezegd. Wat maakt nou dat ik het me zo aantrek wat die ander zegt? Waar komt dat vandaan? Was het wel zo bedoeld als jij denkt? Door te wachten tot ik me weer goed voel, niet meteen te reageren en er dan nog eens naar terug te gaan zie ik vaak dat ik gewoon erg gevoelig op dingen reageer. Dat iets vaak helemaal niet zo bedoeld is maar ik het gelijk als aanval op mezelf zie. Of dat het wel zo bedoeld is maar ik uit onzekerheid niet de passende dingen zeg en het uit zijn verband trek. Ik moet dan eerst aan dat zelfvertrouwen gaan werken en ik doe dat door gewoon even niet meer op dingen te reageren. Ik laat het maar gewoon even gebeuren en reageer niet. Ik ga eerst met mezelf aan de slag door de rust te nemen en er rustig over na te denken wat er nou echt is gezegd en hoe het bedoeld zou kunnen zijn. Ik doe dat pas als ik me goed voel en niet op het moment dat ik onzeker ben. Dan kan ik mezelf namelijk vaak voor mijn kop slaan omdat ik weer veel te emotioneel reageer. Echt, soms is dat echt wel eens goed om uit emotie te reageren maar in sommige situaties ook echt niet, dus probeer ik eerst nu aan mezelf werken. En nee het lukt zeker niet altijd maar dat hoeft ook niet. Ik ben niet perfect, ik ben geen superwoman en wil het niet worden ook. Het enige wat ik wil is iets beter opgewassen zijn tegen anderen zodat het me niet elke keer uit het veld slaat. Daar heb ik gewoon geen tijd en zin in want het kost me veel te veel energie. Ik kan een ander niet veranderen, alleen kan ik naar mezelf kijken en zelf anders ermee omgaan. Dan volgt de rest vanzelf.. en anders maar niet dan zoeken ze het maar uit. Krijgen ze van mij ook geen aandacht meer want dat is dan gewoon niet de moeite waard.

Ik heb dit na mijn scheiding ook zo gedaan met behulp van mijn vriend. Hij heeft me enorm kunnen sturen en was er altijd voor me, ook als ik faalde. Elke keer weer had hij het geduld om me bij te sturen en elke keer ving hij me op als het even niet lukte. Hierdoor is de communicatie tussen mijn ex en mij zoveel verbeterd. Ik ben minder gevoelig en reageer niet overal altijd zo erg meer op. Ik weet nu wat ik moet doen als er iets gezegd wordt en of het echt zo bedoeld is of niet. En tja soms lukt het ook niet, jammer dan. Ik ben ook maar een mens. Door er nu mee bezig te zijn begrijp ik ook eindelijk hoe ik dit heb gedaan en hoe ik dit in andere situaties kan benutten. Iedere situatie is namelijk weer een nieuwe en bij elke persoon moet ik het weer opnieuw oefenen.

Naja het is wat het is.. ik zit nu eenmaal op school blijkbaar en heb een hoop te leren. Leren is vermoeiend maar ook leuk, vooral als het lukt.. en lukken doet het, ik ga echt vooruit. En dat is precies de kant waar ik naartoe wil.. niet achteruit, niet stilstaan, maar vooruit.. kom maar op met dat zelfvertrouwen!

Eén reactie

  1. Ja, het piekeren over wie heeft wat gezegd, of waarom heb ik dit gezegd, dat betert. Je bent supergoed bezig door in het moment zelf even te stoppen en te kijken, ipv vanuit emotie te reageren.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s