Verslaving is echt niet niks.

Eigenlijk vind ik best vaak dat ik niet zo moet zeuren. Dat het allemaal wel mee valt met mij. Dat er zoveel mensen zijn die zoveel ergere dingen hebben meegemaakt. Ik had het eerder al geschreven en voor mij is het ook nog steeds zo. Ik ben niet zielig en dat wil ik ook absoluut niet zijn en al helemaal niet zielig gevonden worden.

Ik kijk op tv naar een programma over verslaafden. Zij vertellen dat nu ze “nuchter” zijn dat ze pas inzien wat ze hun omgeving hebben aangedaan. Dat ze zelf eigenlijk geen idee hadden van hun eigen gedrag. Dat ze nu ze erop terug kijken met een helder hoofd zich de ogen uit hun kop schamen. Dat ze nu pas inzien hoe ze met hun omgeving zijn omgegaan. De meesten hebben problemen met hun kinderen of zien hun kinderen helemaal niet. Eentje zegt dat zijn vrouw eigenlijk een lintje verdient omdat ze ondanks alles toch achter hem staat altijd maar weer. De vrouw heeft hem een brief geschreven met alles wat ze heeft meegemaakt en wat hij heeft gedaan, hij is erg geschrokken ervan. Hij had geen idee dat het zoveel impact had dat hij verslaafd was.

Ook ik ben zo lang positief gebleven, zo lang alles gedaan wat ik kon om de boel toch draaiende te houden en binnen de perken te houden. Ik heb het teveel gebagatelliseerd en doe dat nog steeds. Het was vaak niet makkelijk. Ik kreeg veel shit over me heen, maar bleef altijd positief. Het werd ook altijd afgedaan als dat ik niet zo moest zeuren en dat het toch allemaal wel mee viel. Ik weet nu dat een partner niet zo met je om hoort te gaan, dat hij rekening zou moeten houden met mijn gevoelens. Dat het niet hoort dat iemand gewoon totaal niet naar je luistert.

Ik weet nu dat positief zijn een hele goede eigenschap is. Dat naar de dingen kijken die wel goed gaan echt wel goed is. Dat positief opvoeden echt wel de voorkeur heeft. Alleen niet altijd! Te positief werkt namelijk gewoon niet. Ik probeer mijn hond positief op te voeden, maar als zij uitvalt naar iemand dan moet ze gewoon op dr kop krijgen. Dan moet ik haar streng aanpakken even. Daarna kan ik weer positief verder gaan, maar er zijn gewoon grenzen. Bij de kinderen precies hetzelfde, er zijn gewoon grenzen. Ik merk bij mezelf dat ik die grenzen nog niet altijd goed voel. Dat ik te lang door ga met positief zijn. Dat ik niet voel wanneer het genoeg is, wanneer ik een grens moet trekken. Ik wacht te lang met alle gevolgen van dien. Ik zie bij mijn hond wat dat dus voor gevolgen heeft, zowel bij mij als bij haar als bij mijn gezin.

Ik hoef echt niet uit mijn dak te gaan, maar wel duidelijk zijn. Tot hier en niet verder en dan niet pas als het al helemaal te laat is. Ik laat teveel met me sollen door mensen en dus ook door dieren. En maar lekker positief blijven en maar altijd naar de positieve kanten kijken. Iedereen roept het maar echt, mensen hebben echt geen idee die dat zeggen wat voor schade dat aan kan richten. Positief zijn is goed, maar er moet wel balans zijn. Er zijn echt grenzen en eindelijk, eindelijk begin ik ze vaker te voelen. Nog niet altijd, zeker weten van niet, maar wel steeds vaker. Het is een begin, het is ieder geval iets. Ik ben me bewust en ik zie het nu steeds beter.

Ik voel me gewoon heel stom dat ik zo over me heen heb laten lopen. Ik voel me verdrietig dat ik het zelf gewoon niet zag en nog niet altijd zie. Of vooral dat ik het niet voel. Ik raak soms in paniek in mijn hoofd omdat ik ga nadenken over grenzen. Ik ben bang dat ik niet voel wanneer ik grenzen moet geven en daardoor ga ik van alles bedenken. Alleen erover nadenken werkt niet, het doet niks. Grenzen moet je voelen en precies de goede reactie op het juiste moment geven. Het is iets wat ik moet oefenen, door te doen. Door elke keer te oefenen ga ik pas voelen wanneer ik nou positief moet zijn en wanneer ik duidelijk grenzen aan moet geven.

Ik ben zo vaak bang geweest, zeker met mijn vriend. Zo vaak was ik bang dat ik weer over me heen zou laten lopen. Gelukkig is hij een lieverd en respecteert hij me wel. Hij is wel bezorgd om mij en helpt me als ik zelf mijn grenzen niet aan kan geven. Alleen kan hij dat niet eeuwig blijven doen, dat merk ik wel. En daarom raak ik in paniek merk ik. Omdat hij me niet altijd meer ermee kan helpen. Dat houdt namelijk niemand vol, hij is er zelf ook nog. Als hij altijd maar alles voor me op zou blijven lossen, dan zouden we geen gelijkwaardige relatie hebben op de lange termijn. Dan zou onze relatie net zo zijn als mijn huwelijk was, de verhoudingen zouden compleet scheef komen te liggen. Eentje zou de hulpverlener zijn en de ander de hulpbehoevende. Dat is niet gezond en het laatste wat ik wil.

Hoe fantastisch is het dan dat ik mijn hond heb. Zij die dit zo goed aanvoelt en mij dwingt om ermee aan de slag te gaan. Ja het heeft te lang geduurd, ja ik heb veel te lang geworsteld maar ik had gewoon eerst dingen te verwerken. Daar moest ik eerst doorheen. Ik merk nu pas dat er ruimte komt om op te gaan bouwen. Eindelijk voel ik me sterker worden en lukt het me steeds vaker wel om grenzen te voelen. Om het juiste te doen en er niet over na te denken maar te voelen wat ik moet doen. Ja ik heb veel fout gedaan de afgelopen maanden en jaren, maar het is nooit te laat om te leren en te veranderen. Ik heb zo vaak geworsteld en wist het gewoon niet meer, maar ik sta nog overeind en ik heb veel geleerd over mezelf. Het is allemaal niet voor niets geweest, ik ga echt vooruit.

Het kost alleen allemaal wel veel energie, dat is wel pittig. Ik ben vaak moe en heb nog niet de energie om alles goed draaiende te houden. Ik doe mijn best maar soms valt het echt niet mee. Het is alleen wel voor een goed doel, daar gaat het om. En ja ook mijn verhaal mag er zijn, het is namelijk wel een verhaal. En nee ik ga niet zielig doen want zielig ben ik echt niet, maar het heeft gewoon wel tijd nodig. Tijd om te verwerken en tijd om weer dingen op te bouwen. Om mezelf te vinden en mezelf weer te respecteren om angsten aan te pakken en ze te overwinnen. Want ik mag er gewoon zijn en mijn verhaal ook.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s