Verkeerd zelfbeeld

En precies dit is nou het probleem. Precies hoe het nu gaat. Ik heb het nog niet opgeschreven mijn vorige blog en ik denk, hè?! Dit is toch wat je altijd gewoon prima hebt gedaan? Je hebt toch juist je meer op jezelf gericht en bent rustig gaan kijken wat je zelf kon veranderen? Je hebt juist weloverwogen keuzes gemaakt. Je hebt toch gevoeld dat het klaar was in je huwelijk? Ook op je werk voelde je het, alleen ik durfde de grote sprong niet te wagen. Maar dat is toch logisch? Dat is toch ook heel erg spannend als je niet alleen voor jezelf verantwoordelijk bent maar ook nog drie kids hebt? Het is toch logisch dat je niet zomaar dingen doet maar er nog uit haalt wat er in zit? Het enige is dat ik de daadwerkelijke sprong niet alleen durfde te maken om te gaan scheiden. Dat ik daar steun bij nodig had, iemand die mij hielp om de laatste stap te zetten. In mijn werk heb ik dit zelfs wel gedaan. Helemaal alleen heb ik die stap gezet. Dat is toch super knap? Waarom ben ik nou zo streng dan weer voor mezelf? Moet ik dan alles maar kunnen?

Echt, daar ligt echt het probleem. Ik zie niet altijd goed wat ik werkelijk doe. Ik sta er niet genoeg bij stil en vind altijd maar dat ik het beter moet kunnen. Waarom?

Zelfs mijn collega zei het tegen me in de nachtdienst. Ze zegt ik zie jou als een super zelfverzekerd iemand die helemaal niet bang is, ik had nooit gedacht dat jij onzeker zou zijn net als ik. Je bent gewoon gescheiden en je hebt je baan aan de kant gezet. Je bent voor de klas gaan staan en hebt het gewoon gedaan. Dat is toch super knap?! Tja, daar is ie weer, blijkbaar zou ik het van iedereen knap vinden behalve van mezelf. Ik vind mezelf maar stom als ik niet meteen de juiste beslissingen neem en niet meteen de goede keuzes maak.

Hoe irritant zeg en goed dat ik het elke keer maar weer allemaal op schrijf en er zo dus ook elke keer achter kom dat ik gewoon een totaal verkeerd beeld van mezelf heb. Niet altijd hoor, echt niet, maar wel gewoon te vaak. Nou ja, ik hoef nou ook weer niet zo een zelf ingenomen persoontje te worden die zichzelf fantastisch vind, maar een beetje meer waardering hier en daar zou best fijn zijn.

Bij deze; ik vind het knap dat ik het weer eens in heb gezien en er weer van heb geleerd door het op te schrijven.

Zo! Ha! Die is in de pocket en nu hoppa naar de supermarkt want ik moet een feestje voorbereiden voor mijn dochter. Terug naar de realiteit!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s