Pleasen, hoe kom ik ervan af?

Ik loop over straat met de hond, altijd de beste momenten van de dag om eens te filteren wat er allemaal in mijn hoofd zit. Ik bedenk me hoe het zou zijn als ik al die feedback van iedereen op zou schrijven en daar dan de dingen uit zou halen waar ik aan zou kunnen werken. Geen idee waarom dat nu ineens zo in mijn hoofd zit, maar de gedachte vliegt door mijn hoofd en ik voel me gelijk somber en ellendig. Jemig het idee dat ik naar al die mensen zou moeten luisteren, dat is toch niet te doen?! Tja lieve schat, maar dat is wat je vaak wel doet! Pfff doodvermoeiend.

Dan maak ik er zelf wat anders van, stel dat ik naar niemand zou hoeven luisteren, behalve naar mezelf en ik gewoon lekker helemaal nergens aan hoef te werken?! Zooooo dat voelt echt niet normaal zo veel beter, ik ga bijna huppelend over straat. Jemig wat voelt dat fijn en licht als ik gewoon nergens naar hoef te luisteren.

Ik ben even stil ervan hoe dat voelt, wat een enorm verschil dat is qua gevoel. Als ik alleen naar mezelf zou hoeven luisteren zou ik echt wel een paar dingetjes weten die ik wil veranderen hoor, zeker wel, maar toch voel ik me veel lichter. Als ik zelf iets kies dan sta ik er namelijk achter en gaat het ook veel makkelijker, dat voel ik gewoon aan alles. Het zouden namelijk helemaal niet zulke grote dingen zijn. Ik zou een paar kilo af willen vallen, maar ja wie niet?! Ik zou iets rustiger willen zijn op sommige momenten, maar zeker niet te rustig. Ik ben namelijk ook soms graag lekker enthousiast en doe graag soms gewoon domme dingetjes. Helemaal niet erg, wordt er tenminste lekker nog gelachen. Super saai als ik alles alleen maar heel nadenkend zou doen. Met sommige dingen is het wel handiger als ik even eerst een stapje terug doe, dat zie ik echt wel in. Ietsjes rustiger worden en goed voor mezelf zorgen en vooral voor minder stressen over dingen. Ja aan die dingen wil ik werken, maar dat doe ik eigenlijk al. Verder vind ik mezelf eigenlijk wel prima zo.

Jemig zeg, heb ik nou echt een jaar lang hier over moeten doen om tot deze conclusie te komen? Heb ik nou echt serieus een jaar lang erover gedaan om tot de conclusie te komen dat ik eigenlijk prima ben zoals ik ben? Al die uren van malen en malen en mezelf ongelooflijk druk maken omdat ik maar weer eens dacht dat ik iets helemaal niet goed deed? Heb ik echt serieus nog steeds van die momenten dat ik mezelf echt gewoon even heel stom dom en suf vind? Serieus?

Wat een tijdverspilling zeg.. wat zonde van de tijd om naar anderen te luisteren. Wat heb ik toch lange tijd geprobeerd alles heel goed te doen, een goede moeder te zijn en een goede echtgenote. Wat heb ik ongelooflijk mijn best gedaan maar over dingen zoveel stress gehad?

Stress over hoe ik het moest zeggen dat ik niet verder wilde in mijn huwelijk, stress over hoe ik het moest redden met drie kids. Stress over hoe ik met schulden om moest gaan die onvermijdelijk zouden komen, stress over waar ik zou moeten wonen, stress over mijn kinderen hoe het daar allemaal mee moest, stress over de avonden alleen, stress over geld, stress over mezelf hoe ik ermee om moest gaan, stress over mijn nieuwe vriend, stress over of het met hem wel goed zal gaan, stress over of we wel of niet moeten gaan samenwonen, stress over de hond, stress over mijn hersenschudding, … na ja ga nog maar een paar uur door zo. Mijn God, dat is toch niet te doen? Logisch toch dat het op een dag even helemaal fout gaat. Heel logisch dat ik tijd nodig had om te voelen wat stress met me doet en me weer even helemaal terug naar af te sturen.

Alleen al van het opschrijven word ik doodmoe. Zoveel gedoe in mijn hoofd over dingen. Nee, heus niet continue, echt niet, ik heb echt wel gewoon geleefd tussen alle stress door, maar wel teveel ermee bezig geweest. Even aandacht eraan geven is prima, maar zoveel? Echt niet. Ik heb veel dingen wel echt goed gedaan, zeker weten. Daar ben ik ook echt super trots op, maar ik moest wel even goed leren wat stress met me doet. Wat in de toekomst kijken met me doet, hoeveel stress dat me geeft om te bedenken hoe iets in de toekomst zou kunnen gaan. Het gaat toch nooit zoals ik het bedenk, dus kan ik beter niet daaraan denken toch?! Scheelt me in ieder geval een heleboel tijd. Tijd waarin ik een hoop leuk dingen zou kunnen doen.

Alles waar ik stress over heb gehad is gewoon goed gekomen. Het vinden van een huis, het groot brengen van de kids, de geldproblemen, de hersenschudding, mijn doorgedraaide hoofd. Eigenlijk alles waar ik me druk over heb gemaakt is gewoon goed gekomen en eigenlijk nooit op de manier waarop ik het bedacht. Tja en soms komen dingen niet goed, maar gaat er een andere deur open en komt het toch wel weer goed. Dan was dat blijkbaar eerst nodig. Gek hoor, ik was eerst niet zo. Ik maakte me echt nooit heel druk om dingen, was eigenlijk gewoon best relaxed als ik mezelf vergelijk met anderen.

Alleen dat is het ook vooral, als ik mezelf vergelijk met anderen zijn er altijd mensen die zich drukker maken en mensen die zich minder druk maken. Daar gaat het hele verhaal alleen niet om, wat een ander heeft. Het gaat erom dat ik er blijkbaar last van had en daar moest ik blijkbaar wat aan doen. Misschien om me nog relaxter te laten leven? Nog meer bewust te zijn van mezelf en nog meer te kunnen genieten? Daarvoor moest ik misschien eerst even de verkeerde kant op gaan zodat ik nu weet hoe het daar is en daardoor nog meer geniet van hoe ik in het leven sta? Dat ik me voorheen niet genoeg bewust ervan was en het maar normaal vond?

Wat het is is het, in ieder geval heb ik gezien hoe ik absoluut niet wil zijn en ga ik nu echt weer de goede kant op. Dat heeft alleen tijd nodig, dat gaat niet van de ene op de andere dag. Ik hoef me er ook niet druk om te maken, niet heel hard ervoor te werken. Juist niet! Ontspannen blijven, dat is de enige manier om daar te komen waar ik wil zijn. Dat is eigenlijk het enige wat ik hoef te doen, steeds weer die ontspanning zoeken en genieten van die momenten. Ze niet zomaar voorbij laten gaan maar echt even het op me in laten werken. Easy toch? Dat moet toch lukken? Oh en ik ga mezelf verbieden om de komende tijd ook maar iets aan mezelf te veranderen. Niets maar dan ook niets ga ik veranderen, wat de hele wereld ook van mij vindt of zegt. Ik ga er niets mee doen. Pas als ik daar geen stress meer van krijg ga ik zelf bedenken wat ik aan mezelf zou kunnen verbeteren. Tot die tijd leun ik ontspannen achterover en doe ik niks!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s