Verslaving

Eigenlijk heeft iedereen wel een verslaving. Iets waar we rust in denken te vinden maar wat op de lange termijn eigenlijk alleen maar onrust geeft. Mijn verslaving was om in mijn hoofd te gaan zitten. Continue was ik aan het denken en bedenken hoe ik dingen kon aanpakken en wat ik zou kunnen doen en zou kunnen zeggen. Dat denken heeft me op de lange termijn alleen maar onrust gebracht. Denken is fijn maar als er teveel energie naar toe gaat is het helemaal niet fijn. Ik draaide door in het denken en daardoor werd ik voor van alles en nog wat bang en onzeker.. en het is een hele strijd om daar weer vanaf te komen.. iets wat zo onschuldig lijkt was het dus toch niet..

Door te gaan schrijven kon ik iets met mijn gedachten. Schrijven kost energie en daardoor werd ik rustiger want ik kon de energie die in mijn hoofd vast ging zitten ergens kwijt. Ook helpt het mij omdat ik weet dat ik aandacht geef aan al die gedachtes. Eigenlijk werd schrijven daardoor een soort verslaving, alleen deze keer heb ik gezorgd dat ik er meer controle over kreeg. Ik mocht me eerst wel laten gaan op papier en alles eruit schrijven maar in de loop van de maanden ben ik dat steeds een beetje meer gaan terug draaien, nu heb ik met mezelf afgesproken dat ik in principe één keer per dag iets opschrijf, na het wandelen en als ik echt dringende behoefte heb nog één keer maar echt niet meer dan dat. Ik wil niet dat het schrijven een obsessie gaat worden dus zo probeer ik het zo goed mogelijk in de hand te houden. Eigenlijk is het net als met afvallen, mezelf alles verbieden werkt vooral averechts. Als ik mezelf beloon door één keer per dag iets lekkers te mogen eten voelt dat al zoveel rustiger. Daardoor houd ik het veel langer vol.

Met schrijven is dat net zo, ik verbied mezelf niet om na te denken maar wel om te sorteren waar ik over wil schrijven en dus verder over na wil denken. Doordat ik nu maar één keer per dag van mezelf mag schrijven, kan ik ook niet alle onderwerpen die maar in mijn hoofd zitten op schrijven. Ik kies er dus één uit die ik belangrijk genoeg vind en daar schrijf ik dan over, de rest schuif ik dan even terzijde met de belofte er later naar te kijken. Dit helpt mij ontzettend om hoofd en bijzaken te scheiden. Ik hoef nu niet meer over elk dingetje na te denken en als ik geschreven heb dan is het ook meestal uit mijn hoofd. Het geeft me rust en daardoor heb ik veel meer energie voor andere dingen. Meestal als ik dan iets op wil pakken waar ik eerder zo over liep te denken is dat helemaal niet belangrijk meer.

Tja en soms lukt het ook niet, het is niet zo dat het ineens alles wegneemt en ik alleen nog maar gedachteloos door het leven ga. Zeker niet, maar het helpt me in ieder geval wel om het onder controle te houden samen met het wandelen en de afleiding van werken en sociaal leven. Ik had en heb het nog steeds nodig om structuur in de dag te houden. Het klinkt allemaal heel saai en ergens is het dat ook, maar voor mij nu echt belangrijk om mezelf overeind te houden. Gelukkig kan ik het ook steeds vaker wel weer eventjes wat loslaten en is het niet meer zo dringend nodig als eerst. Toch probeer ik wel zo veel mogelijk structuur te houden in de meeste dagen omdat als ik teveel en te vaak ervan af wijk ik me echt weer een stuk minder goed voel.. “rust reinheid en regelmaat” geldt blijkbaar niet alleen voor baby’s..

Ik ben echt niet van plan om één of ander heel saai mens te worden, juist niet eigenlijk. Ik heb het alleen nu nodig om uiteindelijk een relaxter mens te worden die juist dit alles niet meer zo nodig heeft. Ik denk namelijk dat dat kan.. door weer opnieuw bij de basis te beginnen en aan dingen te werken, word ik veel zelfverzekerder.. en hoe meer zelfvertrouwen ik heb en hoe meer vermogen ik heb om op mezelf te durven bouwen en te weten dat ik dingen aan kan weet ik dat ik straks een relaxter leventje zal hebben, meer zal durven en meer zal gaan doen.

Ik heb een heleboel dingen onder ogen gezien en begrijp nu veel meer hoe dingen werken.. hierdoor weer ik dat ik mezelf kan helpen als het nodig is en dingen beter aan voel komen en weet ik daar ook mee om te gaan. Ik heb er steeds meer vertrouwen in dat alles wat ik nu investeer mij alleen maar ten goede gaat komen, mijn leven alleen maar leuker en relaxter zal maken. Ik hoef niet meer bang te zijn want ik weet nu steeds beter met angsten om te gaan. Ik heb niemand echt nodig om me daarbij te helpen maar kan het zelf. Ik vind dat gaaf hoe dat langzaam steeds duidelijker wordt, ik het steeds meer ga zien en er steeds meer op ga vertrouwen. Nee ik ben er nog niet, maar ik geniet ook van deze weg. Tja en ook wel eens niet… SO be it!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s